یک رسانه غربی اعتراضات دانش آموزی در فرانسه را تسریع کننده بحران سیاسی و مالی عمیق در این کشور دانست.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، روزنامه تاگس شاو در مطلبی اعتراضات جدید دانشجویی در فرانسه را مانند یک عامل تسریع‌کننده و کاتالیزور در بحران این کشور دانسته و نوشت: فرانسه با تشدید تظاهرات و اعتراضات از طرف گروه های مختلف بیگانه نیست. اما مقیاس اعتراضات دانشجویی بسیار فراتر از جنبش‌های قبلی است.
این نشان می‌دهد که کشور چقدر عمیقاً دچار تفرقه شده است.
نویسنده در ادامه با اشاره به فراخوان گسترده برای برگزاری اعتراضات دانش آموزی و دانشجویی امروز (سه شنبه) نوشت: وقتی امروز دانشجویان دوباره به خیابان‌ها می‌آیند، فرانسه پرده پنجم شورشی را تجربه می‌کند که از ماه مه افسانه‌ای 68 تاکنون شاهد آن نبوده است؛ شورشی که اختلافات عمیق سیاسی را آشکار می‌کند و به عنوان کاتالیزوری برای مبارزات انتخاباتی بی‌وقفه ریاست جمهوری عمل می‌کند.
این اعتراضات دانشجویی از هر نظر استثنایی است. اولاً، به این دلیل که جوانان حومه‌های فقیرنشین و تحت سلطه مهاجران، همبستگی بی‌سابقه‌ای را در این اعتراضات تجربه می‌کنند.
پس از آنکه دانشجویان در اواسط سپتامبر اولین محاصره را در کرتیل، جنوب پاریس، ایجاد کردند، این جنبش به سایر حومه‌های شمال شهر گسترش یافت و در نهایت حتی به دبیرستان‌های مجهزتر در مراکز شهر نیز رسید.
بسیج بسیاری از دانش‌آموزان، و همچنین اتحادیه‌های معلمان و والدین، که اخیراً به خیابان‌ها آمدند، همچنین گواهی بر همبستگی عظیم در مطالبه فرصت‌های آموزشی بهتر برای حومه‌نشینان و جوانان به طور کلی است.
از سوی دیگر، خشونت در فرانسه که مستعد اعتراض است نیز به سطح شدیدی رسیده است. افراد نقابدار با سنگ، فشفشه و میله‌های آهنی به مأموران پلیس حمله می‌کنند و طبق اعلام وزارت کشور، بیش از 700 مأمور را زخمی کرده‌اند.
ده‌ها مدیر و معلم مدرسه مورد حمله قرار گرفتند. آتش‌سوزی‌ها ورودی‌های مدارس را ویران کرد، یک سالن ورودی در نانت کاملاً در شعله‌های آتش سوخت، ایستگاه‌های اتوبوس تخریب شدند و سطل‌های زباله به آتش کشیده شدند.
در این میان پلیس، به نوبه خود، با نهایت خشونت واکنش نشان می‌دهد، چرا که از لوران نونز، وزیر کشور، دستور گرفته است که در صورت لزوم برای پایان دادن به شورش از «تمام سلاح‌های غیرکشنده» استفاده کند.
در جریان عملیات های پلیس که در آن از نارنجک‌های صوتی و گاز اشک‌آور استفاده می شد چندین دانش‌آموز به شدت مجروح شدند؛ یک دانش‌آموز 15 ساله مجبور به قطع دست شد، دانش‌آموز دیگری یک چشم خود را از دست داد و دیگری دچار شکستگی فک دو طرفه شد.
از زمان شروع اعتراضات، نزدیک به 7000 نفر توسط پلیس بازداشت شده‌اند که رقمی بی‌سابقه است و در طول اعتراضات چند ماهه جلیقه زردها حتی به آن نزدیک هم نشده بود.
واکنش اخیر به تعلیق موقت استفاده پلیس از نوع خاصی از نارنجک توسط وزیر کشور پس از جراحت شدید یک دانش‌آموز 15 ساله، نشان می‌دهد که جامعه در مواجهه با اعتراضات و عملیات خشن پلیس چقدر دچار تفرقه شده است.
در این میان برخی خواستار ممنوعیت استفاده از هرگونه نارنجک و گلوله لاستیکی در ارتباط با اعتراضات دانشجویی شدند؛ برخی دیگر از لورن نونز به خاطر تسلیم شدن در برابر افکار عمومی چپ‌گرا انتقاد کردند.
این درگیری‌های خشونت‌آمیز با تشدید درگیری‌های لفظی سیاسی همراه است و ملی‌گرایان راست‌گرا، دولت و رادیکال‌های چپ‌گرا یکدیگر را مقصر می‌دانند.
دولت ادعا می‌کند اطلاعاتی دارد که نشان می‌دهد حزب چپ افراطی «فرانسه تسلیم‌ناپذیر» (LFI) پشت این اعتراضات است. اما این حزب این اتهامات را به عنوان یک تئوری توطئه ننگین با هدف سرکوب جنبش رد می‌کند.
در عین حال این مسئله غیرقابل انکار است که حزب LFI، که بر اساس نظر سنجی ها حدود 40 درصد آرا را در بین افراد زیر 24 سال به دست می‌آورد، از اعتراضات برای افزایش محبوبیت خود در بین جوانان استفاده می‌کند. مقامات منتخب آن نه تنها در تظاهرات شرکت کردند، بلکه در بسیاری از مناطق در محاصره مدارس نیز حضور داشتند.
در این میان اریک زمور، سیاستمدار راست افراطی از حزب Reconquête، که خود را حتی رادیکال‌تر از مارین لوپن از حزب اتحاد ملی معرفی می‌کند، از این فرصت استفاده کرد تا بار دیگر نفرت‌پراکنی علیه مسلمانان فرانسه را دامن بزند. زمور اعلام کرد که مشکل‌سازان همیشه یکسان هستند.
زمور توضیح داد: «آنچه ما اینجا با آن سر و کار داریم، مبارزه بین دو فرانسه است، مبارزه بین «فرانسه جدید» و «فرانسه ابدی».
در این میان به این تشدید تنش‌های کلامی، جنگ تصاویر نیز اضافه می‌شود.
بالی باگایوکو، شهردار سنت دنیس از حزب راست افراطی، در منطقه 93 شمال پاریس که تحت سلطه مهاجران است، پس از آنکه در مصاحبه‌ای در بیرون یک دبیرستان، در محاصره روزنامه‌نگاران، گفت خشونت می‌تواند «مشروع» باشد، «اما اگر بتوان از آن اجتناب کرد، بهتر است»، توسط سیاستمداران راست‌گرا و همچنین نمایندگان دولت به همسویی با تظاهرکنندگان خشونت‌طلب متهم شد.
اکنون که پرده پنجم اعتراضات قریب‌الوقوع است، این درگیری شدت می‌گیرد. ژان لوک ملانشون، نامزد ریاست جمهوری از حزب LFI، یکی از نمایندگان دانشجویی، عضو حزب رنسانس رئیس جمهور، را به تضعیف جنبش دانشجویی متهم کرد.
متعاقباً این جوان 18 ساله هدف یک طوفان خبری دیجیتال قرار گرفت.
از سوی دیگر، در مطبوعات راست‌گرا، اخیراً از یک زن جوان اهل بوردو، به نام لوئیز مونتانگون، که نماینده یک اتحادیه دانشجویی محافظه‌کار است و به شدت محاصره مدارس و دانشگاه‌ها را محکوم می‌کند، تجلیل شده است.
همه این اتفاقات در حالی رخ می‌دهد که فرانسه با بحران عمیق سیاسی و مالی مواجه است.
سباستین لکورنو، نخست وزیرفرانسه «تصمیمات اولیه» را برای پایان اکتبر اعلام کرده است. با این حال، دولت اقلیت که در حال حاضر در تلاش برای اجرای بودجه ریاضتی برای جلوگیری از بحران بدهی مانند بحران یونان است، راه گریز مالی کمی برای خود می‌بیند.
در این میان دولت دیگر قادر به اجرای اصلاحات واقعی برای بهبود سیستم مدارس و دانشگاه‌ها نخواهد بود. انتخابات ریاست جمهوری قرار است در آوریل سال آینده برگزار شود.
طبق نظرسنجی‌ها، مارین لوپن بیشترین شانس را برای پیروزی در این سمت دارد.
