قیمت لحظهایهمه قیمتها
مثبت چند؟ رده سنی یک هشدار است!
یک توییت کافی است تا شب را بی‌خواب سپری کنید. یک خبر ناگوار، یک شایعه یا یک پیش‌بینی روان شما را متزلزل می‌کند... فرزند شما در حال یادگیری از قهرمانی است که سیگار می‌کشد، دروغ می‌گوید یا با خشونت به هدف خود می‌رسد... مراقب سفره رسانه‌ای خود باشید!
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، هر چیزی که می‌بینید، می‌تواند روی شما تأثیر بگذارد. رفتار، لحن، ترس و خشم، همه از جایی سرچشمه می‌گیرند که شما از آن تغذیه کرده‌اید.
«محمدامین حسام»، سردبیر، نویسنده و پژوهشگر در حوزه تولیدات تلویزیونی و سواد رسانه، از مصرف صحیح رسانه می‌گوید.
رژیم مصرف رسانه‌ای چیست؟ همان گونه که در زمینه مصرف غذایی، رژیم‌هایی وجود دارد و افراد می‌دانند چه چیزی، به چه میزان و از چه منبعی مصرف کنند و چه موادی برایشان مضر یا غیر مضر است، همین رویه باید در حوزه رسانه نیز جاری و ساری شود.
فرد باید از خود بپرسد از چه رسانه‌ای استفاده می‌کند؟ آن رسانه چه پیامی منتقل می‌کند؟
به چه میزان باید از آن بهره ببرد؟ آیا برای او مضر است یا خیر؟
مهم‌تر از همه، امروز این پرسش مطرح است که آیا رسانه مورداستفاده با سن فرد تناسب دارد یا نه؟
ضرورت توجه به رده‌بندی سنی هر فرد در سنین مختلف، ویژگی‌های خلقی، ادراکی، شناختی و رشدی متفاوتی دارد. طبیعتاً کودک، نوجوان، جوان و بزرگسال دارای تجربه زیستی متفاوتی هستند.
رژیم مصرف رسانه‌ای به فرد یادآوری می‌کند که در استفاده از پلتفرم‌ها، مدیوم‌ها و رسانه‌های مختلف، باید به رده‌بندی سنی توجه کند.
نمونه‌ای از رده‌بندی سنی در فیلم‌های سینمایی نمونه ساده آن، فیلم‌های سینمایی است. در سراسر جهان، فرد پیش از تماشای فیلم، ابتدا رده‌بندی سنی آن را بررسی می‌کند تا بداند آیا فیلم برای سن او مناسب است یا خیر.
برای نمونه، در آمریکا نظام رده‌بندی سنی ESRB وجود دارد. در ایران نظام رده‌بندی مشخصی وجود ندارد، اما معمولاً تذکری داده می‌شود که فیلم حاوی صحنه‌های خشونت‌آمیز است یا صحنه‌هایی دارد که برای برخی رده‌های سنی مناسب نیست.
این موضوع در سریال‌ها نیز مطرح است؛ تا کنون سریال‌های مختلفی در تلویزیون و شبکه نمایش خانگی پخش شده است که باید رده‌بندی سنی در آن‌ها رعایت می‌شد! در پرانتز باید اشاره کرد که در دهه هشتاد، اساساً اعتقادی به رده‌بندی سنی وجود نداشت به طور مثال.
در ماه رمضان، سریال‌هایی پخش می‌شد که در آن‌ها شیطان نمایش داده می‌شد؛ مانند سریال «اغما» و شخصیت «الیاس».
ظرفیت ادراکی افراد و لزوم تناسب محتوا با آن هر فرد، کودک، نوجوان یا جوان، به‌مثابه ظرفی است که مظروفی می‌تواند آن را پر کند. زمانی که رسانه نتواند این ظرف را به‌درستی پر کند، مسیر خطا، طی می‌شود.
این خطا لزوماً خشونت نیست؛ متغیرهای مختلفی از منظر محتوا وجود دارد؛ مانند نمایش مواد مخدر و سیگار.
نمایش سیگار در شبکه نمایش خانگی برخی محاسبه کرده‌اند که میزان سیگارکشیدن در زنجیره‌های یک شبکه نمایش خانگی، بسیار بیشتر از سریال‌هایی مثلاً نتفلیکس است و این خطرناک است. برای نمونه، در سریال «زخم کاری» مشاهده می‌شود که نقش اول چقدر سیگار می‌کشد.
فردی که بادقت سریال را تماشا می‌کند، می‌بیند که نقش اول پس از یک جلسه کاری و رسیدن به موفقیت و امضای قرارداد، بلافاصله سیگار روشن می‌کند. این امر به‌صورت ناخودآگاه در ذهن مخاطب نقش می‌بندد که فرد قوی و قدرتمند یا کسی که به پیروزی رسیده، پس از آن سیگار روشن می‌کند.
تأثیر رسانه بر ضمیر ناخودآگاه و شکستن قبح رفتارها رسانه‌ها با ضمیر ناخودآگاه مخاطب کار دارند. زمانی که قهرمان اصلی داستان رفتار خاصی انجام می‌دهد، قبح آن رفتار در ذهن مخاطب به‌صورت ناخودآگاه شکسته می‌شود.
