قیمت لحظهایهمه قیمتها
بازتاب پیامدهای جنگ علیه ایران در رسانه‌های جهان
از آغاز تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، نه‌تنها اهداف اعلامی این عملیات محقق نشد، بلکه به اذعان مقامات غربی و رسانه‌های آمریکایی، شکست راهبردی به متجاوزان تحمیل شده است.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، از آغاز تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، نه‌تنها اهداف اعلامی این عملیات محقق نشد، بلکه به اذعان مقامات غربی و رسانه های آمریکایی، بن‌بست راهبردی و شکست‌های میدانی و سیاسی بر متجاوزان تحمیل شد. این جنگ که با حملات گسترده و کشتار غیرنظامیان از جمله دانش‌آموزان بی‌گناه آغاز شد، به‌سرعت ابعاد انسانی، امنیتی و اقتصادی گسترده‌ای پیدا کرد و واکنش‌های متفاوتی را در رسانه‌های بین‌المللی برانگیخت.
رسانه‌های جهان هر یک با رویکردهای خاص خود، تلاش کرده‌اند روایت این جنگ را شکل دهند؛ بررسی این بازتاب‌ها می‌تواند تصویری روشن‌تر از وضعیت واقعی جنگ و چشم‌انداز آن ارائه دهد. رسانه های انگلیسی شبکه فرانس ۲۴ به نقل از خبرگزاری فرانسه گزارش داد که عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، روز یکشنبه در جمع سفیران خارجی تأکید کرد که «هیچ راه‌حل نظامی و هیچ راه‌حل مبتنی بر تحریم‌های جدید» برای پایان دادن به جنگ وجود ندارد و تنها «مذاکرات مبتنی بر عدالت و انصاف» می‌تواند به این مناقشه پایان دهد.
وی هشدار داد: «اگر دشمنان ما بار دیگر مسیر رویارویی نظامی را انتخاب کنند، پاسخ ما قوی‌تر از قبل خواهد بود و با قدرت بیشتری از خود دفاع خواهیم کرد.» این گزارش می‌افزاید که محور اصلی اختلاف، تلاش ایران برای کنترل تنگه هرمز است.
مرکز امنیت دریایی بریتانیا روز یکشنبه از اصابت یک پرتابه ناشناس به یک نفتکش در این آبراه و آسیب به اتاق موتور آن خبر داد. ایران و آمریکا هفته گذشته در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل مذاکرات غیرمستقیمی داشتند و تهران هفت شرط برای بازگشایی تنگه ارائه کرد که شامل آتش‌بس در سراسر خاورمیانه، آزادسازی دارایی‌های بلوکه‌شده، لغو تحریم‌های نفتی و پایان محاصره دریایی آمریکاست.
فرانس ۲۴ می‌افزاید که ترامپ این پیشنهاد را رد کرد، اما در عین حال در را باز گذاشت. اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، پیشنهاد متقابل آمریکا را «در ادامه پیشنهادهای قبلی درباره مسائل هسته‌ای» توصیف کرد و تأکید کرد: «ما به روشنی اعلام کرده‌ایم که بر مسئله تنگه هرمز متمرکز هستیم.»
این گزارش همچنین به اعزام ناو هواپیمابر تئودور روزولت و باتری‌های پاتریوت اضافی به منطقه اشاره می‌کند. پایگاه تحلیلی مدرن دیپلماسی در گفتگویی اختصاصی با دکتر راب گایست پینفولد، کارشناس امنیت خاورمیانه، به بررسی راهبرد ایران پس از جنگ پرداخت.
پینفولد تصریح کرد که آمریکا و اسرائیل با هدف تغییر حکومت وارد جنگ شدند و ناتوانی آنها در تحقق این هدف، به ایران امکان داد پیروزی خود را اعلام کند؛ زیرا «وقتی حریف اهدافی این‌چنین بلندپروازانه تعیین می‌کند، تنها کاری که باید انجام دهید، بقاست.» وی افزود ایران فراتر از بقا، وضعیتی ایجاد کرده که در آن هیچ سناریویی برای واگذاری کنترل تنگه هرمز متصور نیست.
این تحلیلگر تأکید کرد که کنترل ایران بر هرمز بیشتر از آنکه درباره پول باشد، درباره «اعتبار سیاسی» است و تهران ممکن است در ازای لغو کامل تحریم‌ها از دریافت عوارض صرف‌نظر کند، اما از نقش سیاسی خود در اداره این آبراه دست نخواهد کشید. پینفولد درباره کشورهای عرب خلیج فارس گفت که آنها همچنان خواهان وضع موجود و ثبات هستند و از فروپاشی حکومت ایران بیم دارند، اما نبود چشم‌انداز روشن برای «روز بعد»، برخی از آنها را به سمت واکنش‌های تهاجمی‌تر سوق داده است.
وی با اشاره به بی‌اعتمادی عمیق تهران به واشنگتن پس از خروج یک‌جانبه آمریکا از برجام و دو بار حمله در حین مذاکرات، تصریح کرد که این بی‌اعتمادی مذاکرات امروز را پیچیده می‌سازد. پینفولد در پایان پیش‌بینی کرد که منطقه در «پارادایم نه جنگ، نه صلح» گرفتار بماند و این وضعیت «برای کشورها، مردم و اقتصاد منطقه مضر است، زیرا مانع بازیابی می‌شود.»
رسانه های عربی المیادین در مقاله ای نوشت: تقابل کنونی ایران با آمریکا و اسرائیل صرفاً یک جنگ نظامی یا دفاع از مرزها نیست، بلکه بخشی از مبارزه‌ای گسترده‌تر برای استقلال و مقابله با نظم سلطه‌گر جهانی است. نویسنده ریشه این رویکرد را در انقلاب اسلامی و شعار «نه شرقی، نه غربی» می‌داند و بر مفاهیمی مانند اتکای به خود، اقتصاد مقاومتی و کاهش وابستگی به نظام مالی غرب تأکید می‌کند.
به باور نویسنده، ایران با کنترل تردد در تنگه هرمز، تلاش برای کاهش نقش دلار، توسعه همکاری با چین و روسیه و استفاده از راهبرد جنگ نامتقارن، این رویکرد را در عرصه‌های اقتصادی و نظامی دنبال می‌کند. همچنین توسعه علمی، فناوری هسته‌ای، موشکی و قدرت نرم فرهنگی از دیگر پایه‌های این راهبرد معرفی شده‌اند.
در نهایت، مقاله مدعی است که مقاومت ایران می‌تواند به الگویی برای مقابله با سلطه جهانی تبدیل شود و نظم بین‌المللی چندقطبی‌تری را شکل دهد. رأی الیوم در مقاله ای نوشت: تحرکات فزاینده آمریکا و اسرائیل در منطقه ممکن است مقدمه دور جدیدی از رویارویی با ایران باشد؛ اما پیش از آن یا هم‌زمان با آن، تلاش می‌شود متحدان و جبهه‌های پیرامونی تهران در «یمن، لبنان و عراق» تحت فشار قرار گیرند.
نویسنده احتمال حمله گسترده به حوثی‌ها را مطرح می‌کند تا توان آنان برای حمایت از ایران فرسوده شود؛ هم‌زمان، ادامه فشار اسرائیل بر حزب‌الله و تلاش دولت عراق برای محدود کردن سلاح گروه‌های مسلح نیز می‌تواند به تضعیف شبکه منطقه‌ای ایران منجر شود. مقاله همچنین به افزایش حضور نظامی آمریکا، همکاری امنیتی کشورهای عربی با اسرائیل و حمایت دفاعی انگلیس و فرانسه اشاره می‌کند.
نویسنده معتقد است واشنگتن و تل‌آویو در تضعیف ایران اشتراک هدف دارند، اما درباره میزان و پایان جنگ لزوماً هم‌نظر نیستند. از نگاه نویسنده، چین احتمالاً از شکست راهبردی ایران جلوگیری می‌کند و روسیه نیز به دلیل درگیری با اروپا توان محدودی دارد.
در نهایت، مقاله هشدار می‌دهد که مجموعه‌ای از اقدامات ظاهراً محدود می‌تواند به جنگی منطقه‌ای و خارج از کنترل همه طرف‌ها تبدیل شود. المیادین در مقاله ای دیگر با تمرکز بر جایگاه «تنگه هرمز در اقتصاد جهانی» استدلال می‌کند که با وجود روند احتمالی انتقال بخشی از تجارت جهانی از مسیرهای دریایی به زمینی، حمل‌ونقل دریایی همچنان ستون اصلی تجارت بین‌المللی است.
به همین دلیل، تنگه‌های راهبردی مانند مالاکا، هرمز، سوئز و باب‌المندب اهمیت ژئوپلیتیکی بالایی دارند. نویسنده تنگه هرمز را مهم‌ترین گلوگاه انتقال نفت و گاز می‌داند و تأکید می‌کند که بسته‌شدن طولانی‌مدت آن می‌تواند قیمت نفت را تا حدود ۱۷۰ دلار در هر بشکه افزایش داده، هزینه حمل‌ونقل و تولید را بالا ببرد و تورم جهانی را تشدید کند.
این وضعیت به‌ویژه برای کشورهای نفت‌خیز خلیج فارس و اقتصادهای واردکننده انرژی پیامدهای سنگینی خواهد داشت. مقاله همچنین معتقد است افزایش قیمت انرژی می‌تواند ارزش دلار را تحت تأثیر قرار دهد و فشار اقتصادی و سیاسی بر دولت ترامپ ایجاد کند.
در نهایت، نویسنده مسئله هرمز را بخشی از نبرد بر سر حاکمیت اقتصادی و کاهش سلطه دلار بر تجارت انرژی می‌داند و اقدام ایران برای مشروط کردن عبور محموله‌های انرژی به خرید آنها با یوان را نمونه‌ای از این رویکرد معرفی می‌کند.
