شناخت واقعیتهای جامعه؛ اولین گام در حکمرانی موفق در دوران پساجنگ
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی تاکید کرد که لازمه حکمرانی کارآمد، درک عمیق از نیازها و واقعیتهای کنونی جامعه ایران در تمامی حوزهها است.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی تاکید کرد که لازمه حکمرانی کارآمد، درک عمیق از نیازها و واقعیتهای کنونی جامعه ایران در تمامی حوزهها است.
حجتالاسلام عبدالحسین خسروپناه، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، در نشست علمی «الزامات حکمرانی در دوره پساجنگ» و آیین رونمایی از مجموعه دو جلدی «حکمرانی؛ از نظر تا عمل»، اولین و اساسیترین الزام برای حکمرانی مؤثر در دوران پس از جنگ را، شناخت صحیح واقعیتها و درک درست از جامعه دانست.
وی در تشریح این موضوع افزود: برای دستیابی به حکمرانی مطلوب، لازم است تا نیازهای امروز ایران و واقعیتهای اصلی جامعه در ابعاد مختلف اقتصادی، فرهنگی و امنیتی به دقت شناسایی و درک شوند. خسروپناه تصریح کرد که برای حکمرانی و بهویژه حکمرانی پساجنگ، باید تغییرات رخ داده و واقعیات کنونی جامعه را به خوبی مورد توجه قرار داد.
خسروپناه در ادامه به بحث الگوی حکمرانی دفاعی در دوران پساجنگ پرداخت و بیان داشت: الگوی حکمرانی ما باید همسو با تحولات پس از جنگ، دستخوش تغییر شود. وی با اشاره به دستاوردهای دوران دفاع مقدس، تأکید کرد که عبور موفقیتآمیز از جنگ اخیر، مرهون ابزار موشک و نگاه راهبردی و حکمرانی امام راحل (ره) بوده است. دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی هشدار داد که اگر توان موشکی کشور وجود نداشت و در مقابل، گوش به برخی سیاستهای کلان داخلی داده میشد و برنامه موشکی تعطیل میگشت، قطعاً کشور در معرض تجزیه قرار میگرفت.
وی همچنین به دسیسههای دشمنان برای تجزیه ایران پیش از انقلاب اشاره کرد و گفت: تصمیم اسرائیل برای حمله به ایران، هرچند در زمان حال اتخاذ شده، اما طراحی آن به پیش از انقلاب بازمیگردد. خسروپناه یادآور شد که قبل از پیروزی انقلاب، دشمنان با راهاندازی جبهه خلق عرب، به دنبال جدایی خوزستان و با حمایت از گروههایی چون کومله، درصدد تجزیه کردستان بودند.
خسروپناه اظهار داشت: بنابراین، مسئله تجزیه ایران و سلطه آمریکا بر منطقه، از پیش از انقلاب مورد تصمیمگیری قرار گرفته بود. وی در همین راستا به سندی اشاره کرد که در سال ۵۶ به دستش رسیده و حاوی مطالبی در خصوص برنامههای آمریکا برای حکمرانی بر تنگه هرمز بوده است که این طرح با وقوع انقلاب اسلامی ناکام ماند.







