زائران بازگشته از مصلای تهران، پس از شرکت در آیین باشکوه وداع با رهبر شهید، از دلدادگی، وحدت مثالزدنی مردم و خاطره ماندگار این حماسه بزرگ سخن گفتند.
زائران قرچکی که امروز در صفوف عظیم ملت ایران در مصلای امام خمینی(ره) تهران در آیین وداع با رهبر شهید حضور یافتند، پس از بازگشت به شهر، همچنان تحت تأثیر فضای سنگین، معنوی و مملو از اندوه این مراسم باشکوه قرار دارند. این حالوهوای حزنانگیز و در عین حال حماسی، همچنان در دل و جان آنان جاری است و خاطرهای ماندگار برایشان رقم زده است.
این عاشقان ولایت، در گفتوگو با خبرگزاری «۶۰ ثانیه»، از جمعیت یکپارچه و عظیمی سخن گفتند که از اقصی نقاط کشور خود را به مصلی رسانده بودند تا در آخرین وداع با رهبر خود، ارادت و دلبستگی عمیق خود را نشان دهند. آنان شرح دادند که چگونه اشکها بیاختیار جاری میشد و بغض انبوه جمعیت در فضای معنوی مصلی طنینانداز میگشت؛ صحنهای که بیشک در حافظه تاریخی ملت ایران ثبت خواهد شد.
یکی از زائران حاضر در این مراسم، که همراه با خانوادهاش در این بدرقه عظیم شرکت کرده بود، اظهار داشت: «آنچه ما در مصلی شاهد بودیم، صرفاً یک عزاداری عمومی نبود، بلکه تجلی همبستگی بزرگ و وحدتی بود که در این مقیاس و عمق، کمتر دیده میشود. گویی همه آمده بودند تا در استحکام این پیوند عمیق سهیم باشند.»
بسیاری از زائران بر حضور پرشور جوانان و نوجوانان در این مراسم تأکید کردند و آن را مهمترین جلوه حماسی این روز نامیدند. نسلی که شاید خاطره مستقیمی از ابتدای انقلاب نداشته باشد، اما با شور و معرفتی وصفناپذیر در صفوف وداع حاضر شد و با اشک، صبر و ارادت، عظمتی کمنظیر خلق کرد.
شماری دیگر از بازگشتگان، اوج این مراسم را لحظه تشییع پیکر مطهر رهبر شهید توصیف کردند. جمعیتی که نه تنها با چشم، بلکه با تمام وجود بدرقه میکرد و هر گام را با زمزمههای وفاداری و احترام همراه میساخت. این صحنه، به تعبیر آنان، حماسهای آرام اما سهمگین بود که عظمت روح ملت را به نمایش گذاشت.
خدماترسانی موکبها، نیروهای امدادی و گروههای مردمی در طول مسیر و داخل مصلی نیز مورد تقدیر زائران قرار گرفت. آنان هماهنگی میان مردم و خادمان را جلوهای کمنظیر از همبستگی اجتماعی دانستند که در چنین روزهای تلخ و بزرگی، ارزش آن دوچندان نمایان میشود.
تجربه زائران قرچکی از حضور در مراسم وداع با رهبر شهید، فراتر از یک حضور فیزیکی، جلوهای از پیوند عاطفی و معنوی بود که از مصلی تا خانههایشان امتداد یافته و همچنان در گفتگوها، نگاهها و حالوهوای شهر جاری است. آنان امروز را برای قرچک، روزی از جنس حماسه، اندوه و افتخار نامیدند؛ روزی که در حافظه جمعی این مردم جاودانه خواهد ماند.
