درآمد 15 میلیارد دلاری جام جهانی 2026 قدرت جانی اینفانتینو را بیش از پیش تثبیت کرده است.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، درآمدهای جام جهانی 2026 هنوز به نقطه نهایی نرسیده و همچنان در حال افزایش است، اما فیفا پیشتر اعلام کرده که از پیش‌بینی‌های مالی بلندپروازانه خود نیز فراتر رفته است. بر اساس گزارش‌ها، درآمد این نهاد از جام جهانی آمریکا کانادا و مکزیک به 15 میلیارد دلار رسیده؛ رقمی که بسیار بیشتر از برآوردهای اولیه است.
ظاهراً حدود یک‌سوم این درآمد معادل پنج میلیارد دلار فقط از محل فروش بلیت و خدمات پذیرایی ویژه به دست آمده است.
بر اساس گزارش گاردین؛ این رقم نشان می‌دهد درآمد مستقیم حاصل از حضور تماشاگران در ورزشگاه‌ها در مقایسه با جام جهانی 2022 قطر تقریباً پنج برابر شده است. در قطر، درآمد فروش بلیت و خدمات پذیرایی حدود 929 میلیون دلار بود.
جام جهانی 2026 اگرچه با اضافه شدن 40 مسابقه به برنامه رقابت‌ها همراه شد اما درآمد متوسط هر مسابقه نیز از حدود 14.5 میلیون دلار به نزدیک 48 میلیون دلار افزایش یافت.
به عبارت دیگر، فیفا و در رأس آن جانی اینفانتینو، رئیس قدرتمند این نهاد در یک موضوع مهم حق داشتند: پول.
فیفا همچنین درباره وقفه‌های اجباری نوشیدن آب، تعلیق کارت‌های قرمز و افزایش مدت نمایش بین دو نیمه به 27 دقیقه اشتباه کرد؛ تصمیمی که حتی با مقررات خود این نهاد نیز سازگار نبود اما در تمام مواردی که واقعاً برای فیفا اهمیت دارد، اینفانتینو درست عمل کرد. همه چیز را می‌توان در یک کلمه خلاصه کرد: پول.
فیفا درست پیش‌بینی کرده بود که اعمال قیمت‌گذاری شناور بر بلیت‌ها و حتی هزینه پارکینگ با وجود خارج کردن قیمت‌ها از دسترس بسیاری از هواداران عادی، سودآور خواهد بود. این نهاد همچنین توانست بازار فروش مجدد بلیت‌ها را تحت کنترل خود درآورد و از معاملات ثانویه نیز سهم قابل توجهی دریافت کند.
فیفا همچنین به درستی تشخیص داد که نزدیکی به دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، با وجود نارضایتی گسترده از او به ویژه در میان بخش‌های چپ‌گرای هواداران فوتبال آمریکا ضربه‌ای جبران‌ناپذیر به اعتبار این نهاد وارد نخواهد کرد و حتی هزینه مالی مستقیمی نیز برای آن به همراه نخواهد داشت.
تحمل اقدامات دولت ترامپ از رفتار شرم‌آور با تیم ملی ایران گرفته تا تهدیدهای مربوط به حضور مأموران اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) در اطراف ورزشگاه‌ها و رد درخواست ویزای هواداران و خبرنگاران، ظاهراً بهایی بود که فیفا حاضر شد برای محافظت از جریان عظیم درآمدهای خود بپردازد. ممکن است این اقدامات در آینده با بررسی‌ها و تحقیقات متعدد مواجه شوند، اما درآمد فیفا در هر صورت به دست آمده است.
اینفانتینو در نهایت به یک حقیقت اساسی باور دارد: جام جهانی آن‌قدر بزرگ است که شکست‌پذیر نیست. او می‌داند که افراط‌گرایی و فرصت‌طلبی برگزارکنندگان این رقابت‌ها، سرانجام زیر سایه خود مسابقات قرار خواهد گرفت و جام جهانی می‌تواند تقریباً هر اشتباهی را جبران کند.
با وجود تمام رفتارهای نامناسب و جنجال‌های اخلاقی پیرامون این رویداد، پیام نهایی جام جهانی 2026 این است که همه چیز در نهایت خوب پیش رفت. درآمدها با سرعتی بی‌سابقه به جریان افتادند و سود مالی به حدی بود که حتی نزدیک شدن به سیاستمداران جنجالی نیز نتیجه‌ای مثبت به همراه داشت.
بنابراین، از نگاه فیفا، دلیلی برای تغییر مسیر وجود ندارد اما این واقعیت به ویژه برای کسانی که فوتبال را چیزی فراتر از یک تجارت می‌دانند، ناامیدکننده است.
در شرایط فعلی، به نظر می‌رسد اینفانتینو حتی از پیامدهای تلاش شتابزده و یکجانبه خود برای واگذاری بخشی از حقوق تجاری جام جهانی به شرکتهای سرمایهگذاری خصوصی نیز جان سالم به در ببرد. این اقدام در دنیای بدبینانه فوتبال نیز بیش از حد پیش رفت و جنجال بزرگی به پا کرد اما سودهای جام جهانی ظاهراً قدرت او را مستحکمتر کرده است.
اینفانتینو در ماه مارس انتخابات ریاست فیفا را پیشرو دارد اما بسیاری از حامیان سرسخت او با وجود این رسوایی، همچنان از وی حمایت میکنند. به نظر می‌رسد او نمیتواند هر کاری انجام دهد اما در عین حال، اقدام اشتباهی نیز وجود ندارد که به اندازه کافی بزرگ باشد تا او را از قدرت کنار بزند.
فیفا به نشریه اتلتیک اعلام کرده است که تعداد تماشاگران جام جهانی به 6.8 میلیون نفر رسیده؛ رکوردی بی‌سابقه که تقریباً دو برابر رکورد قبلی یعنی کمتر از 3.6 میلیون نفر در جام جهانی 1994 آمریکا محسوب میشود. این افزایش، به معنای پرداختهای بیشتر به 211 فدراسیون عضو فیفا است؛ فدراسیونهایی که هر یک در انتخابات ریاست این نهاد حق رأی دارند.
و این، تنها دلیل واقعی برای اصلاحناپذیری فیفاست. تا زمانی که جریان پول به نحوی کند نشود، اصلاح این نهاد تقریباً غیرممکن خواهد بود.
قدرت واقعی فوتبال در پول نهفته است و همه افراد و نهادهای دیگر صرفاً نقش نمادین دارند. ساختار این ورزش به گونهای سازماندهی شده که تقریباً تنها هدف آن تسهیل جریان درآمدهاست.
نمونه دیگری از همین واقعیت هفته گذشته آشکار شد؛ زمانی که اظهارات کیلیان امباپه درباره انتشار یک میم مرتبط با خودش و مائو تسهتونگ، رهبر پیشین چین، خبرساز شد. ستاره رئال مادرید به سرعت چند قرارداد تبلیغاتی خود در چین را از دست داد و با شتابی کمسابقه برای عذرخواهی اقدام کرد؛ سریعتر از زمانی که برای رسیدن به یک پاس عمقی در زمین فوتبال میدود.
این ماجرا بار دیگر نشان داد که در فوتبال مدرن، پول نه تنها قدرت اصلی، بلکه معیار نهایی تصمیمگیریهاست؛ واقعیتی که جام جهانی 2026 بیش از هر زمان دیگری آن را آشکار کرد.
