نتانیاهو در باتلاق بحران؛ قمار خطرناک با سرنوشت رژیم اشغالگر

نظرسنجی‌ها از تشدید شکاف سیاسی در اراضی اشغالی و کاهش شدید محبوبیت نتانیاهو خبر می‌دهند؛ نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی در آستانه انتخابی مرگبار بین فروپاشی سیاسی و ادامه جنگ قرار گرفته است.

در تاریک‌ترین برهه حیات سیاسی رژیم صهیونیستی، نخست‌وزیر این رژیم با بحرانی عمیق روبروست. پیمایش‌های افکار عمومی در سرزمین‌های اشغالی از شکاف فزاینده میان جناح حاکم و مخالفان و همچنین کاهش جایگاه نتانیاهو در مقایسه با رقبایش حکایت دارد. این وضعیت ناگوار، نتیجه مستقیم ناکامی‌های رژیم در دستیابی به اهداف ادعایی خود در برابر جمهوری اسلامی ایران و محور مقاومت است.

فوران گسل‌های اجتماعی و سیاسی در درون ساختار این رژیم، پایگاه اجتماعی کابینه مستقر در تل‌آویو را متزلزل کرده است. در چنین شرایط شکننده‌ای، نتانیاهو با دو گزینه مرگبار مواجه شده است: فروپاشی حتمی یا انتحار آگاهانه. راهبرد او بر ایجاد شرایط اضطرار جنگی و تداوم وضعیت فوق‌العاده استوار است تا با تعویق انتخابات، فرصتی برای بازسازی موقعیت از دست رفته خود به دست آورد.

اما تبدیل بحران‌های امنیتی و جنگ به ابزاری برای فرار از شکست، تنها یک مانور سیاسی نیست؛ بلکه اقدامی انتحاری است که موجودیت کل کابینه ائتلافی را به مسلخ می‌برد. این رویکرد با چالش‌های ویرانگری روبروست:

۱. توهم مهار بحران: مهندسی تنش‌های امنیتی از کنترل طراحان خارج شده و هر اقدام تحریک‌آمیز می‌تواند پاسخ‌های غیرقابل پیش‌بینی از سوی جبهه مقابل را به دنبال داشته باشد و تل‌آویو را در گردابی بی‌پایان از نبردهای فرسایشی غرق کند.

۲. سقوط اقتصادی: تنش‌آفرینی‌های دستوری ضربه‌ای مهلک بر پیکره اقتصادی وارد می‌سازد. درگیری‌ها، حتی کوتاه‌مدت، منجر به فرار سرمایه‌ها، افزایش ریسک اعتباری، اختلال در مبادلات تجاری، افزایش نجومی هزینه‌ها، سقوط ارزش پول ملی، تورم و توقف پروژه‌های زیربنایی خواهد شد.

۳. تخریب بنیادهای ساختاری: مخرب‌ترین بعد این راهبرد، پیامی است که به جامعه صهیونیستی مخابره می‌کند؛ این‌که هر کابینه‌ای در آستانه شکست می‌تواند با آتش‌افروزی زمین بازی را بر هم زند. این بدعت، رقابت‌های سیاسی را بی‌معنا کرده و راه را برای رادیکالیسم مطلق و بحران‌آفرینی‌های بی‌شمار در اراضی اشغالی باز می‌کند.

در نهایت، نتانیاهو به نقطه‌ای بی‌بازگشت رسیده است: پذیرش مرگ قطعی سیاسی در صورت برگزاری انتخابات، یا رفتن به استقبال انتحار جمعی با کوبیدن بر طبل جنگ‌های مهارناپذیر. هیچ مسیر سومی برای او وجود ندارد.