یک رسانه عبری از شکل گیری جریان ضد صهیونیستی در جهان خبر داد.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، روزنامه یدیعوت آحارانوت در گزارشی 121 نوع اقدام و تحریم علیه رژیم صهیونیستی را که در 62 کشور جهان اعمال می‌شود، فهرست کرد.
در ادامه این گزارش آمده است: 121 اقدام در 62 کشور علیه اسرائیل صورت گرفته: پایگاه داده‌ای جدید، نقشه تحریم‌های اعمال‌شده علیه اسرائیل و اقدامات پیشنهادی را ترسیم می‌کند.
وزارت خارجه اعلام کرد که «در این زمینه تلاش‌های گسترده‌ای انجام می‌دهد»، اما منابع سیاسی توضیح دادند: «احتمال واقعی اعمال تحریم از سوی اتحادیه اروپا وجود داشت و پیامدهای آن وخیم بود. از این اتفاق جلوگیری شد، اما ممکن است در آینده چنین نباشد».
مؤسسه سیاست‌های مردم یهود (JPPI) پایگاه داده جدیدی راه‌اندازی کرده است که تحریم‌ها و اقدامات محدودکننده اتخاذ شده علیه اسرائیل در کشورهای مختلف جهان را ترسیم می‌کند.
این نقشه شامل 121 اقدام در 62 کشور است که از این میان، 93 اقدام در حال اجرا، 19 اقدام مربوط به گذشته و 9 اقدام نیز در حال حاضر پیشنهادی یا در دست برنامه‌ریزی هستند.
در بخش دیگری از این گزارش آمده است با این وجود وزارت خارجه (رژیم صهیونیستی ادعا می کند) داده‌های مندرج در این گزارش، واقعیت تحریم‌ها را به‌دقت منعکس نمی‌کنند و تحریم ها به طور اساسی علیه اسرائیل وجود ندارد با این حال آیا این وضعیت به همین شکل ادامه خواهد یافت؟ نمی‌توان مطمئن بود که جهان از چنین وضعیتی در امان بماند.
ممکن است پس از مدتی این نتیجه به ضرر اسرائیل تغییر کند».
اما به اعتراف شوکی فریدمن، مدیرکل مؤسسه سیاست‌های مردم یهود، داده‌ها را نباید صرفاً بر اساس تعداد تحریم‌ها بررسی کرد، بلکه در درجه نخست باید امکان تأثیر انباشته و گسترده آنها بر اقتصاد اسرائیل و توانایی آن برای حفظ روابط تجاری، سرمایه‌گذاری‌ها و زنجیره‌های تأمین بین‌المللی را مورد توجه قرار داد.
او گفت: «هرکس تصور کند تحریم‌های اعمال‌شده علیه وزیران یا افراد در یهودا و سامره (کرانه باختری) یا محصولات این منطقه، در همان محدوده باقی خواهند ماند و از خط سبز فراتر نخواهند رفت، در اشتباه است.
تحریم‌ها تأثیری حاشیه‌ای دارند، اما هنگامی که روی هم انباشته می‌شوند، ممکن است بر بانک‌ها، شرکت‌ها، سرمایه‌گذاران و شرکای تجاری‌ای تأثیر بگذارند که هیچ ارتباطی با فرد یا نهادی که تحریم شده است ندارند. خطر واقعی، گذار از تحریم‌های مشخص به آسیب رساندن به نظام‌هایی است که اقتصاد و امنیت اسرائیل به آنها وابسته‌اند».
ترسیم این نقشه همچنین امکان شناسایی کشورهایی را فراهم می‌کند که بیشترین تعداد اقدامات در آنها ثبت شده است.
اسپانیا با 10 اقدام در صدر فهرست قرار دارد. پس از آن، ایالات متحده با هشت اقدام قرار گرفته است که تاکنون همگی صرفاً در محیط دانشگاهی بوده‌اند؛ افزون بر دو اقدام «تاریخی» و پنج پیشنهاد برای جلوگیری از تأمین انواع تسلیحات هم صورت گرفته است.
انگلیس با هفت اقدام، بلژیک با پنج اقدام و ترکیه نیز با پنج اقدام در رتبه‌های بعدی قرار دارند.
فریدمن برآورد می‌کند که «عدد 121 تنها نقطه آغاز است. پرسش مهم‌تر این است که اگر این روند ادامه یابد، چه اتفاقی خواهد افتاد.
شاید اعمال یک تحریم به‌تنهایی کافی باشد، اما وجود 121 اقدام در 62 کشور، ضرورت اتخاذ نگاهی جامع را توجیه می‌کند.
اسرائیل باید این خطر را همانند هر خطر راهبردی دیگری بررسی کند؛ یعنی آن را شناسایی کند، برای مواجهه با آن آماده شود و اقدامات لازم را برای جلوگیری از تشدید آن انجام دهد.
