قیمت لحظهایهمه قیمتها
چرا به این بالگرد ارابه شیطان می‌گفتند؟
میل۲۴ با ترکیب بی‌نظیر زره تیتانیومی نفوذناپذیر، قدرت آتش ویرانگر و سرعتی که قواعد نبرد را تغییر داد، نام ارابه شیطان را به عنوان کابوس‌وارترین پرنده رزمی برای مبارزین افغانستانی در اذهان ثبت کرد.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، پدیده‌ای ناشناخته و مرگبار آسمان نبرد را دگرگون کرد. چریکی‌های مستقر در خطوط نبرد از دیدن پرنده‌ای فولادین که گلوله‌های ضدهوایی سنگین کالیبر ۱۲.۷ میلی‌متری از بدنه آن کمانه می‌کرد و همزمان با سرعتی سرسام‌آور آتش مرگباری از راکت و گلوله بر سر اهداف می‌بارید، دچار وحشت شدند.
این پرنده زره‌پوش که در میان مجاهدین به «عربة الشیطان» یا «ارابه شیطان» شهرت یافت، چیزی نبود جز بالگرد تهاجمی میل۲۴، ملقب به هایند در سازمان ناتو؛ دستاوردی شاخص از صنایع هوانوردی نظامی شوروی که با شکستن قواعد سنتی طراحی بالگردها، فصلی نو در فناوری رزم هوایی در کشورهای بلوک شرق گشود. فلسفه طراحی؛ ترکیب نامتعارف تانک پرنده و نفربر رزمی در دوره‌ای که طراحان بلوک غرب، مانند سازندگان کبرا در آمریکا، تمرکز خود را بر ساخت بالگردهای تهاجمی باریک، سبک و چالاک با هدف انحصاری شکار تانک گذاشته بودند، دفتر طراحی میل رویکردی کاملاً متفاوت را برگزید.
ایده مهندسان شوروی خلق یک نفربر زرهی پرنده بود؛ پلتفرمی سنگین که بتواند نقشی هم‌تراز با یک تانک جنگی را در آسمان ایفا کند و همزمان توانایی پیاده‌سازی همزمان یک جوخه هشت‌نفره از نیروهای پیاده مجهز را داشته باشد. در ادامه فضای داخلی مخصوص حمل سرباز و محموله این بالگرد تهاجمی را مشاهده میکنید: این رویکرد ترکیبی چالش‌های مهندسی فراوانی ایجاد کرد.
در نتیجه، میل۲۴ به جثه‌ای تنومند با طول بدنه بیش از هفده متر و بیشینه وزن برخاست حدود دوازده تن دست یافت. قلب تپنده این سامانه دو دستگاه پیشرانه توربوشفت قدرتمند کلیموف تی‌وی۳۱۱۷ است که هر کدام بیش از ۲۲۰۰ اسب بخار نیرو تولید می‌کنند.
این پیشرانه‌ها وزن سنگین سازه را تاب می‌آورند و نیروی رانش را به یک روتور اصلی پنج‌پره پیشرفته از جنس تیتانیوم و مواد مرکب فایبرگلاس منتقل می‌کنند که آسیب‌پذیری آن در برابر پرتابه‌های متخاصم به حداقل رسیده است. بالچه‌های نامتقارن و دستیابی به سرعت استثنایی یکی از نبوغ‌آمیزترین بخش‌های مهندسی میل۲۴، بالچه‌های جانبی شیب‌دار آن است.
این بالچه‌ها صرفاً پایه‌ای برای حمل جنگ‌افزار نیستند و نقشی بنیادین در آئرودینامیک این پرنده ایفا می‌کنند. در سرعت‌های کروز و بالا، بالچه‌ها می‌توانند تا ۲۵ درصد از نیروی برآر یا لیفت مورد نیاز بالگرد را تأمین کنند.
این امر فشار روی سامانه پروانه اصلی را کاهش می‌دهد و به میل۲۴ این امکان را می‌دهد که به سرعت حداکثری ۳۳۵ کیلومتر بر ساعت دست یابد؛ رقمی که این بالگرد را به یکی از پرسرعت‌ترین بالگردهای عملیاتی دوران جنگ سرد بدل کرد. سرعت بالا در ترکیب با آئرودینامیک خاص بدنه به خدمه اجازه می‌داد تاکتیک‌های پرواز پنهان در ارتفاع بسیار پایین، درست مماس با پستی‌وبلندی دره‌ها را اجرا کنند.
این بالگرد می‌توانست در عرض چند ثانیه از شکاف کوه‌ها بر فراز هدف ظاهر شود، رگباری از پرتابه‌ها را شلیک کند و پیش از آنکه سامانه‌های ضدهوایی چریکی جهت آتش خود را تنظیم کنند، با شتاب بالا از منطقه بگریزد. مهندسی بقاپذیری؛ وان تیتانیومی و نفوذناپذیری افسانه‌ای اصلی‌ترین دلیلی که لقب ارابه شیطان را برای این بالگرد به ارمغان آورد، بقاپذیری و سازه زرهی فوق‌العاده مقاوم آن بود.
برخلاف بالگردهای ترابری مرسوم، کابین دو سرنشین بالگرد(شامل خلبان و افسر سامانه‌های تسلیحاتی) در یک محفظه تیتانیومی مقاوم مستقر شده است که به آن اصطلاحاً وان تیتانیومی می‌گویند. شیشه‌های کاناپی کابین با صفحات تخت ضدگلوله چندلایه تقویت شده‌اند.
