قیمت لحظهایهمه قیمتها
قابلیت‌های ویژه‌ای که ساعت خلبانان جنگنده دارد
ساعت‌های خلبانان جنگنده، کامپیوترهای کوچکسازیشده بقا و ابزارهای پیچیده ناوبری هستند که برای تحمل خردکنندهترین فشارهای گرانشی و نجات جان خلبانان در بیرحمترین شرایط نبرد طراحی شدهاند.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، جایی که صدم ثانیه‌ها مرز میان موفقیت یک عملیات تاکتیکی یا شکست آن را تعیین می‌کنند، تجهیزات متصل به خلبان از اهمیتی فراتر از ابزارهای معمولی برخوردارند. کابین یک جت جنگنده، یکی از خشن‌ترین محیط‌های فیزیکی برای هر وسیله الکترونیکی یا مکانیکی است.
نوسانات شدید و ناگهانی دما، لرزش‌های ممتد ناشی از موتورهای توربوفن، افت فشار کابین و از همه مهم‌تر، فشارهای گرانشی خردکننده که گاهی به بیش از ۹ برابر وزن بدن می‌رسند، شرایطی را رقم می‌زنند که تنها تجهیزات با استاندارد نظامی توان بقا در آن را دارند. در این میان، ساعت خلبان به عنوان آخرین لایه پشتیبان در سیستم‌های اویونیک (الکترونیک هوانوردی) و یک ابزار حیاتی برای بقا شناخته می‌شود.
از منظر فناوری‌محور، ساعت‌های خلبانی مدرن را نمی‌توان صرفاً وسیله‌ای برای نمایش زمان دانست؛ آن‌ها کامپیوترهای کوچک بقا، ابزارهای ناوبری مستقل و پایشگرهای زیستی هستند که در صورت از کار افتادن سیستم‌های اصلی جنگنده، به عنوان ابزاری قابل اعتماد برای خلبان عمل می‌کنند. یکی از مهم‌ترین پیشرفت‌های فناوری در این تجهیزات، استفاده از مواد پیشرفته در ساخت بدنه است.
بازتاب نور در کابین جنگنده می‌تواند منجر به اختلال در دید خلبان یا حتی لو رفتن موقعیت او در نبردهای بصری شود. به همین دلیل، شرکت‌های سازنده از موادی مانند تیتانیوم‌های گرید هوافضا و سرامیک‌های مات استفاده می‌کنند.
برای مثال، شرکت IWC با توسعه متریالی ترکیبی به نام سراتانیوم که سبکی تیتانیوم و سختی سرامیک را به صورت همزمان دارد، بدنه‌هایی کاملاً مات و ضدخش تولید می‌کند. شیشه‌های نسخه ویژه پرواز این ساعت‌ها نیز از یاقوت کبود ضخیم با پوشش‌های چندلایه ضدبازتاب ساخته می‌شوند تا در صورت تغییرات ناگهانی فشار هوا درون کابین، خرد نشوند و در تاریکی مطلق با استفاده از مواد شب‌نمای رادیواکتیو ایمن (مانند تریتیوم) یا پوشش‌های سوپرلومینوا، بالاترین سطح خوانایی را ارائه دهند.
در بخش ساعت‌های هوشمند و تاکتیکال، فناوری به سمت یکپارچگی با سیستم‌های زیستی و ناوبری حرکت کرده است. شرکت Garmin در سری ساعت‌های هوانوردی خود، مجموعه‌ای از سنسورهای حیاتی را قرار داده است.
خطرناک‌ترین پدیده برای یک خلبان جنگنده، هیپوکسی یا کمبود خاموش اکسیژن در ارتفاعات بالاست. در برخی از نسخه های نظامی، این ساعت‌ها مجهز به پایشگرهای دقیق اشباع اکسیژن خون (SpO2) هستند و در صورت افت خطرناک سطح اکسیژن، با هشدارهای لرزشی شدید خلبان را آگاه می‌کنند.
علاوه بر این، هماهنگی نور صفحه نمایش این ساعت‌ها با دوربین‌های دید در شب یکی دیگر از قابلیت‌های حیاتی است تا نور صفحه باعث کوری موقت خلبان در عملیات‌های شبانه نشود. داشتن دیتابیس کامل فرودگاه‌ها، رادارهای آب‌وهوایی و قطب‌نماهای سه‌محوره، این ابزارها را به مینی‌کامپیوترهای پروازی تبدیل کرده است.
مقاومت در برابر لرزش و ضربه نیز در محصولاتی مانند تولیدات شرکت Casio به اوج خود رسیده است. سری اختصاصی این شرکت با استفاده از ساختارهای جاذب شوک، قطعات داخلی را در ماده‌ای ژله‌ای و مقاوم معلق نگه می‌دارد تا در برابر نیروی گریز از مرکز و ارتعاشات مداوم کابین، هیچ‌گونه خطایی در پردازش زمان یا ارتباطات رادیویی رخ ندهد.
برندهایی نظیر Breitling و Bremont نیز با تمرکز بر ساعت‌های مکانیکی و کرونوگراف‌های فلای‌بک، امکان زمان‌سنجی متوالی و پیچیده را برای رهاسازی تسلیحات یا رسیدن به نقاط ناوبری از پیش تعیین شده، حتی در محیط‌های آلوده به جنگ الکترونیک که تجهیزات دیجیتال از کار می‌افتند، فراهم می‌کنند. در کنار شرکت‌های غربی، توسعه این فناوری در میان خلبانان روس و چینی نیز با رویکردی کاملاً مستقل و متمرکز بر خودکفایی فناوری پیگیری می‌شود.
