بیتوجهی سازمان لیگ به برنامه تیم امید؛ آیا انتظار قهرمانی در ناگویا منطقی است؟
در حالی که تیم فوتبال امید ایران برای حضور در مسابقات ناگویا آماده میشود، سازمان لیگ با تداخل برنامههای لیگ برتر و لیگ نخبگان آسیا، تمام برنامههای اردویی و آمادهسازی این تیم را با چالش جدی مواجه کرده است.
در حالی که تیم فوتبال امید ایران برای حضور در مسابقات ناگویا آماده میشود، سازمان لیگ با تداخل برنامههای لیگ برتر و لیگ نخبگان آسیا، تمام برنامههای اردویی و آمادهسازی این تیم را با چالش جدی مواجه کرده است.
تیم فوتبال امید ایران در آستانه اعزام به مسابقات ناگویا، با بیتوجهی و عدم حمایت برنامهریزی شده از سوی سازمان لیگ مواجه شده است. این در حالی است که انتظار قهرمانی از این تیم در بازیهای آسیایی مطرح شده است.
طبق برنامه اعلام شده، تیم امید باید از 25 شهریورماه در مرحله گروهی بازیهای آسیایی ناگویا به مصاف حریفان خود برود. پیش از این، قرار بود کادرفنی تیم امید، اردویی متصل به مسابقات را از 10 شهریورماه در فیلیپین برگزار کرده و یک بازی تدارکاتی نیز با تیم امید این کشور داشته باشند. اما با تعیین برنامههای هفتههای ششم و هفتم لیگ برتر و همچنین برگزاری لیگ نخبگان آسیا، تمامی این برنامهها در هالهای از ابهام قرار گرفته است.
بر اساس برنامهریزی سازمان لیگ، هفته هفتم لیگ برتر از 19 تا 22 شهریورماه برگزار خواهد شد. همچنین، تیمهای تراکتور، استقلال و گلگهر در تاریخ 23 شهریورماه در لیگ نخبگان و لیگ قهرمانان آسیا 2 به میدان خواهند رفت. این بدان معناست که تنها دو روز پیش از آغاز بازیهای آسیایی، بازیکنان کلیدی تیم امید که عضو تیمهای لیگ برتری و مدعی هستند، باید در رقابتهای داخلی و قارهای شرکت کنند.
این وضعیت باعث شده است تا برخی باشگاهها، از جمله تراکتور و استقلال، به دلیل تعهدات خود در لیگ نخبگان، اعلام کنند که قادر به در اختیار قرار دادن بازیکنان خود برای اردوهای تیم امید نیستند. این مسئله احتمال عدم همکاری سایر باشگاهها مانند پرسپولیس و تیمهای دیگر را نیز افزایش میدهد.
در چنین شرایطی، تیم امید در آستانه بازیهای ناگویا در بلاتکلیفی کامل به سر میبرد. این در حالی است که وزیر ورزش بر انتظار قهرمانی از این تیم تأکید کرده و فدراسیون فوتبال نیز حساب ویژهای بر روی موفقیت تیم امید برای پایان دادن به طلسم صعود به المپیک باز کرده است.
با توجه به سرمایهگذاری باشگاهها برای جذب بازیکنان جوان، منطقی است که برخی از آنها تمایلی به شرکت در مسابقات بدون حضور نفرات اصلی خود نداشته باشند. با این حال، سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال با یک برنامهریزی دقیقتر میتوانستند فرصتی هرچند کوتاه را برای برگزاری اردوهای آمادگی با حضور تمامی بازیکنان برای تیم امید فراهم کنند.
با وضعیت موجود، تیم امید احتمالاً مجبور خواهد شد بدون بازیکنان اصلی خود به اردوی پیش از مسابقات اعزام شود. در بهترین حالت، ممکن است برخی از بازیکنان کلیدی، تنها چند ساعت پیش از اولین بازی ایران در ناگویا به تیم ملحق شوند، آن هم به شرطی که باشگاهها اجازه دهند و فدراسیون بتواند تمام مقدمات را فراهم کند. این پرسش اساسی مطرح میشود که آیا با این شرایط، تیم امید قادر به بهرهگیری از تمام پتانسیل خود خواهد بود؟







