قیمت لحظهایهمه قیمتها
پاتریوت‌های عربستان در ژاپن هم عمل نکرد
از امنیت وارداتی تا ورزشکاران اجاره‌ای، الگوی توسعه‌ای که از سوی کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس ارائه می‌شود روی موج پول پاشی‌هایی سوار است که شاید به صورت مقطعی فرازهایی داشته باشد، اما نهایتا فروکش خواهد کرد و به ورشکستگی منجر می‌شود.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، زمانی که عربستان با انتقال پرسروصدا و پرهزینه رونالدو به یکی از تیم‌های باشگاهی این کشور جنجال آفرید، پادشاهی سعودی قرارداد‌های سنگین خرید تسلیحاتی با آمریکا را با هیجان دنبال می‌کرد تا امنیت و توسعه ورزشی را توامان وارد کرده باشد. اما وقایع بعدی نشان داد که این مدل از توسعه، مقعطی است و نه امنیت به بار خواهد آورد و نه پیشرفت.
عربستان به عنوان یکی از کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس اکنون با دو واقعیت روبه‌رو است؛ موشک‌های یمنی که از سد پاتریوت‌های وارداتی عبور می‌کنند و نتایج ضعیف در بازی‌های ناگویا که ریاض را در رده هجدم آسیا قرار داد. در سایر کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس نیز این مدل توسعه وارداتی دیده می‌شود.
هرچند بحرین با تیم منتخب جهان توانست 22 مدال از بازی‌های آسیایی کسب کند، اما عرصه ورزش این کشور خالی از قهرمانان داخلی است و دیر یا زود مدال آوران اجاره‌ای همانند سربازان آمریکایی این کشور را ترک خواهند کرد.
داستان غم انگیز اعراب پرحاشیه پادشاهی عربستان از سال 2017 که قرارداد نجومی 110 میلیارد دلاری بین این کشور و آمریکا برای خرید تسلیحات مدرن را به امضا رساند، قدم در مسیری گذاشت که به سرعت توسط دیگر کشورهای حاشیه خلیج فارس دنبال شد؛ خریدهای تسلیحاتی پرهیاهو اما بدون برنامه که در دو رویداد جنگ منطقه‌ای و درگیری‌های اخیر یمن و عربستان، کاستی‌های آن به خوبی نمایان است. اما علی رغم تجربیات حاصل شده، رویکرد اعراب به «امنیت وارداتی» در سال‌های بعد همچنان ادامه یافت و منجر به بزرگترین قرارداد تسلیحاتی تاریخ به ارزش 142 میلیارد دلار بین ریاض و واشنگتن در اردیبهشت سال گذشته شد.
در همان زمان قطر و امارات نیز در مجموع ده‌ها میلیارد دلار تسلیحات از آمریکا خریداری کردند. پس از جنگ تحمیلی رمضان و همراهی اعراب خلیج فارس با آمریکا در تجاوز نظامی محور آمریکایی-صهیونیستی، پاتریوت‌هایی که شیخ‌نشین‌ها از سال‌ها قبل در صف خرید آنها بودند نتوانستند مقابل موشک‌های ایرانی موفقیت چندانی کسب کنند.
اما مدل توسعه و پیشرفتی که اعراب دنبال می‌کنند همچنان آنها را به سمت خریدهای تسلیحاتی بیشتر سوق می‌دهد. در یکی از جدیدترین معاملات تسلیحاتی بین آمریکا و عربستان، وزارت خارجه ایالات متحده در اوایل شهریورماه فروش احتمالی مهمات هدایت‌شونده و موتور تانک به ارزش ۵.۷۵ میلیارد دلار به عربستان را تأیید کرد.
اما درست چند روز بعد، معجزه یمنی رخ داد و شکست‌های سختی به ریاض وارد شد.
ناگویا و تکرار باگ‌های توسعه وارداتی مدل پیشرفت وارداتی و اجاره‌ای اعراب در دیگر شاخصه‌های توسعه نظیر ورزش نیز دنبال می‌شود. ورود فوتبالیست‌های پرهزینه اما پا به سن گذاشته به لیگ فوتبال عربستان در کنار استفاده از ورزشکاران دو ملیتی در کشورهایی نظیر بحرین، قطر و امارات، هرچند در مقاطعی باعث خلق موفقیت‌هایی می‌شود، اما با گذشت زمان باگ‌های خود را نشان می‌دهد.
در بازی‌های آسیایی ناگویای ژاپن، تمامی کشورهای حاشیه خلیج فارس در رده‌های پایین‌تر از ایران در جدول کسب مدال‌ها قرار گرفتند. در این میان حتی بحرین با 22 مدال که هیچ کدام از آنها توسط شهروندان این کشور کسب نشده بود، در رده دهم و چهار پله پایین‌تر از ایران قرار گرفت.
امارات و قطر نیز سیزدهم و چهاردهم شدند. در حالی که در جمع مدال آوران هر دو کشور، ورزشکارانی از ملیت‌های دیگر قرار داشتند.
عربستان و کویت هم که کمتر از خارجی‌های بهره گرفته بودند، به ترتیب هجدهم و نوزدهم شدند. اما در میان هجوم «ورزشکاران اجاره‌ای» به ورزش کشورهای همسایه، کاروان ایران با اتکا بر استعدادهای بومی و توانمندی‌های داخلی موفق به کسب 52 مدال رنگارنگ شد.
مقام ششم برای کاروان ایران در حالی کسب شد که سال گذشته به فاصله هشت ماه دو جنگ سخت به ایران تحمیل شد و ماه‌هاست که آمریکا از حربه محاصره علیه کشورمان استفاده می‌کند. اما وقتی توسعه درون‌زا و بومی باشد، هم در میدان جنگ موفق خواهیم بود و هم در میادین ورزشی.
