سوریه آرام، خط قرمز دائمی صهیونیستها؛ بحرانسازی، دکترین ثابت رژیم اشغالگر قدس
رژیم صهیونیستی ثبات و آرامش در سوریه را برنمیتابد و با استراتژی "بیثباتسازی ساختاری" به دنبال جلوگیری از توسعه و آینده این کشور است.
رژیم صهیونیستی ثبات و آرامش در سوریه را برنمیتابد و با استراتژی “بیثباتسازی ساختاری” به دنبال جلوگیری از توسعه و آینده این کشور است.
منابع خبری از تشدید منازعات داخلی در مناطق دروزینشین سوریه حکایت دارند. این تحولات، به ویژه پس از انعقاد توافق میان “قسد” و “هیئت تحریرالشام”، قطعاً تصادفی نیست و نشان از نقشه راه آشکار رژیم صهیونیستی در ناآرام نگاه داشتن سوریه دارد.
این رویکرد، که با هدف محروم کردن سوریه از آینده صورت میگیرد، نوعی جنگ نامتقارن از سوی رژیم صهیونیستی محسوب میشود. “سوریه ناآرام” تبدیل به یک دکترین در سیاست خارجی تلآویو شده و نه تنها مقامات فعلی، بلکه مخالفان سیاسی آنها نیز بر استمرار بحرانهای داخلی در مناطق گوناگون سوریه برای هموار کردن مسیر مداخلهگرایی مزمن تلآویو تأکید دارند.
پیچیدهترین و مخربترین الگوی رفتار خصمانه از سوی بازیگرانی سلطهگر مانند آمریکا و رژیم صهیونیستی، استراتژی “بیثباتسازی ساختاری” یا “مهندسی بحرانهای مزمن” است. این رویکرد، ظرفیتهای زیست، توسعه و آرامش دیگران را به طور مداوم از بین میبرد. کشوری باثبات میتواند منابع خود را صرف توسعه صنعتی، فناوری، زیرساختها و دیپلماسی کند، اما ایجاد بحران مداوم، تمام توجه و منابع حاکمیتی جامعه هدف را از “توسعه بلندمدت” به “مدیریت بحرانهای فوری” منحرف میسازد.
نکته قابل توجه این است که حکومت جولانی، به دلیل وابستگی به واشنگتن و برخی بازیگران منطقهای، توانایی مدیریت چنین بحرانهایی را ندارد. با این حال، رژیم صهیونیستی معتقد است شهروندان سوری هرگز نباید امیدوار به تثبیت اوضاع امنیتی باشند. هدف این رژیم، افزایش هزینه امنیت و زندگی روزمره در سوریه است تا انرژی ملی صرف دفع تهدیدات دائمی شود.
رژیم اشغالگر قدس با سرمایهگذاری گسترده بر شکافهای هویتی، قومی، مذهبی و نسلی از طریق هدایت جریانهای رسانهای، به دنبال فرسایش انسجام ملی و فروپاشی سرمایه اجتماعی است. فعالسازی کانونهای بحران در مرزها، حمایت پنهان و آشکار از گروههای تروریستی و خرابکاری در زیرساختهای حیاتی سوریه، از جمله اقداماتی است که حتی پس از استقرار هیئت تحریرالشام در دمشق، از سوی رژیم صهیونیستی ادامه یافته و پایانی برای آن قابل تصور نیست.
خوشبینی برخی شهروندان سوری مبنی بر اینکه حمایت آمریکا از جولانی به مداخلهگرایی صهیونیستها پایان میدهد، اکنون به بدبینی تبدیل شده است. حتی در بحبوحه مذاکرات امنیتی میان هیئت تحریرالشام و رژیم اشغالگر قدس، نقاطی از جولان و قنیطره مورد حمله تلآویو قرار میگیرد و جولانی نیز جرأت واکنش قاطعانه را ندارد.
دکترین خلق بحرانهای مزمن در سوریه، نوعی جنگ نامتقارن از سوی رژیم صهیونیستی برای محروم کردن این کشور از آینده است و هدف نهایی آن، القای حس بنبست و خستگی مفرط در منطقه است. آنچه امروز در سوریه میگذرد، به وضوح نشان میدهد که پناهبردن از شر رژیم صهیونیستی به دامان آمریکا، نتیجهای جز ضرر مضاعف برای ملتهای منطقه نخواهد داشت.
