تشکیک در آمارهای تسلیحاتی آمریکا؛ بازی پنهان واشنگتن در جنگ‌ها؟

انتشار آمارهای دقیق از ذخایر تسلیحاتی آمریکا، به ویژه در حوزه پدافند هوایی، نیازمند تأمل است و ممکن است بخشی از مشکلات جنگی واشنگتن به بهانه کمبود مهمات لاپوشانی شود.

گروه تفسیر جنگ: جزئیات دقیق میزان ذخایر تسلیحاتی و مهمات هر کشور، به‌ویژه در حوزه‌هایی همچون پدافند هوایی، همواره جزو اطلاعات طبقه‌بندی‌شده محسوب می‌شود. بنابراین، انتشار گزارش‌هایی با ذکر ارقام دقیق از تعداد موشک‌های موجود، میزان مصرف در جنگ‌ها و حجم ذخایر باقی‌مانده آمریکا، موضوعی است که باید با دقت و تأمل بیشتری به آن نگریست.

این گزارش‌ها اغلب تنها بر روی برخی مهمات پدافندی و موشک‌های خاص تمرکز دارند و تصویری جامع از کل تسلیحات مورد استفاده ارتش آمریکا را ارائه نمی‌دهند. برای مثال، اطلاعات مشابهی درباره ذخایر و میزان مصرف مهمات هواپایه آمریکا در عملیات‌های بمبارانی منتشر نشده است. این پرسش مهم مطرح می‌شود که چرا اطلاعات دقیق تنها در مورد حوزه‌های مشخصی در دسترس عموم قرار می‌گیرد.

علاوه بر این، تفکیک میان اطلاعات مربوط به «تولید» و «مصرف» ضروری است. در حالی که میزان تولید برخی موشک‌ها را می‌توان از طریق قراردادهای پنتاگون و گزارش‌های مالی شرکت‌های تولیدکننده تخمین زد، اتکای دقیق به منابع برای تعیین حجم مصرف این مهمات در جنگ‌ها، جای پرسش دارد.

احتمال دیگری نیز وجود دارد؛ آمریکا ممکن است بخشی از مشکلات خود در طراحی و اجرای جنگ‌ها را به مسئله کمبود مهمات نسبت دهد. در شرایط جنگی، انتقال سامانه‌های پدافندی از مناطق دیگر یا اولویت‌دهی به تحویل تسلیحات به ارتش آمریکا، لزوماً نشانه بحران نیست و می‌تواند اقدامی طبیعی در راستای مدیریت منابع باشد.

البته نمی‌توان انکار کرد که صنایع دفاعی آمریکا با محدودیت‌هایی در ظرفیت تولید مواجه هستند، مسائلی که بخشی از آن به کاهش ظرفیت‌های صنعتی پس از پایان جنگ سرد بازمی‌گردد و با ظهور چین مجدداً اهمیت یافته است.

با این حال، گزارش‌هایی که با دقتی غیرمعمول، جزئیات تولید، مصرف و موجودی موشک‌های آمریکا را اعلام می‌کنند، باید با ملاحظه بررسی شوند. چنین اعدادی نباید بدون راستی‌آزمایی دقیق، مبنایی برای تحلیل‌های راهبردی یا تصمیم‌گیری درباره توان واقعی آمریکا قرار گیرند.

منبع: تسنیم