بسم الله الرحمن الرحیم شب گذشته بعد از نماز مغرب توفیق یافتم با آقایان حجج اسلام سیاوشی و روانبخش و همراهی خانمها سیده لاجوردی و آلیا، به دیدار خانواده محترم آقای رسایی برویم؛ از لطف الهی بر این دیدار شکر و سپاس. ان‌شاءالله همه ما در جهت اعتلای نظام اسلامی گام برداریم و همه تلاشمان جلب رضای حضرت صاحب الزمان (عجل‌الله‌فرجه) به اطاعت از ولی فقیه (دام‌ظله) تجلی یابد.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، اگر ما به راستی به توصیه‌های رهبر انقلاب (حفظه‌الله) التزام داشتیم و بر خواسته‌های نفس خویش مسلط بودیم، این گونه در برابر یکدیگر جبهه نمی‌گرفتیم، تا که دوستان آزرده‌خاطر شده و در جامعه بگومگو شود. مگر می‌شود در چنین شرایطی که هر لحظه دشمن بیرونی و نادان داخلی درصدد براندازی همه ارزش‌ها و نظام مقدس اسلامی است، دعواهای حیدری و نعمتی راه انداخت؟
مگر کسی باور داشت کسانی که در رأس هستند این‌گونه ناشکیبا داستان سه سال پیش را امروز در این شرایط زنده کنند؟ مگر می‌شود علی‌الدوام به دشمن قهار، قاتل رهبر و فرماندهان، دانشمندان و اطفال بی‌گناه چراغ سبز نشان داد، ولی با مجلس و نمایندگان آن نتوان قدری کنار آمد؟
دعوای شخصی با نماینده مجلس بحق و یا ناحق نباید به ترک مسئولیت او کشانیده شود؛ چه اینکه امام علی (علیه‌السلام) فرموده‌اند: «آلة الرئاسه سعه الصدر»؛ یعنی شرح صدر داشتن ابزار ریاست است. مگر می‌شود مجلس را که در رأس امور بوده، به این شکل از خاصیت انداخت؟
مردم عزیز! مبادا این تنگ‌نظری‌ها به نظام عالی و متعالی اسلام نسبت داده شود.
آن مسئولی که هراز‌گاهی به خطایی مردم را به سمت جناحی سوق می‌دهد باید بداند که این مردم مبعوث عاقل‌ترین‌اند و اجازه نمی‌دهند این اختلافات خواه موجه و یا ناموجّه موجب نزاع و درگیری داخلی گردد. مرتضی آقاتهرانی ۱۳ مهر ۱۴۰۵
