زنگ خطر برای صنایع‌دستی؛ از جهش قیمت فلزات تا چالش‌های تولید

مس و برنج نیز به همین شکل افزایش قیمت داشته‌اند.

انتقاد از رویدادهای فرمالیته و تورم دلاری مواد اولیه صنایع‌دستی؛ مواد اولیه را ریالی می‌خریم اما قیمت‌ها با دلار بالا می‌رود

مدیرعامل این مجموعه خلاق با اشاره به جهش 300 تا 400 درصدی قیمت فلزات رنگی متناسب با انس جهانی و نرخ دلار گفت: ابزارها و مواد اولیه با نرخ دلار تعیین قیمت می‌شوند اما درآمدها و حقوق‌ها همگام با این تورم افزایش نیافته است.

وی خاطرنشان کرد: قیمت فلزات رنگی کلاً با انس جهانی افزایش پیدا می‌کند؛ شاید بتوانم بگویم 300، 400 درصد گران شده است. نقره که افزایش قیمتش بسیار زیاد بوده، اما مس و برنج نیز به نسبت آن‌ها افزایش داشته‌اند.

این عوامل باعث شده که بازار کمی دچار افت شود؛ البته مسائل اخیر نیز به‌طور کلی باعث افت بازار شده است.

مدیرعامل این مجموعه خلاق در ادامه و در پاسخ به این پرسش که برای حل مشکل گرانی مواد اولیه و حمایت از تولیدکنندگان چه اقداماتی باید انجام شود، تصریح کرد: یک هدف از حضور ما در اینجا، ورود به بازار و پیدا کردن سرمایه‌گذار است تا بتوانیم محصولاتمان را بیشتر تولید و عرضه کنیم؛ نه تنها در بازار داخلی، بلکه همان‌طور که گفتم، عمدتاً می‌خواهیم در بازارهای خارجی نیز حضور داشته باشیم.

وی درباره سابقه فعالیت و میزان حمایت‌ها گفت: اکنون نزدیک به 10 سال است که فعالیت می‌کنیم؛ نمی‌گویم کمکی نشده، اما نه به آن حدی که پشتیبانی لازم صورت بگیرد. مشکل گرانی مشخص است؛ ما خریدهایمان بر چه مبنایی است؟

ما داریم ریالی خرید می‌کنیم، اما مس یا سایر فلزات با چه مبنایی افزایش قیمت پیدا می‌کنند؟ با دلار.

مدیرعامل این مجموعه خلاق تصریح کرد: اکثر تولیدات ما و ابزاری که استفاده می‌کنیم وارداتی است؛ کوچک‌ترین ابزاری که داریم تیغ اره مویی است؛ این اقلام با دلار قیمت‌گذاری می‌شود؛ به‌گونه‌ای که ناچارم هفته‌ای یک‌بار قیمت این ابزارها را به‌روز بخرم؛ البته ما خرید را به‌صورت عمده انجام می‌دهیم، ولی قیمت‌ها مدام بالا می‌رود.

وی توضیح داد: پارسال قیمت نقره حدود 70 تا 80 میلیون تومان برای هر کیلو بود؛ تقریباً در آبان‌ماه بود که قیمت آن به 800 میلیون تومان رسید و رکورد را شکست

هشدار درباره خطر تعطیلی کارگاه‌های صنایع‌دستی و بیکاری هنرمندان؛ کاهش سود به 10 درصد برای بقا/ افت تولید از 60 به 3 کیلوگرم!

مدیرعامل شرکت کیمیاسازان هنر مس با تأکید بر اینکه صنایع‌دستی دیگر در اولویت سبد معیشت مردم نیست از کاهش حاشیه سود به 10 تا 15 درصد برای حفظ بقا و سقوط ظرفیت کارگاهی از 60 کیلو به 3 کیلوگرم خبر داد.

کریم‌نژند خاطرنشان کرد: افراد زمانی به سراغ صنایع‌دستی می‌آیند که مازاد درآمدی داشته باشند و پس از تأمین کلیه مخارج ضروری زندگی، مبلغی برای این خریدها باقی بماند که اکنون چنین امکانی وجود ندارد. مردم حتی در صورت داشتن پس‌انداز هم ترجیح می‌دهند آن را برای پیشامدهای احتمالی حفظ کنند؛ بنابراین در حال حاضر صنایع‌دستی جزو کالاهای مازاد و غیراولویت‌دار محسوب می‌شود.

وی در پاسخ به اینکه کارگاه‌ها با این شرایط چگونه سرپا مانده‌اند، تصریح کرد: اکنون در این بازار تنها خریدهایی که صورت می‌گیرد، مربوط به افرادی است که قصد هدیه دادن دارند؛ یا سازمانی که می‌خواهد در قالب مراسمی هدایایی ارائه کند.

مدیرعامل مجموعه کیمیاسازان هنر مس درباره چرخه تولید و چالش‌های مالی این حوزه افزود: بنده زمانی می‌توانم در این حرفه رشد داشته باشم که اثر تولیدی را بفروشم و با درآمد حاصل از آن بتوانم دو یا سه اثر جدید تولید کنم؛ اما در شرایط فعلی وقتی یک اثر به فروش می‌رسد، حتی توان بازتولید نیمی از آن نیز وجود ندارد؛ این روند یعنی تحلیل رفتن و کاهش روزبه‌روز سرمایه که امروز به چالش مشترک تولیدکنندگان بدل شده است.

وی ادامه داد: بازار هدف ما در داخل، عموم مردم هستند و تا زمانی که درآمد مردم افزایش نیابد راهکاری جز کاهش هزینه‌های تمام‌شده تولید نخواهیم داشت و ما از کاهش قیمت تولید استقبال می‌کنیم.

کریم‌نژند با تأکید بر ترجیح تیراژ بالا بر حاشیه سود زیاد، تصریح کرد: کاری را که اکنون به قیمت 100 میلیون تومان عرضه می‌کنم، ترجیح می‌دهم با کاهش قیمت به 20 یا 30 میلیون تومان بازگردد، اما بتوانم 10 یا 20 عدد از آن را در تیراژ بالا به فروش برسانم؛ چراکه سود اصلی ما در تیراژ است نه در تک‌فروشی. در بازارهای خارجی، از آنجا که مبنای تولید و فروش بر پایه دلار است، صادرکننده سود می‌برد؛ اما در بازار داخلی با وجود اینکه بازار اشباع نشده، عموم مردم قدرت خرید لازم را ندارند.

وی پیرامون راهکارها و وضعیت صادرات محصولات صنایع‌دستی بیان کرد: با توجه به محدودیت‌های ارتباطی موجود، مقاصد صادراتی ما بیشتر به کشورهای حاشیه خلیج‌فارس و حوزه عربی معطوف است. در این مسیر ضرورت دارد ارگان‌های متولی بستری فراهم کنند تا بتوانیم آثار را مستقیماً عرضه کنیم؛ چراکه با وجود تلاش‌های صورت‌گرفته، شخصاً تاکنون موفق به حضور مستقیم در صادرات نشده‌ایم.

وی در خصوص سایر چالش‌های موجود اظهار کرد: مسئله صرفاً تأمین مواد اولیه نیست؛ تولیدکننده در هر شرایط قیمتی ناگزیر از خرید و تولید است، اما سودآوری و توجیه اقتصادی زمانی محقق می‌شود که قیمت تمام‌شده کاهش یابد تا بتوان با سود کمتر، کالای بیشتری به فروش رساند.

کریم‌نژند با اشاره به کاهش چشمگیر حاشیه سود فعالان صنایع‌دستی برای حفظ بقا افزود: در حال حاضر سود تولیدکننده کمتر از 30 تا 40 درصد به منزله تعطیلی کارگاه است، اما ما اکنون حاشیه سود را به 10 تا 15 درصد کاهش داده‌ایم تا تنها چرخه فروش و بقای کارگاه متوقف نشود؛ این وضعیت چالشی فراگیر میان تمامی تولیدکنندگان است.

وی در پایان با اشاره به بحران هم‌صنفان خود در سراسر کشور تشریح کرد: در حوزه حکاکی روی فلز و نقره‌کاری که خاستگاه اصلی آن آذربایجان شرقی و به‌ویژه تبریز است، تمامی فعالان با این معضل دست‌به‌گریبان هستند. هنرمندانی که پیش از این ماهانه 50 تا 60 کیلوگرم نقره برای ساخت و قلم‌زنی از ما تحویل می‌گرفتند، در حال حاضر ظرفیت کاری‌شان به حدود 3 تا 4 کیلوگرم برای هر نفر کاهش پیدا کرده است.