خبر فوری
ورزشی

چرخش فصل جدید فوتبال باشگاهی آسیا؛ طنین حسرت موفقیت در قاره کهن

۱۴۰۵/۰۶/۲۱ - ۰۸:۳۸ تحریریه ۶۰ ثانیه
خلاصه ۶۰ ثانیه
با آغاز فصل جدید رقابت‌های فوتبال باشگاهی آسیا، تیم‌های ایرانی در حالی پا به میدان می‌گذارند که ناکامی‌های پی در پی در قاره کهن به عادت تبدیل شده و پرسش اصلی، زمان پایان این حسرت است.

با آغاز فصل جدید رقابت‌های فوتبال باشگاهی آسیا، تیم‌های ایرانی در حالی پا به میدان می‌گذارند که ناکامی‌های پی در پی در قاره کهن به عادت تبدیل شده و پرسش اصلی، زمان پایان این حسرت است.

با آغاز فصل جدید رقابت‌های فوتبال باشگاهی آسیا، تیم‌های ایرانی در حالی پا به میدان می‌گذارند که ناکامی‌های پی در پی در قاره کهن به عادت تبدیل شده و پرسش اصلی، زمان پایان این حسرت است.

فصل جدید مسابقات فوتبال باشگاهی در قاره آسیا از هفته جاری آغاز می‌شود. استقلال و تراکتور به عنوان نمایندگان ایران در لیگ نخبگان آسیا، و گل‌گهر در لیگ قهرمانان آسیا حضور خواهند یافت. روند پرحاشیه جایگزینی گل‌گهر به جای چادرملو، از جمله اتفاقاتی بود که علاقه‌مندان به فوتبال شاهد آن بودند.

بر اساس حکم کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC)، تیم‌های ایرانی همچنان از میزبانی محروم هستند. در همین راستا، استقلال در اولین دیدار خود در شهر بصره عراق به مصاف السد قطر خواهد رفت و تراکتور نیز در روز مشابه، میهمان شباب الاهلی امارات است. تراکتور نیز ناگزیر است بازی‌های خانگی خود را در کشور عمان برگزار کند.

در سطح دوم رقابت‌های آسیایی، گل‌گهر روز سه‌شنبه در تاجیکستان از الجزیره امارات میزبانی خواهد کرد.

هر سال با آغاز مسابقات در آسیا، شرایط متفاوتی برای فوتبال ایران رقم می‌خورد. اگر هیجان برگزاری این رقابت‌ها را کنار بگذاریم، مهم‌ترین پرسش این است که تا چه زمانی باید حسرت موفقیت در قاره کهن را بخوریم؟

سال‌هاست که هدف اصلی در فوتبال ایران به دست آوردن سهمیه حضور در رقابت‌های آسیایی خلاصه شده است. به عبارت دیگر، به جای تلاش برای موفقیت در خود آسیا، تمرکز بر رقابت‌های داخلی برای کسب سهمیه و در نهایت صعود از گروه یا عبور از یک یا دو مرحله ابتدایی، تبدیل به هدف اصلی شده است.

عوامل متعددی در ناکامی تیم‌های ایرانی دخیل هستند؛ از جمله امکانات نرم‌افزاری و سخت‌افزاری ناکافی، و هزینه‌های هنگفت سایر تیم‌های آسیایی که همگی در عقب ماندن فوتبال ایران نقش دارند. با توجه به شرایط موجود، به نظر می‌رسد این حسرت طولانی‌مدت ادامه خواهد داشت و صرفاً حضور در رقابت‌ها، هدفی بیش نخواهد بود. برای خروج از این وضعیت، نیازمند فضایی نوین و طرحی نوآورانه هستیم، در غیر این صورت، وضعیت فعلی پایدار خواهد ماند.