قیمت لحظهایهمه قیمتها
نوار قلب «حنانه» را شبیه‌سازی کنید
مدرسه شجره طیبه میناب پر از زخمهای تازه است. مثل ماجرای «حنانه»؛ دختری که پیکرش سالم بود اما شهید شد...
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، نعیمه جاویدی: میناب تا کی؟ تا قیامِ قیامت...
برای آن عده معدودی که می‌گویند خسته نشدید از بس از میناب نوشتید و گفتید شاید این کوتاه، محکم و ساده‌ترین پاسخ باشد. بعد از نسل‌کشی به سبک آمریکا، از این به بعد چهار فصل زندگی‌مان میناب است.
از ما می‌پرسی از این به بعد ردپای بچه‌هایی که می‌توانستند بزرگ شوند، آینده را ببینند، درس بخوانند و به آرزوهایشان برسند، همه جای زندگی همه ما خواهد بود. همین چند وقت قبل بود که گفتند خبرهای خوشی از میناب آمده، از ماکانی که حتی یک تار مو از او پیدا نشد!
کودکی که در هفت سالگی شهید و مفقودالاثر شد. گفتند نشانی جدیدی از او پیدا کرده‌اند.
چسب مایعی که برای ساختن کاردستی‌ها همراهش بوده و نامش را روی آن نوشته بود را از میان آوار پیدا کردند. می‌بینی دنیا!
خبر خوش برای ما که غم میناب را تا ابد به دل داریم چه شکلی است. خبر آن‌قدر همه جا پیچید که به دست مسئولان کارخانه سازنده چسب هم رسید.
از قضا آن‌ها هم چشم‌به‌راه ماکان و داغدار میناب بودند. نام ماکان روی همه بسته‌بندی‌های چسب‌های این شرکت ثبت شد.
دیروز و امروز که جنگ بود. فرداها اما اگر کودکی بخواهد کاردستی بسازد و قطعاتش را به هم بچسباند حتماً از خودش می‌پرسد، ماکان نصیری کیست؟
پرونده میناب همیشه باز است تا قیام قیامت. رازهایی که فاش می‌شود!
مدرسه شجره طیبه میناب فقط یک مدرسه موشک‌خورده و بمباران‌شده در جنگ رمضان نیست. آلبوم پررمزورازی است که هر روز یک بُعد تازه از آن آشکار می‌شود.
تا همین چند وقت قبل، خیلی‌هایمان فکر می‌کردیم «ماکان نصیری» تنها کودک مفقودالاثر واقعه مدرسه شجره طیبه است؛ بعدها اما رازهای سر به‌مُهر فاش شد. همه از سنگینی داغ میناب روی دوش مادران کودکان دبستانی می‌گفتند اما کمتر حواسمان به پدرها بود.
به باباهایی که مثل کمان قد خم کردند. همان پدرانی که وقتی مانند والدین ماکان به آن‌ها گفتند، اثری از پیکر فرزندشان نیست برای اینکه همسرشان؛ مادر خانواده زیر بار این داغ بزرگ له نشود و از پا نیفتد، رازی بزرگ را به تنهایی به دوش کشیدند.
بعد از داغ سنگین و عزاداری‌های مفصل وقتی مادرها کمی، فقط کمی توانستند با داغ و خلاء بزرگ از دست دادن فرزند کنار بیایند و خودشان را پیدا کنند پدرها دیگر تاب نیاوردند؛ نگهداری این راز و به دوش کشیدن آن به تنهایی محال بود و نشدنی. همین شد که راز سربه‌مهر لو رفت.
وقتی چند پدر لب باز کردند، معلوم شد ماکان نصیری تنها مفقودالاثر مدرسه شجره طیبه میناب نیست. کودکان دیگری هم همین سرنوشت را داشتند اما شرایط خاص مادر یا یکی از اعضای خانواده باعث شده بود، پدرها مصلحت اندیشی کنند به ناچار.
رازی به سنگینی یک کوه را به دوش بکشند. تنها کسی باشند که خبر دارد، زیر سنگ مزار فرزندشان پیکری نیست.
فقط چند تکه از لوازم که همراهش بوده و از زیر آوار بیرون کشیده بودند را به خاک سپرده‌اند. دانش آموزانم کجاست، دنیا؟!
همین چند روز پیش زنگ مدارس به صدا درآمد و سال تحصیلی رسماً آغاز شد. ساختمان یک مدرسه اما آن‌قدر مجروح، خسته و زخمی بود که نتوانست کمر صاف کند، آب‌وجارو شود، دوباره نیمکت‌هایش را بچینند، تخته‌سیاه را نونوار کنند و دوباره کلاس درس و حیاط مدرسه پر شود از صدای همهمه، هیاهو و شادی بچه‌ها.
