جاماندگان اربعین حسینی در خراسان جنوبی؛ دل‌ها راهی کربلا، قدم‌ها در مسیر عشق

جاماندگان اربعین حسینی در خراسان جنوبی، با حضور در بقاع متبرکه و میادین شهر، دل‌های خود را راهی بین‌الحرمین کرده و نشان دادند که عشق به اباعبدالله(ع) هیچ مرزی نمی‌شناسد.

به نام خدای حسین(ع)… امروز با طلوع خورشید اربعین، عطر حسینی در سراسر کشور پیچید و تقویم‌ها بر روز بیستم صفر ایستادند. چشم‌ها به قاب تلویزیون و تصاویر بین‌الحرمین دوخته شده بود و واژه «جامانده» طعم تلخ حسرت و بغضی فروخورده را به کام دل‌ها ریخت.

امروز، ما از قافله عظیم پیاده‌روی اربعین، از جاده نورانی نجف تا کربلای معلی، از عطر چای عراقی موکب‌ها و نسیم خنک عمودها، جا ماندیم. اما مگر می‌توان عاشق بود و در روز وصال، تنها نظاره‌گر بود و اشک ریخت؟

در خراسان جنوبی، دیار مردمان باایمان، اگرچه پایمان به خاک کربلا نرسید، اما دل‌هایمان را به کوله‌بار خیالی زدیم و راهی مسیر عشق شدیم. امروز، کوچه‌ها، خیابان‌ها و بقاع متبرکه این دیار، عطر «مشایه» گرفته بود.

پیر و جوان، زن و مرد، کودکان با پرچم‌های «یا رقیه(س)» و پدرانی با شانه‌های لرزان، همه آمده بودند. مسیر شاید به شارع‌العباس(ع) ختم نمی‌شد، اما مقصد، همان حسین(ع) بود.

جاماندگان اربعین، کاروان کاروان، قدم قدم خود را به بقاع متبرکه، امامزادگان عشق و میادین اصلی شهر رسانده بودند. گویی هر میدان، عمودی از مسیر نور بود و هر بقعه متبرکه، رواقی از حرم دوست که پناهگاه دل‌های شکسته شده بود. صدای نوحه از هر سو به گوش می‌رسید و موکب‌های محلی، با اندک بضاعت اما دریایی از اخلاص، از زائران کوی جا ماندگان پذیرایی می‌کردند.

امروز در کنار این بقاع متبرکه، هنگام رو به قبله ایستادن و دست بر سینه گذاشتن، فاصله‌ها گم شدند. اشک‌های جاری بر گونه‌ها، نسیم را به سوی بین‌الحرمین می‌بردند. ما در خراسان جنوبی، با پای پیاده، با پاهای خسته اما دل‌های پر از امید، اثبات کردیم که «بُعد منزل نَبُوَد در سفر روحانی».

یا اباعبدالله(ع)! امروز از کربلایت جا ماندیم، اما از عشق تو هرگز. این قدم‌های کوچک و این اشک‌های جاری در خیابان‌های شهرمان را به حُسن قبول بپذیر و نام ما را برای اربعین سال بعد، در طومار زائران حریمت ثبت کن. این سینه، بی‌هوا و بی‌برات کربلا، تاب تپیدن ندارد.

منبع: تسنیم