
حضور یک نیروی مسلح در اقلیم کُردستان و استفاده از آن بعنوان پایگاهی برای تهدید کشور همسایه، غیرقابل قبول است.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، «نیچیروان بارزانی» رئیس اقلیم کُردستان عراق، در آغاز سخنانش در پنل کنفرانس سالانه انستیتوی پژوهشی خاورمیانه با عنوان «میری» The Middle East Research Institute (MERI) در شهر اربیل پایتخت اقلیم کُردستان، درباره وضعیت کلی منطقه گفت: بیتردید، این آغاز مرحلهای جدید در منطقه است. آنچه آغاز شده، امری گذرا نیست که بهسادگی به پایان برسد.
شکی نیست که ما به عنوان کُرد، هم با فرصتها و هم شاید با تهدیدها روبرو هستیم؛ با این حال، معتقدم که برای اقلیم کُردستان و بهطور کلی برای کُردها، کفه فرصتها بسیار سنگینتر از تهدیدهاست، این دیدگاه من است.
رئیسجمهور اردوغان در اجرای روند صلح، جدی است
وی درباره روند صلح میان پ ک ک و دولت ترکیه و ارزیابیاش از جدیت این فرآیند گفت: ما در اقلیم کُردستان، همواره این پرسش را مطرح کردهایم که آیا این روند جدی است یا خیر؟ معیارهای سنجش جدیت این روند یا جدی نبودن آن کاملاً روشن و مشخص است.
شخصاً در جریان دیدارهایم با رئیسجمهور اردوغان متوجه این نکته مهم شدم. چون پیش از آنکه ایشان را ملاقات کنم؛ اطمینان کامل نداشتم که آیا این روند جدی است یا نه؛ اما طی دو سال گذشته، بر اساس آنچه اردوغان شاهد بودهام، برایم مشخص شده که در اجرای این روندی جدی است.
روند صلح در ترکیه با عزم و اراده پیش میرود
رئیس اقلیم کُردستان عراق، در بخش دیگری از این نشست تأکید کرد: افزون بر این، با توجه به آنچه از سوی «ایمرالی» دیدهام و بر پایه آنچه میدانم و همچنین شناختی که از رئیس «عبدالله اوجالان» دارمم، این روند از آن سو نیز جدی است. برادران ما در حزب دموکرات ترکیه (دم پارتی) DTP، عمیقاً درگیر این موضوع هستند و با جدیت به آن پرداختهاند.
به باور من، این روند با عزم و اراده پیش میرود، هر چند ممکن است گلایههایی درباره کندیِ سرعت آن وجود داشته باشد. از دیدگاه من، این امر کاملاً طبیعی است؛ چرا که ما با فرآیندی سروکار داریم که به چهل سال مشکلات مختلف میپردازد، از جمله چهل سال جنگ، چهل سال عدم مدارا، چهل سال انکار و چهل سالِ تمام که طی آن به یک ملت گفته میشد وجود خارجی ندارند.
نمیتوان تمام مسائل انباشتهشده در طول آن چهار دهه را یکشبه حل کرد؛ یا انتظار حلوفصل آنها را در چنین مدت کوتاهی داشت.
به اردوغان گفتم: ما کُردها برای بهبود و سلامتی باغچهلی دعا میکنیم
وی همچنین گفت: در جریان دیداری به اردوغان گفتم: «جناب رئیسجمهور، دنیا بسیار تغییر کرده است.» او پرسید: «چه چیزی تغییر کرده است؟»
پاسخ دادم: «در حالی که شما مشغول بررسی و تأمل در این مسئله هستید، ما کُردها ــ و به خاطر داشته باشید که در آن زمان، «دولت باغچهلی» Devlet Bahçeli بیمار و در بیمارستان بستری بود ــ اکنون برای بهبود و سلامتی باغچهلی دعا میکنیم.» من این مورد را به عنوان شاهدی بر آن تغییر و گواهی بر اینکه ما با نهایتِ جدیت به این روند مینگریم و به نتیجهبخش بودن آن امید داریم، مطرح کردم.
نقش اقلیم کُردستان، کمکرسانی به روند صلح در ترکیه است
بارزانی درباره نقش اقلیم کُردستان و چگونگی کمکرسانی به روند صلح در ترکیه گفت: نقش اقلیم کُردستان، و وقتی میگویم اقلیم کُردستان، منظورم کل این اقلیم شامل اربیل و سلیمانیه است؛ کمکرسانی به این روند است. ما در این فرآیند، به آنها یاری میرسانیم؛ نقش ما میانجیگری نیست، اما آمادگی داریم و در واقع انجام هم دادهایم آنچه را که هر دو طرف از ما خواستهاند و آنچه بر عهده اقلیم کُردستان و دولت آن بوده است، را به انجام رساندهایم.
نمیخواهم وارد جزئیات وقایع شوم، اما ما اقدامات لازم را در قبال آنکارا و قندیل و همچنین وظایفِ محوله به اقلیم، دولت اقلیم و خودمان را به انجام رساندهایم و در آینده نیز تلاشهایمان ادامه خواهد داشت. مطلع هستید که این قانون در پارلمان ترکیه تصویب شده و شورای امنیت ملی ترکیه نیز در این روزها در این خصوص، تشکیل جلسه داده است.
ما باید در قبال این روند، شکیبایی به خرج دهیم؛ البته شکیبایی بسیار زیاد. با این حال، آنچه میخواهم بگویم این است که شاهد حرکت آن در مسیری درست و به سوی حلوفصل مشکلات هستم.
اردوغان در صورت حل مسئله ترکیه با کُردها، شایسته دریافتِ جایزه نوبل خواهد بود
وی افزود: موضوع دارای دو جنبه است؛ یکی مربوط به اقلیم کُردستان و دیگری مربوط به خودِ ترکیه است. اجازه دهید این نکته را نیز اضافه کنم؛ ترکیه نیز وارد مرحلهای بسیار مهمتر خواهد شد.
مسئله تنها به کُردها محدود نمیشود؛ چنانچه این موضوع حلوفصل شود، ترکیه از مرحله کنونی خود به مرحلهای کاملاً متفاوت عبور خواهد کرد و قادر خواهد بود نقش طبیعیاش را در منطقه ایفا کند. حل این مشکل مسئلهای جزئی نیست، بلکه کاری عظیم و سترگ است و هر کس آن را حل کند، شایسته دریافتِ جایزه نوبل خواهد بود.
به باور من، مناسبترین فرد برای این کار، جناب رئیسجمهور اردوغان است.
نیروهای اپوزیسیون کُردِ مخالفِ ایران، اقلیم کُردستان را در وضعیتی بسیار مخاطرهآمیز قرار دادند
بارزانی در مورد گروههای کُرد مخالفِ ایران در جنگ اخیر نیز گفت: میخواهم در این باره، بسیار صریح و شفاف صحبت کنم؛ نیروهای اپوزیسیون کُردِ ایرانی، متأسفانه رفتاری بسیار غیرمسئولانه از خود نشان دادند و اقلیم کُردستان را در وضعیتی بسیار مخاطرهآمیز قرار دادند. اقدامات و اظهارات آنها در شبکههای اجتماعی که در آن مدعی آغاز تهاجمی برای تصرفِ ایران بودند؛ اقلیم را در معرض خطری جدی قرار داد و نشاندهنده فقدان کامل مسئولیتپذیری در قبال اقلیم کُردستان عراق بود.
سیاست ما از همان آغازِ درگیری روشن بود؛ ما ارتباطی مستمر و روزانه با سلیمانیه و با برادرم آقای «قباد طالبانی» که در اینجا حضور دارند و همچنین با آقای «بافل طالبانی» داشتیم. سیاست ما بر این اصل استوار بود که اقلیم کُردستان، نباید به طرفی در این جنگ تبدیل شود.
این جنگِ ما نبود؛ ایران کشوری همسایه است که مرزی به طول تقریبی 600 کیلومتر با آن داریم.
اقلیم کُردستان، هرگز پایگاهی برای تهدید ایران نبوده و نخواهد بود
«نیچیروان بارزانی» در ادامه سخنانش تأکید کرد: اقلیم کُردستان، هرگز پایگاهی برای تهدید ایران نبوده و نخواهد بود. حضور یک نیروی مسلح در اقلیم کُردستان که از آنجا به عنوان پناهگاهی امن برای تهدید کشور همسایه استفاده کند، غیرقابلقبول است.
این اقدام هم بر اساس قوانین بینالمللی و هم طبق قوانین و قانون اساسی عراق، غیرمجاز است؛ حتی اگر چنین کاری به نفع کُردها هم میبود، نباید انجام میشد. متأسفانه این گروهها خود را قهرمانان جنگ جلوه میدادند، اما ما از همان ابتدا میدانستیم که چنین رویکردی غیرقابلدوام است.
دیدگاه ما در این باره روشن بود: ما به عنوان «اتحادیه میهنی کردستان» ( PUK ) و «حزب دموکرات کردستان» ( KDP )، از همان روز نخست، مرزها را ایمنسازی و نیروهایمان را در آنجا مستقر کردیم و به صراحت اعلام نمودیم که اجازه نخواهیم داد؛ هیچگونه اقدام خصمانهای از مبدأ اقلیم کُردستان بر علیه ایران، صورت گیرد.
از مقامات ایرانی که واکنشی بسیار مثبت به این ابتکار نشان دادند، سپاسگزاریم
بارزانی در مورد گزارش وبگاه خبری آمریکایی «اکسیوس» Axios مبنی بر میانجیگری میان تهران و واشنگتن گفت: گاهی در دیپلماسی، میتوان امور را از راههای دیگری پیش برد. آنچه در آن گزارش آمده بود، تا حد زیادی صحت داشت.
ما نمیخواهیم جایگاه خود را بیش از واقعیت جلوه دهیم، اما به هر حال آن نقش را ایفا کردیم. این اقدام در واشنگتن با قدردانی مواجه شد و ما نیز از مقامات ایرانی که واکنشی بسیار مثبت به این ابتکار نشان دادند، سپاسگزاریم.
در اینشعارها از کشورهایی که در تخریب زیرساختهای عراق و تحریمهای اینکشور حمایت کرده بودند حرفی نبود!
تیم ملی فوتبال نوجوانان ایران دومین بازی تدارکاتی خود را هم در اردوی عراق با پیروزی پشت سر گذاشت.
برخی گمان میکنند ماجراهای الان منطقه از 7 اکتبر شروع میشود. اما این اشتباه است. 7 اکتبر یک پاسخ انسانی طبیعی بود در مواجهه با آنچه که به سمت منطقه آمده بود و البته رخدادی که به نفع منطقه شد. اما پاسخ به این سوال را شهید سید حسن نصرالله در روز هفتم شهادت حاج قاسم سلیمانی در سال 98 بیان میکند: بعد از سه سال، حاصل کار آمریکا در منطقه «ناکامی پشت ناکامی، پشت ناتوانی، پشت سرگردانی» بود: «پروژهشان در سوریه، لبنان، یمن، افغانستان، عراق، ایران «هیچ دستاوردی» نداشت و «معاملهی قرن» برای فلسطین را نتوانست تحمیل کند. پس آمریکاییها گفتند «برویم سراغ یک مرحله و سیاست تازه». از این جا اینجا نبرد دو پروژه شکل گرفت. یک پروژه، پروژهی سلطهی امریکا و اسرائیل بر منطقهی ماست. اجازه دهید از جزئیات لبنانی، عراقی، سوری، خلیجی، یمنی و… نگاهمان را بالاتر بیاوریم. یک پروژه وجود دارد به نام پروژهی سلطهی امریکا و اسرائیل بر منطقهی ما و اماکن مقدسمان و نفت و گاز و منابع موجود در هر کشور از طریق تثبیت اسرائیل و معاملهی قرن. آنها به نفت، گاز، آب و منابع ما چشم دوختهاند. این یک پروژه است. چگونه میخواهند آن را انجام دهند؟ ترور حاج قاسم یک عملیات ترورِ خارج از روند نیست... این آغاز یک روند تازهی امریکایی در منطقه است.
عراق در سایه بحران مالی ناشی از فشارهای آمریکا و جنگ ایران با مشکلاتی برای تعیین معاونان نخست وزیر روبروست.
بهاهتمام فیلوجامعهشناسی توأم با اقتباسهای آزاد ▬ ایران «چمنزنی وارونه» را دنبال میکند: «هرس میکند»؛ هر مسیر جدید، یک «گلوگاه» تازه میسازد. هرمز «بیاهمیت» نمیشود؛ اهمیت آن به سایر حوزههای نفوذ ایران «توزیع» میشود. اهرم ایران از هرمز، به اهرم از طریق عراق و سوریه و یمن منتقل میشود؛ نه بهمعنای ضعف، بلکه بهمعنای پیچیدگی بیشتر. یک مفسر ایرانی گفته است تهران عراق را «دولت دوست» میبیند و به برخی نفتکشهای عراقی اجازه عبور داده است. این نکته، نشان میدهد که ایران در حال «مدیریت روابط» است، نه فقط «بستن مسیرها». ▬ برای ایران، درس روشن است: در این جابهجایی، ایران نه فقط در «سمت هرمز» بلکه در «سمت مسیرهای جایگزین» نیز باید حضور داشته باشد — از طریق عراق، سوریه، و یمن. اگر ایران فقط بر هرمز متمرکز بماند، در بلندمدت «اهرم تککاناله» خود را از دست میدهد. اگر ایران «شبکه اهرمها» بسازد، در موقعیت «تصمیمگیرنده لجستیک» منطقه باقی میماند. آنچه خواهید خواند: ▌▌ گفتارنما: --راهبرد ایران: --«چمنزنی وارونه»؛ --هرس مسیرهای جدید و --ساختن گلوگاههای تازه --هرمز «بیاهمیت» نمیشود؛ --اهمیت آن به سایر حوزههای نفوذ ایران --توزیع میشود --انتقال اهرم از هرمز به --عراق، --سوریه، --یمن؛ --پیچیدگی بیشتر، نه ضعف --درس راهبردی: --حضور در مسیرهای جایگزین، نه فقط --سمت هرمز؛ --شبکه اهرمها بهجای --اهرم تککاناله
تیم ملی فوتبال نوجوانان ایران در دیداری تدارکاتی مقابل عراق، حریف را در خانهاش با بردی پرگل شکست داد.
فرمانده مرزبانی استان کرمانشاه از رصد لحظهای 371 کیلومتر مرز مشترک ایران با اقلیم کردستان و عراق خبر داد.
خبرگزاری رسمی عراق خبر داد که هواپیمایی عراق پروازهای مستقیم خود به ایران را از پنجشنبه از سرمیگیرد.
دیدار تیم ملی فوتبال ایران با فلیپین در عراق لغو شد.
تبعید امام خمینی(ره) از عراق به فرانسه، برخلاف محاسبه رژیم پهلوی، صدای نهضت را خاموش نکرد؛ بلکه نوفللوشاتو را به کانون حضور رسانههای جهان و تریبونی برای روایت انقلاب ایران تبدیل کرد.
پروازهای ایران به عراق که از سوم مهر متوقف شده بود، ساعتی قبل با فرود نخستین هواپیمای ایرانی در فرودگاه نجف از سر گرفته شد.
در حکایتی آمده است که حاکمی برای آزمودن خادم خویش، کیسهای به او داد که بر آن نوشته بود ۱۰۰ سکه، در حالی که در آن تنها ۹۹ سکه بود. خادم با بیاعتنایی به ۹۹ سکه، روزگارش را در حسرت سکه صدم گذراند. داشتههایش را از یاد برد و اسیر چیزی شد که برای بهدست آوردنش، شاید ناچار شود همه دارایی خود را بدهد. عراق از نفت و منابع طبیعی، پارلمان و قانون اساسی، نیروی انسانی، ظرفیتهای امنیتی، موقعیت راهبردی و جایگاه مذهبی و فرهنگی نجف اشرف و کربلا معلا برخوردار است. اینها سرمایههای ملیاند. اما در بزنگاههای مهم، گویی رضایت واشنگتن به معیاری برای بهرهبرداری از این ظرفیتها تبدیل میشود. در پی تحریمهای آمریکا علیه شرکتهای هواپیمایی ایرانی، عراق پروازهای ایران را در چند فرودگاه خود متوقف کرد. بغداد تلاش کرد از واشنگتن معافیت بگیرد. رویترز گزارش داد آمریکا معافیتی محدود صادر کرد. اما با شروطی توهینآمیز: پروازها فقط از فرودگاه نجف و به همان فرودگاه، مسافران ایرانی فقط با هدف زیارت، ممنوعیت حمل پول نقد عمده، و ارائه اطلاعات مسافران و شماره گذرنامه و هزینهکرد سوخت به وزارت خزانهداری آمریکا. این مجوز قابل لغو یا تغییر از سوی آمریکا اعلام شد. نفت حدود ۹۰ درصد بودجه دولت عراق را تشکیل میدهد و درآمدهای نفتی این کشور همچنان در حساب بانک مرکزی عراق نزد بانک فدرال رزرو نیویورک نگهداری میشود. این سازوکار از سال ۲۰۰۳ شکل گرفته و همچنان ادامه دارد. رویترز گزارش داده در سال ۲۰۲۰، وقتی بغداد خواستار خروج نیروهای آمریکایی بود، واشنگتن تهدید کرد دسترسی عراق به منابع نفتی خود را محدود میکند.
اتصال ریلی شلمچه–بصره با وجود گذشت سه سال از آغاز مجدد عملیات اجرایی آن که حدود 18 سال متوقف شده بود، همچنان با کندی پیش میرود. در صورتی که این ریل میتواند تجارت، گردشگری و امنیت اقتصادی دو کشور برای رسیدن به هدف تجارت 20 میلیارددلاری را تقویت کند.
وزارت امور خارجه ایران در بیانیهای ضمن تبریک به مردم و دولت عراق در پی خروج نیروهای آمریکایی و دیگر قوای خارجی از این کشور، بر ضرورت پاسخگو کردن و مؤاخذه دولت آمریکا بهخاطر جنایات ارتکابی و خسارات وارده به مردم عراق و سایر کشورها در طول دوره اشغال تأکید کرد.
پس از چندروزه وقفه و برگزاری مذاکرات مجازی امروز میان مسئولان هوانوردی دو کشور، پروازهای ایرلاینهای ایرانی به نجف فردا از سرگرفته خواهد شد.
رئیس سازمان هواپیمایی کشوری از برقراری همزمان پروازهای شرکتهای هواپیمایی ایران و عراق از فردا، یکشنبه ۱۲مهر ماه خبر داد.
پس از ۹ روز توقف پروازهای ایران و عراق مدیریت فرودگاه بینالمللی نجف اشرف اعلام کرد فردا ۳ پرواز در نوبت عصر انجام خواهد شد.
عراق پرچم دارد، دولت دارد، پارلمان دارد و نفت هم دارد؛ اما برای برقراری یک خط پروازی با ایران باید از واشنگتن معافیت بگیرد، درآمد نفتیاش در حسابی تحت نظارت نظام مالی آمریکا قرار دارد و برای انتخاب نخستوزیر نیز چراغ سبز ترامپ لازم است.