تخته‌سیاه زیر بار دلشوره‌ها!

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، این روزها معلمان فقط مسئول تدریس نیستند؛ آن‌ها در خط مقدم مدیریت شرایطی هستند که پیش‌بینی‌اش سخت است. در میان اخبار متفاوت و انتظارات خانواده‌ها، طبیعی است که گاهی فشارِ روانیِ زیادی روی دوش یک معلم باشد.

اما چطور می‌توان در این وضعیت، هم کلاس را مدیریت کرد و هم سلامتِ روانِ خود را حفظ کرد؟ «فاطمه امانی»، روان‌درمانگر هیجان‌مدار، سه راهکار عملی برای این روزها پیشنهاد می‌دهد که به دور از شعار، به مدیریت اضطراب کمک می‌کند.

مرز باریک میان مسئولیت و کنترل‌گری بسیاری از معلمان دلسوز، بارِ روانیِ سنگینی را تحمل می‌کنند؛ چون فکر می‌کنند باید تمامِ چالش‌ها (از جمله وقایع خارج از کنترل) را هم مدیریت کنند. امانی ریشهٔ این فشار را سوءتفاهم میان «مسئولیت‌پذیری» و «کنترل‌گری» می‌داند: «بخش فرسایندهٔ ماجرا اینجاست که ما تصور می‌کنیم باید تمام انتظارات پیرامونمان را برآورده کنیم؛ درحالی‌که بخش زیادی از شرایط، از کنترل ما خارج است.

فشارآوردن به خود برای مهارِ اموری که در دست ما نیست، اولین جرقهٔ فرسودگی است.» برای عبور از این وضعیت، این روان‌شناس سه گام ساده را پیشنهاد می‌دهد: ۱. تفکیک ذهن؛ نوشتن برای شفافیت اضطراب معمولاً از سناریوهای منفی درباره آینده می‌آید.

امانی پیشنهاد می‌کند در چنین لحظاتی یک جدول سه‌ستونه بنویسید: * آنچه اکنون به‌طور قطع می‌دانم. * آنچه هنوز نمی‌دانم. * کاری که همین حالا واقعاً از دستم برمی‌آید. او می‌گوید: «شما می‌دانید فردا کلاس دارید؛ اما نمی‌دانید هفتهٔ آینده شرایط چطور است.

پس فقط برای فردا برنامه‌ریزی کنید. داشتن یک راهبرد کلی کافی است؛ نیازی نیست ذهن را برای بحران‌های نیامده درگیر کنید.» فن «زمین‌گیری» برای لحظات سخت گاهی وسط تدریس یا با شنیدن یک خبر، موج اضطراب سراغ معلم می‌آید.

امانی می‌گوید در این لحظات ترمزِ افکار را بکشید: «یک دقیقه مکث کنید. گوشی را کنار بگذارید.

کف پاها را محکم روی زمین حس کنید و یک بازدم عمیق داشته باشید. محیط اطرافتان را نگاه کنید و سه شیء یا رنگی که می‌بینید را در دل نام ببرید.» هدف این است که معلم به «اینجا و اکنون» برگردد و از خود بپرسد: «من در همین لحظه معلم این کلاسم؛ دانش‌آموزان همین حالا از من چه می‌خواهند؟» این تمرینِ ساده، کمک می‌کند تمرکزتان دوباره روی نقش اصلی‌تان برگردد.

کنار گذاشتنِ سرزنشِ درونی شاید سخت‌ترین بخش برای معلم، احساس گناه بابت مسائلی مثل افت تحصیلی یا نارضایتی والدین در شرایط بحرانی باشد. امانی با اشاره به محدودیت‌های انسانی یادآوری می‌کند: «معلمی رسالت بزرگی است، اما معلم هم یک انسان است با توانِ مشخص.

اگر شرایط جامعه با چالش روبه‌رو شود، حل آن فراتر از ظرفیت یک نفر است. قرار نیست بارِ تمام اتفاقات ناگوار را تبدیل به سرزنشِ درونی کنید.

به وظیفه‌تان عمل کنید، برای حل مشکلات قدم بردارید و باقی را به خدا بسپارید؛ توانِ شما بی‌نهایت نیست و این ضعف نیست، واقعیتِ انسانی است.» بمنظور دسترسی پایدار به اخبار و مطالب ما، آخرین نسخه اپلیکیشن را می‌توانید از اینجا و در فروشگاه‌های «کافه بازار» و « مایکت » دانلود و نصب کنید.