آماده‌تر از پارالمپیک پاریس بودم،اما مصدومیت اجازه کسب طلا در پاراآسیایی را نداد.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، علی اکبر غریب‌شاهی که در بازی‌های پاراآسیایی 2026 ناگویا موفق به کسب مدال نقره شد، درباره مصدومیتش در این بازی‌ها به خبرنگار ورزشی گفت: باید طلایی می‌شدم؛ چون در بالاترین سطح آمادگی قرار داشتم و حتی از پارالمپیک پاریس هم آماده‌تر بودم. متاسفانه یک هفته قبل از مسابقه‌ام و در زمان جابجایی بین تختخواب و ویلچر، دچار آسیب‌دیدگی از ناحیه آرنج دست چپ شدم.
درد زیادی داشتم و تا پیش از حضور در مسابقه، به درمان پراختم و استراحت کردم تا کمی بهتر شود.
وی ادامه داد: قرار بود اولین وزنه اعلامی، 252 کیلوگرم باشد، چون واقعاً آماده بودم، اما کادر فنی گفت با توجه به مصدومیت و دردی که دارم، ریسک نمی‌کند و کار را با وزنه 245 کیلوگرمی شروع کنم. تصورم این بود که کار را در حرکت دوم تمام می‌کنم و بدون زدن وزنه سوم به طلا می‌رسم، اما زمانی که زیر وزنه دوم رفتم، به یک‌باره دستم از آرنج به سمت پشت بازو رفت و تیر کشید؛ آنقدر که غیر قابل تحمل بود و وزنه زدن دیگر امکان نداشت.
واقعاً ناراحت شدم که نتوانستم همچون سال‌های گذشته باز هم به قهرمانی برسم و مدال طلا را به ارمغان بیاورم.
دارنده مدال طلای پارالمپیک 2024 پاریس عنوان کرد: MRI انجام می‌دهم تا ببینم وضعیت مصدومیتم چگونه است. امیدوارم مشکل خاصی نباشد و بتواند خیلی زود به میادین بازگردم و باز هم برای کشورم افتخارآفرینی کنم.
غریب‌شاهی درباره واکنش‌ها به این این مدال و مصدومیت گفت: فکر نمی‌کردم مردم اینقدر به من لطف داشته باشند و مورد توجه قرار بدهند. امیدوارم لیاقت این را داشه باشم که این لطف را جبران کنم.
برای بازگشت لحظه‌شماری می‌کنم. خیلی دوست داشتم که طلا بگیرم و آن را به مردم و مادران ایران تقدیم کنم، اما آنقدر ناراحت بودم که رویم نشد که مدال نقره را تقدیم‌شان کنم و واقعاً شرمنده شدم.
غریب‌شاهی درباره حمایت‌های محسن بختیار دیگر مدال‌آور پاراوزنه‌برداری ایران از او پس از مصدومیتش که بازتاب خوبی در فضای مجازی داشت، گفت: بختیار یک ورزشکار بزرگ است. او قبل از آنکه از مدال خودش صحبت کند، به مدال نقره و مصدومیت من در صفحه شخصی‌اش پرداخت، در حالی که می‌توانست این کار را نکند.
او روح بزرگی دارد و امیدوارم در یک رویداد بزرگ بتوانیم در کنار هم مدال بگیریم و آن را تقدیم مردم کنیم.
