عربستان دلار سوزاند، ایران طلا ساخت

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، 8 ستاره بزرگ گلف جهان هم نتواستند رویای 6 ساله لیگ حرفه‌ای گلف (LIV Golf) را محقق کنند و تقریبا یک ماه است که این لیگ وارد روند ورشکستگی تحت نظارت دادگاه در آمریکا شده است. رویترز می‌گوید که بر اساس اسناد پرونده ورشکستگی، حتی صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان (PIF) از زمان تاسیس این لیگ بیش از ۵ میلیارد دلار سرمایه به این پروژه تزریق کرده است.

داستین جانسون یکی از ستاره‌های گلف جهان برای پیوستن به این لیگ، قراردادی با رقم حدود 125 میلیون دلار امضا کرد و فیل میکلسون قراردادی حدود 200 میلیون دلاری بست.

در عین حال، عربستان که چند سالی‌ست تلاش می‌کند با پول‌پاشی شدید در رشته‌های ورزشی جایگاهی در جهان برای خود ایجاد کند، در جدیدترین سری مسابقات ورزشی یعنی بازی‌های آسیایی ناگویا تنها 4 مدال طلا، 3 نقره و 10 برنز کسب کرده اما ایران باوجود سرمایه‌گذاری به‌مراتب پایین‌تر و شرایط جنگی ۱۹ مدال طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز کسب کرده است.

حالا در این پرونده سرمایه‌گذاری میلیارد دلاری، دادخواست ورشکستگی آن نشان می‌دهد که لیگ حرفه‌ای گلف بین ۵۰۰ میلیون تا یک میلیارد دلار بدهی دارد اما ارزش دارایی‌های آن بین ۱۰۰ تا ۵۰۰ میلیون دلار است. نشریه آتلانتیک هم با بررسی اسناد مالی، از زیان انباشته بخش غیرآمریکایی آن تا پایان ۲۰۲۴ به میزان حدود ۱.۱ میلیارد دلار و تا پایان ۲۰۲۵ به نزدیک ۲ میلیارد دلار خبر می‌دهد.

مطالعات اقتصاد ورزش نشان می‌دهد که صرفِ پول خرج کردن، خریدن ستاره‌های بزرگ، میزبانی رویدادهای بین‌المللی و ساختن یک برند جهانی، همیشه به معنی توسعه پایدار ورزش نیست؛ زمانی این‌ها اثرگذار می‌شوند که یک اکوسیستم ورزشی قوی شکل بگیرد؛ یعنی ورزش از سطح جامعه با استعدادیابی و تربیت نیروی انسانی متخصص و مدیریت درست به توسعه پایدار برسد.

درحالی‌که گزارش‌های نهادهای دولتی عربستان از موفقیت‌های وزرشکاران این کشور می‌گوید و برخی پژوهشگرها خرج‌های بزرگ ریاض در فوتبال را نشانه پیشرفت آن عنوان می‌کنند اما روزنامه فایننشال تایمز با اشاره به لیگ حرفه‌ای گلف نوشته است، LIV یک نمونه تجربی مهم از ریسک مدل سرمایه‌گذاری بسیار پرهزینه و متکی بر سرمایه دولتی است؛ یعنی جذب ستاره و تزریق سرمایه عظیم به‌خودی خود به ایجاد تقاضای پایدار، مخاطب انبوه و مدل تجاری مستقل منجر نمی‌شود.

اندیشکده اسپورتس تینک‌تنک می‌گوید افزایش بودجه ورزش قهرمانی به‌تنهایی به توسعه کل ورزش منجر نمی‌شود؛ یعنی همان نکته یونسکو در چارچوب کنفرانس جهانی وزیران ورزش که برای ایجاد اثر پایدار باید میان ورزش نخبه و ورزش پایه و استفاده از موفقیت ورزشکاران نخبه بومی پیوند ایجاد کرد.