مطالبه عادلانه ورزشکاران از درآمدهای کلان المپیک؛ گامی به سوی عدالت در ورزش حرفهای
نهاد بینالمللی «ورزشکار جهانی» با ارائه طرحی رادیکال، خواهان سهم مستقیم و عادلانه ورزشکاران از دلارهای بادآورده المپیک شد.
نهاد بینالمللی «ورزشکار جهانی» با ارائه طرحی رادیکال، خواهان سهم مستقیم و عادلانه ورزشکاران از دلارهای بادآورده المپیک شد.
نهاد بینالمللی «ورزشکار جهانی» (Global Athlete) در اقدامی قاطع، با ارائه طرحی جسورانه، خواستار اصلاحات ساختاری عمیق و پرداخت مستقیم سهم مالی به ورزشکاران حاضر در رقابتهای المپیک شد. این پیشنهاد که به دنبال اظهارات جنجالی رئیس کمیسیون ورزشکاران کمیته بینالمللی المپیک (IOC) مطرح شده، موجی از بحث و جدل را در میان جامعه ورزشی برانگیخته است.
پیش از این، اظهارات «کرستی کاونتری» مبنی بر عدم موافقت با پرداخت دستمزد به ورزشکاران برای حضور در المپیک، به دلیل اینکه این مدل تنها به نفع عدهای محدود خواهد بود، واکنشهای تندی را به دنبال داشت. هرچند وی بعدها شفافسازی کرد که منظور او صرفاً «جایزه نقدی» بوده و IOC باید راههای دیگری برای حمایت مستقیم پیدا کند، اما نهاد «ورزشکار جهانی» این موضع را قاطعانه رد کرده است.
این نهاد که به طور جدی از حقوق ورزشکاران حمایت میکند، با صدور بیانیهای تأکید کرد: «ورزشکاران نیازی به صدقه ندارند؛ بلکه خواستار سهمی عادلانه از ارزش اقتصادی عظیمی هستند که خود با سالها تلاش و پشتکار خلق میکنند.»
بر اساس گزارشهای منتشر شده، کمیته بینالمللی المپیک به عنوان یک سازمان چند میلیارد دلاری، حدود 5 میلیارد دلار ذخیره مالی دارد و تنها از محل حق پخش تلویزیونی المپیک پاریس 2024، بیش از 3.2 میلیارد دلار درآمد کسب کرده است. با این حال، نهاد «ورزشکار جهانی» فاش کرده است که تنها کمتر از 0.5 درصد از این درآمدهای هنگفت، به طور مستقیم به حساب ورزشکاران واریز میشود.
محورهای کلیدی پیشنهاد «ورزشکار جهانی» به شرح زیر است:
* **پرداخت غرامت حضور:** اختصاص مبلغ 25 هزار دلار (تقریباً 21,600 یورو) به ازای هر ورزشکار شرکتکننده در المپیک. این طرح با در نظر گرفتن حضور 10500 ورزشکار در المپیک تابستانی، هزینهای بالغ بر 262.5 میلیون دلار خواهد داشت که تأمین آن برای IOC کاملاً امکانپذیر است.
* **تأسیس صندوق تسهیلات:** تخصیص 5 درصد از کل درآمدهای حاصل از المپیک به یک صندوق ویژه. پیشبینی میشود این صندوق سالانه حدود 100 میلیون دلار درآمد داشته باشد و برای پوشش هزینههایی نظیر بورسیه، بیمه درمانی، خسارات ناشی از مصدومیت و مستمری بازنشستگی ورزشکاران مورد استفاده قرار گیرد.
* **لغو محدودیتهای تجاری (قانون 40):** اعطای آزادی کامل به ورزشکاران برای استفاده از نام، تصویر و نشان تجاری خود جهت جذب اسپانسرهای شخصی در طول دوره المپیک. این اقدام که هیچ هزینهای برای IOC ندارد، میتواند به جهش قابل توجهی در درآمد ورزشکاران منجر شود.
این نهاد بینالمللی به شدت این دیدگاه منسوخ را که «حضور در دهکده المپیک و کسب تجربه» برای ورزشکاران کافی است، رد کرده است. واقعیت این است که بسیاری از ورزشکاران المپیکی برای تأمین هزینههای حرفهای خود، مجبور به انجام مشاغل دوم، دریافت کمک از خانواده یا حتی زیر بار قرض رفتن هستند.
هرچند این طرح هنوز به مرحله مذاکرات رسمی با IOC نرسیده است، اما به دلیل افزایش فشار افکار عمومی و حمایت حامیان مالی، اکنون شرکتهای بزرگ نیز تمایل بیشتری به سرمایهگذاری مستقیم بر روی ورزشکاران دارند تا صرف هزینههای اداری سازمانها شود.
