صهیونیست‌ها که تحت حکومت رژیم جولانی در سوریه جولان میدهند، از پروژه اشغالگری جدید خود رونمایی کردهاند.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، تحرکات مخرب رژیم صهیونیستی در سوریه از زمان روی کار آمدن رژیم ابومحمد جولانی که عملاً جاده را برای ورود صهیونیست‌ها به سوریه و تجزیه این کشور هموار کرده، دیگر محدود به اشغال مناطق جدید در جنوب سوریه و تداوم تجاوزات نیست.
تجاوزات رژیم صهیونیستی به سوریه با از سرگیری حفاری، تخریب با بلدوزر و ایجاد استحکامات در مناطقی از استان قنیطره سوریه، به عنوان بخشی از آنچه اسرائیل «پروژه سوفا 53» (طوفان بزرگ) می‌نامد، وارد مرحله جدیدی شده است.
ماهیت پروژه سوفا 53؛ صهیونیست‌ها خط بارلیو جدید در سوریه ترسیم می‌کند؟
به گزارش الجزیره، طبق اطلاعات ارائه شده توسط مرکز «سجیل» که متخصص نظارت بر نقض‌ها و تجاوزات رژیم صهیونیستی است، این پروژه در منطقه حائلِ تعریف شده توسط توافقنامه عدم درگیری 1974، در عمق 300 تا 1000 متر اجرا می‌شود.
ارتش اسرائیل در حال تخریب زمین با بلدوزر، حفر خندق، احداث خاکریز و ساخت استحکامات است که به معنای نابودی مناطق وسیعی از پوشش گیاهی، از جمله مراتع طبیعی و درختان میوه است.
اما سوالی که در اینجا مطرح می‌شود این است: آیا رژیم صهیونیستی در حال ساخت یک «خط بارلیو» جدید در سوریه است؟ زیرا این طرح به ساخت دیوارها یا سیم خاردار محدود نمی‌شود، بلکه بخشی از یک فرآیند گسترده‌تر برای ایجاد مرزهای امنیتی جدید اسرائیل در داخل خاک سوریه است، مشابه مرزهایی که اسرائیل با «خط بارلیو» در خاک مصر ایجاد کرد.
خط بارلیو خطی است که فرماندهی ارتش صهیونیستی در مراحل اولیه جنگ فرسایشی 1969 به منظور محافظت از کانال سوئز در امتداد این کانال برپا ساخت. هدف از ایجاد این خط، آن بود که ارتش صهیونیستی بتواند با استفاده از حداقل نیروی انسانی بتواند مانع رسیدن نیروهای مصری به کانال سوئز و عبور از آن شود.
طبق اطلاعات موجود طراحی پروژه سوفا 53 بر مبنای ساخت یک سیستم استحکامات دفاعی یکپارچه با هدف جلوگیری از هرگونه تهاجم زمینی بوده و شامل موارد زیر است:
-ساخت یک جاده نظامی موازی و پیوسته که تا 8 متر عرض و تقریباً 70 تا 90 کیلومتر امتداد دارد، تا حرکت سریع گشت‌ها و وسایل نقلیه اسرائیلی را تسهیل کند.
-حفر خندق‌های عظیم و عمیق در امتداد مسیر جاده، به عرض چندین متر، برای جلوگیری از حرکت وسایل نقلیه زرهی، سایر وسایل نقلیه و پیاده نظام.
-ساخت خاکریزهای خاکی تا ارتفاع تقریبی 5 متر برای جلوگیری از دید و محافظت از تحرکات نظامی.
-ایجاد مواضع پیشرفته فناوری، از جمله برج‌های دیده‌بانی پیچیده، حسگرها و دوربین‌های نظارتی دائمی.
طرح امنیتی صهیونیست‌ها برای تثبیت اشغالگری در جنوب سوریه
این پروژه در اواسط سال 2022 با ساخت یک جاده نظامی برای وسایل نقلیه سنگین در نزدیکی روستای حضر در استان شمالی قنیطره آغاز شد. از آن زمان به بعد، این پروژه به سیستمی شامل خندق‌ها، خاکریزهای خاکی، پست‌های دیده‌بانی، استحکامات و سایر کارهای مهندسی تبدیل شده است.
سپس این پروژه به تدریج به سمت جنوب گسترش یافت و از مناطقی در نزدیکی روستاهای جباثا الخشاب، الحمیدیه، القحطانیه، بیر عجم و بریقه عبور کرد و به مجاورت روستای العشه در بخش جنوبی استان قنیطره رسید.
بنابراین، این پروژه با یک مفهوم امنیتی نسبتاً قدیمی مرتبط است که مبتنی بر ادعاهای اسرائیل مبنی بر جلوگیری از حملات احتمالی گروه‌های مسلح وابسته به مقاومت است؛ ادعاهایی که طبق شواهد موجود رد می‌شود.
از سرگیری عملیات حفاری، تخریب زمین با بلدوزر و ایجاد استحکامات توسط رژیم صهیونیستی از اوایل اکتبر جاری نشان می‌دهد که این رژیم، طرح امنیتی خود را در چارچوب اشغال و تجزیه سوریه پیش می‌برد.
در ماه سپتامبر گذشته اسرائیل کاتس، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی از این منطقه در جنوب سوریه به عنوان "منطقه امنیتی" نام برد و نماینده این رژیم در سازمان ملل، تحرکات مخرب و تجاوزات اسرائیل در منطقه حائل در سوریه را با استناد به لزوم جلوگیری از تهدیدات فرامرزی و حمله‌ای مشابه حمله 7 اکتبر از خاک سوریه، توجیه کرد.
این تحرکات صهیونیست‌ها همچنین در راستای تغییر استراتژی رژیم اشغالگر در قبال سوریه بعد از روی کار آمدن دولت موقت این کشور به ریاست جولانی قرار دارد؛ جایی که دکترین نظامی رژیم صهیونیستی اکنون مبتنی بر انتقال تهدید به فراتر از مرزهای خود با ایجاد خطوط، مناطق امنیتی و مواضع دفاعی پیشرفته در داخل خاک سوریه است.
اهداف و خطرات پروژه جدید صهیونیست‌ها در سوریه
در اینجا پروژه سوفا 53 مسئله مهم‌تری را مطرح می‌کند، مسئله‌ای که فراتر از ماهیت مهندسی و نظامی آن به عنوان یک جاده نظامی مستحکم در امتداد ارتفاعات جولان اشغالی سوریه است. این مسئله به اهداف و مقاصد اسرائیل مربوط می‌شود که حول محور تغییر شکل یکجانبه جغرافیای نظامی می‌چرخد.
شباهت‌های بین پروژه «سوفا 53» و «خط بارلیو» تاریخی که توسط اسرائیل پس از سال 1967 در سینا ساخته شد، در تجسم مشترک آنها از یک دکترین نظامی دفاعی مبتنی بر مهندسی جغرافیا برای تحمیل یک واقعیت جدید نهفته است. آنها از طریق تکیه بر خاکریزها و خندق‌ها در چندین نقطه استراتژیک و مهندسی با هم تلاقی می‌کنند.
آنچه که امروز رژیم صهیونیستی در خاک سوریه انجام می‌دهد، بیانگر آن است که آنچه به عنوان یک پروژه دفاعی در امتداد ارتفاعات جولان اشغالی آغاز شد، به عملیاتی گسترده‌تر تبدیل شده است که شامل تهاجمات مداوم به خاک سوریه بعد از 8 دسامبر 2024 یعنی از زمان سقوط دولت بشار اسد و روی کار آمدن رژیم جولانی می‌شود.
همچنین سرعت و گسترش تجاوزات صهیونیست‌ها در خاک سوریه نشان می‌دهد که ماهیت اهداف این رژیم، بر جایگزینی ترتیبات بین‌المللی ایجاد شده توسط توافقنامه عدم درگیری 1974 با واقعیت‌های جدید میدانی که از طریق سیستم امنیتی "سوفا 53" اعمال می‌شود، متمرکز است و هرگونه مذاکره آینده بین دمشق و تل‌آویو را منتفی می‌کند.
برخلاف ادعاها و توجیهات رژیم صهیونیستی، این پروژه صرفاً مربوط به ایجاد یک خط دفاعی برای محافظت از ارتفاعات جولان نیست و استحکامات، جاده‌ها و خندق‌هایی که توسط ارتش اسرائیل ساخته می‌شوند، با هدف تغییر شکل چشم‌انداز امنیتی در جنوب سوریه هستند.
این امر مستلزم تغییر مفهوم مرزها در منطقه حائل، همانطور که در توافقنامه عدم درگیری 1974 تعریف شده، به یک محدوده جغرافیایی است که توسط الزامات امنیتی اسرائیل و واقعیت‌های نظامی تحمیل شده توسط ارتش این رژیم در خاک سوریه تعیین می‌شود.
اما خطر ژئواستراتژیک این پروژه در تجاوز آن به بخش‌های بزرگی از منطقه حائل که توسط توافقنامه 1974 ایجاد شده است، علاوه بر گسترش فراتر از خطوط نظارتی تعریف شده توسط این توافقنامه به داخل خاک سوریه نهفته است. این نه تنها نقض توافقنامه بین‌المللی، بلکه نقض وضعیت قانونی و عملی منطقه و مرزهای آن نیز محسوب می‌شود.
از سوی دیگر، خطر استراتژیک بالقوه پروژه سوفا 53 در تبدیل بالقوه آن به یک ساختار نظامی بلندمدت است که دو منطقه را از هم جدا می‌کند و حرکت شهروندان سوریه و نیروهای امنیتی این کشور و استفاده از زمین را طبق طرح اسرائیل تنظیم می‌کند. اگر این وضعیت بالفعل ادامه یابد، می‌تواند به یک ابزار چانه‌زنی و احتمالاً یک مبنای سیاسی برای هرگونه مذاکره دمشق و تل‌آویو در آینده تبدیل شود.
بنابراین رژیم صهیونیستی قصد دارد پروژه سوفا 53 یکی از ابزارهای آن برای تعریف مجدد مرزهای امنیتی خود در سوریه باشد.
صهیونیست‌ها اذعان دارند که 3 سال بعد از حمله 7 اکتبر تصویری از پیروزی واقعی برای اسرائیل در هیچ جبههای نیست.
برخی گمان می‌کنند ماجراهای الان منطقه از 7 اکتبر شروع می‌شود. اما این اشتباه است. 7 اکتبر یک پاسخ انسانی طبیعی بود در مواجهه با آنچه که به سمت منطقه آمده بود و البته رخدادی که به نفع منطقه شد. اما پاسخ به این سوال را شهید سید حسن نصرالله در روز هفتم شهادت حاج قاسم سلیمانی در سال 98 بیان می‌کند: بعد از سه سال، حاصل کار آمریکا در منطقه «ناکامی پشت ناکامی، پشت ناتوانی، پشت سرگردانی» بود: «پروژهشان در سوریه، لبنان، یمن، افغانستان، عراق، ایران «هیچ دستاوردی» نداشت و «معاملهی قرن» برای فلسطین را نتوانست تحمیل کند. پس آمریکاییها گفتند «برویم سراغ یک مرحله و سیاست تازه». از این جا اینجا نبرد دو پروژه شکل گرفت. یک پروژه، پروژهی سلطهی امریکا و اسرائیل بر منطقهی ماست. اجازه دهید از جزئیات لبنانی، عراقی، سوری، خلیجی، یمنی و… نگاهمان را بالاتر بیاوریم. یک پروژه وجود دارد به نام پروژهی سلطهی امریکا و اسرائیل بر منطقهی ما و اماکن مقدسمان و نفت و گاز و منابع موجود در هر کشور از طریق تثبیت اسرائیل و معاملهی قرن. آنها به نفت، گاز، آب و منابع ما چشم دوختهاند. این یک پروژه است. چگونه میخواهند آن را انجام دهند؟ ترور حاج قاسم یک عملیات ترورِ خارج از روند نیست... این آغاز یک روند تازهی امریکایی در منطقه است.
محافل راهبردی اسرائیل با اشاره به عدم تحقق هیچ یک از اهداف جنگی، ادعاهای پیروزی نتانیاهو را به سخره گرفتند.
به‌اهتمام فیلوجامعه‌شناسی توأم با اقتباس‌های آزاد ▬ ایران «چمن‌زنی وارونه» را دنبال می‌کند: «هرس می‌کند»؛ هر مسیر جدید، یک «گلوگاه» تازه می‌سازد. هرمز «بی‌اهمیت» نمی‌شود؛ اهمیت آن به سایر حوزه‌های نفوذ ایران «توزیع» می‌شود. اهرم ایران از هرمز، به اهرم از طریق عراق و سوریه و یمن منتقل می‌شود؛ نه به‌معنای ضعف، بلکه به‌معنای پیچیدگی بیشتر. یک مفسر ایرانی گفته است تهران عراق را «دولت دوست» می‌بیند و به برخی نفتکش‌های عراقی اجازه عبور داده است. این نکته، نشان می‌دهد که ایران در حال «مدیریت روابط» است، نه فقط «بستن مسیرها». ▬ برای ایران، درس روشن است: در این جابه‌جایی، ایران نه فقط در «سمت هرمز» بلکه در «سمت مسیرهای جایگزین» نیز باید حضور داشته باشد — از طریق عراق، سوریه، و یمن. اگر ایران فقط بر هرمز متمرکز بماند، در بلندمدت «اهرم تک‌کاناله» خود را از دست می‌دهد. اگر ایران «شبکه اهرم‌ها» بسازد، در موقعیت «تصمیم‌گیرنده لجستیک» منطقه باقی می‌ماند. آنچه خواهید خواند: ▌▌ گفتارنما: --راهبرد ایران: --«چمن‌زنی وارونه»؛ --هرس مسیرهای جدید و --ساختن گلوگاه‌های تازه --هرمز «بی‌اهمیت» نمی‌شود؛ --اهمیت آن به سایر حوزه‌های نفوذ ایران --توزیع می‌شود --انتقال اهرم از هرمز به --عراق، --سوریه، --یمن؛ --پیچیدگی بیشتر، نه ضعف --درس راهبردی: --حضور در مسیرهای جایگزین، نه فقط --سمت هرمز؛ --شبکه اهرم‌ها به‌جای --اهرم تک‌کاناله
یک منبع عبری فاش کرد که منطقه اشغالی جنوبی سوریه در کمتر از 24 ساعت شاهد دو عملیات ضد صهیونیستی بود.
حملات رژیم صهیونیستی به جبهه های مختلف طی سالهای اخیر، در واقع بازنمایی از طرح صهیونیستی «سلطان جنگل» است که به دنبال سلطه رژیم صهیونیستی بر کل کشورهای منطقه است.
منابع خبری از تجاوز زمینی مجدد رژیم صهیونیستی به خاک سوریه در سایه سکوت حکومت جولانی خبر دادند.
منابع از تحرکات نظامی شدید صهیونیست‌ها در جنوب سوریه و ربایش یک جوان همراه با آزار و تفتیش مردم خبر دادند.
شهرهای مختلف اروپا شاهد برگزاری تظاهرات گسترده در حمایت از ایران، غزه، لبنان و سوریه مقابل تجاوزات رژیم صهیونیستی بوده است.
منابع سوری از تجاوز نظامی رژیم صهیونیستی به خاک سوریه برای دومین بار طی امروز شنبه خبر دادند.
منابع سوری از تجاوز زمینی مجدد ارتش رژیم صهیونیستی به خاک سوریه و ربودن یک شهروند خبر دادند.
یک منبع فلسطینی از نقش یک افسر ارتش رژیم صهیونیستی در آموزش مستقیم گروه‌های تروریستی در استان ادلب سوریه خبر داد.
به باور کارشناس مسائل غرب آسیا، در انتخابات رژیم اسرائیل چیزی به نام چپ و سکولار نداریم همه راست افراطیاند.
یک مرکز سوری از افزایش موارد نقض و تجاوز رژیم صهیونیستی در جنوب سوریه طی ماه سپتامبر خبر داد و اعلام کرد این منطقه در این ماه شاهد بالاترین میزان نفوذ زمینی در سال جاری بوده است.
