قیمت لحظهایهمه قیمتها
جراح غده‌های سرطانی زندگی‌تان باشید!
وقتی مشکلات یکی‌یکی از راه میرسند، لازم نیست همه را هم‌زمان روی دوشمان بکشیم؛ گاهی کافی است مثل یک جراح، مسئله را روی میز بگذاریم، اولویت‌بندی کنیم و قدمبهقدم سراغ درمانش برویم.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، در قسمت‌های گذشته یاد گرفتیم چطور وقتی طوفانِ مشکلات از راه می‌رسد، کم نیاوریم و به جای غرق شدن سکانِ تفکر منطقی‌مان را حفظ کنیم. تمرین کردیم که چطور با هکِ سیستم عصبی اجازه ندهیم بحران، ما را به گوشه رینگ بکشاند.
حالا که طوفانِ اولیه خوابیده و مغز دوباره به مدارِ تفکر منطقی بازگشته، نوبت به جراحی مشکلات می‌رسد. منصوره تقی‌جراح، روان‌شناس و مشاور، معتقد است بسیاری از ما در مرحله‌ی حل مسئله شکست می‌خوریم، نه چون راه حل نداریم، بلکه چون سعی می‌کنیم کلاف سردرگم مشکلات را فقط توی سرمان باز کنیم؛ کاری که عملاً غیرممکن است.
او در این بخش، نقشه عملیاتیِ حل مسئله را روی میز می‌گذارد.
مشکل را از سرت بیرون بکش! نخستین قدم برای حل مسئله، بیرون آوردن آن از ذهن و تبدیل کردنش به یک مسئله قابل مشاهده است.
تقی‌جراح در این‌باره می‌گوید: «باید یک برگه، کاغذ یا دفترچه برداریم و تمام مسائلی را که ذهنمان را درگیر کرده است، بنویسیم؛ چه مسائل کوچک و چه مسائل بزرگ. نکته مهم این است که صرفاً حرف زدن یا مرور کردن مشکلات در ذهن، لزوماً باری از دوش ما برنمی‌دارد؛ حتی ممکن است مسئله را در نگاه ما بزرگ‌تر، ترسناک‌تر و پیچیده‌تر کند.
بنابراین بهتر است هر چیزی را که ذهنمان را درگیر کرده، بدون سانسور روی کاغذ بیاوریم تا مسائل از حالت مبهم خارج شوند و جلوی چشممان قرار بگیرند.»
اول صفِ مشکلات را مرتب کن! همه مشکلات، هم‌وزن نیستند؛ اول باید بفهمیم کدام‌یک واقعاً فوری است وقتی فهرست مشکلات روی کاغذ آمد، مرحله بعدی، اولویت‌بندی است.
قرار نیست همه مسائل را هم‌زمان حل کنیم. تقی‌جراح در این مرحله توضیح می‌دهد: «پس از اینکه تمام مسائل را نوشتیم، باید آن‌ها را بر اساس اهمیت و فوریت اولویت‌بندی کنیم.
باید ببینیم کدام مسئله در حال حاضر برای ما اهمیت بیشتری دارد و حل کدام مشکل می‌تواند بار بیشتری از دوش ما بردارد. برخی مسائل فوریت بیشتری دارند؛ برای مثال، اگر برای انجام کاری تنها یک روز فرصت داشته باشیم، طبیعی است که آن مسئله در اولویت قرار بگیرد و ابتدا برای آن برنامه‌ریزی کنیم.»
به این ترتیب، ذهن از یک توده درهم‌ریخته از نگرانی‌ها، به یک فهرست مشخص تبدیل می‌شود؛ فهرستی که می‌توان یکی‌یکی سراغ گزینه‌های آن رفت.
پنج راه فرار از یک بن‌بست! حالا که مسئله اصلی مشخص شده، نوبت تولید راه‌حل‌هاست.
یکی از اشتباهات رایج در این مرحله این است که فرد هم‌زمان با پیدا کردن یک راه‌حل، شروع به قضاوت درباره درست یا غلط بودن آن می‌کند. در حالی که به گفته این روان‌شناس، ابتدا باید دامنه انتخاب‌ها را گسترده کرد: «در این مرحله یک بارش فکری یا Brainstorming انجام می‌دهیم.
هر راه‌حلی که برای حل مسئله به ذهنمان می‌رسد، باید نوشته شود. در قدم اول، اهمیتی ندارد که آن راه‌حل تا چه اندازه واقعی یا عملی باشد؛ مهم این است که تمام گزینه‌های ممکن را ثبت کنیم.
بهتر است برای هر مسئله دست‌کم پنج راه‌حل در نظر بگیریم.» اما قرار نیست این فرایند حتماً به تنهایی انجام شود.
او پیشنهاد می‌کند در صورت نیاز از تجربه دیگران نیز استفاده کنیم: «بعد از اینکه راه‌حل‌های خودمان را نوشتیم، می‌توانیم با افرادی که تجربه یا توانایی کمک به ما را دارند، مشورت کنیم و پیشنهادهای آن‌ها را نیز به فهرست خود اضافه کنیم.»
