عملیات یمنی‌ها مسیر حیاتی اسرائیل را مسدود کرده است

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، روزنامه معاریو در مقاله‌ای با بیان این مطلب به چالش‌‌هایی که جنگ سعودی علیه یمن برای رژیم صهیونیستی ایجاد کرده پرداخته و در عین حال پیشنهاد می‌کند که تل‌آویو از فرصت به دست آمده برای پیشبرد طرح‌های خود در مجبور کردن ریاض به سازش علنی استفاده کند.

در بخشی از این مقاله آمده است: ناتوانی عربستان سعودی در دفاع از فرودگاه بین‌المللی ریاض، هنگامی که موشک‌های حوثی‌ها (دولت یمن) این هفته دو سالن شماره 3 و 4 را منهدم کرد و به کشته و زخمی‌شدن شماری از افراد انجامید، ضعف نظامی کنونی و ضعف اقتصادی آینده این کشور را آشکار می‌کند.

صندوق بین‌المللی پول این هفته اعلام کرد که تولید ناخالص داخلی عربستان سعودی در سال جاری 3٫3 درصد کاهش خواهد یافت!

حوثی‌ها در پی بستن حریم هوایی عربستان سعودی هستند و شرکت‌های هواپیمایی بین‌المللی نیز پروازهای خود به ریاض را لغو کرده‌اند. با توجه به نیاز فزاینده عربستان به تأمین مالی جنگ علیه حوثی‌ها، انتظار می‌رود اولویت‌های بودجه‌ای این کشور تغییر کند.

پس از آنکه ضعف و آسیب‌پذیری عربستان برای همگان آشکار شد، موقعیت این کشور در روابط با همسایگانش در خلیج فارس نیز ممکن است تغییر کند و همکاری آنها با عربستان کاهش یابد.

عربستان سعودی نه‌تنها ناچار خواهد بود مبالغ هنگفتی برای تجهیز ارتش خود به سامانه‌های دفاعی و تهاجمی سرمایه‌گذاری کند، بلکه باید برای مشکل کمبود سربازان جنگی واقعی که قادر به حمله به یمنِ تحت کنترل حوثی‌ها(نیروهای مسلح یمن) باشند نیز راه‌حلی بیابد.

اکنون برای عربستان روشن شده است که فناوری‌ای که طی چند دهه از ایالات متحده دریافت کرده، برای جنگیدن کافی نیست و حضور سربازان واقعی در میدان نبرد ضرورتی فوری دارد.

شکست محمد بن سلمان آل سعود، ولیعهدی که آینده سیاسی‌اش همچنان مبهم است، عربستان را وادار خواهد کرد اولویت‌های سرمایه‌گذاری خود را تغییر دهد و منابع مالی را به‌جای حوزه‌های اقتصادی و تجاری که در بلندمدت نتایج مثبتی به بار می‌آورد، به حوزه نظامی اختصاص دهد؛ حوزه‌ای که بازدهی ندارد.

تغییر فوری مرتبط با اسرائیل، تأخیر مورد انتظار در تحقق رؤیای کریدور اقتصادی هند، خاورمیانه و اروپا (IMEC) است که در اجلاس گروه 20 در دهلی‌نو اعلام شد. قرار است این کریدور به‌عنوان جایگزینی ژئوپلیتیکی و راهبردی برای طرح کمربند و جاده چین عمل کند؛ طرحی که کانال سوئز را نیز در بر می‌گیرد.

ایده ایالات متحده، هند، کشورهای شبه‌جزیره عربستان،(رژیم) اسرائیل و اروپا، ایجاد خط راه‌آهن پیوسته‌ای است که از امارات متحده عربی آغاز شود، از شبکه نوآورانه راه‌آهن عربستان سعودی و اردن عبور کند و سپس به بندر حیفا و اروپا برسد. بحران جدید تأمین مالی عربستان، که طبق طرح اولیه مستلزم سرمایه‌گذاری ده‌ها میلیارد دلار برای احداث خطوط راه‌آهن جدید و نوسازی خطوط موجود در چارچوب «مسیر زمینی عربستان» است، در پرتو کاهش شدید بودجه‌های توسعه‌ای از سوی محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، در چارچوب «چشم‌انداز 2030» آشکارتر شده است.

کاهش‌های بعدی نیز به تأخیر در اجرای پروژه و کندشدن روند ایجاد زیرساخت‌های موردنیاز کریدور تجارت بین‌المللی منجر خواهد شد.

رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، که در پی کنار زدن اسرائیل از طریق ایجاد مسیر زمینی است، به دنبال یافتن جایگزینی برای مسیر IMEC است؛ مسیری که حتی پیش از تحولات نظامی اخیر نیز متوقف شده بود. ترکیه از مسیر موسوم به «کانال خشک» حمایت می‌کند؛ مسیری برای حمل کالا که امارات متحده عربی و قطر را به عراق و از آنجا به بنادر ترکیه و شبکه راه‌آهن اروپا متصل می‌کند.

عراق و ترکیه می‌توانند برای تأمین مالی این مسیر که اسرائیل را دور می‌زند، از قطر، رقیب اسرائیل، کمک مالی دریافت کنند.

از سوی دیگر، مسیر ترکیه این مزیت را دارد که عربستان سعودی، اسرائیل و کانال سوئز را دور می‌زند.

نویسنده در بخش دیگری از مقاله هم تاکید شده است: عربستان سعودی همواره به‌عنوان رهبر امنیتی و سیاسی کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس شناخته شده است؛ اما ناتوانی این کشور در حفاظت از اقتصاد خود، که به تولید و صادرات نفت وابسته است، اعتماد همسایگانش را تضعیف می‌کند.

در ادامه این مطلب آمده است: در شرایطی که عربستان سعودی با دشواری‌های فزاینده‌ای روبرو است، پروژه نئوم که محمد بن سلمان آن را آغاز کرد، با خطر واقعی روبرو شده است. قرار بود این ابرپروژه، واقع در شمال غربی عربستان سعودی و در سواحل دریای سرخ و تنگه تیران، پروژه شاخص «چشم‌انداز 2030» باشد.

این پروژه با هدف تغییر چهره عربستان و تجسم گذار از اقتصادی متکی بر نفت به مرکزی جهانی برای نوآوری، فناوری، انرژی پاک و گردشگری لوکس طراحی شده بود. با این حال، این پروژه در سال‌های اخیر در عمل با موانع متعددی روبرو شده است؛ از جمله دشواری‌های مهندسی بی‌سابقه در اجرا، افزایش سرسام‌آور هزینه‌ها، بحران اقتصادی جهانی و تشدید تنش‌های نظامی در منطقه.

همه این عوامل به بازنگری در پروژه، کاهش چشمگیر ابعاد آن و حتی توقف جزئی برخی از بخش‌هایش انجامیده‌اند.

در چنین شرایطی، اسرائیل به‌عنوان یک قدرت بزرگ باید با همکاری ایالات متحده به عربستان سعودی کمک کند. این بار باید قاطع باشد و در ازای همکاری اطلاعاتی با ارزش نظامی، مطالباتی مطرح کند؛ از جمله برقراری فوری پیوندهای دفاع هوایی با ریاض بخشی از این همکاری است، اما امتیازی که اسرائیل باید در مقابل درخواست کند پیوستن عربستان سعودی به توافق‌نامه‌های ابراهیم و تعهد علنی این کشور به حفظ بندر حیفا به‌عنوان نقطه آغاز کریدور IMEC است.

همه‌چیز باید از همان ابتدا شفاف باشد تا مسیر جایگزین ترکیه از رقابت خارج بماند.

بن سلمان گزینه‌های زیادی ندارد: یا مسیر اسرائیلی ـ آمریکایی را در پیش می‌گیرد، به این امید که وارث تاج‌وتخت شود، یا پس از مجموعه‌ای از شکست‌های نظامی در برابر حوثی‌ها و ناکامی‌های مالی ناشی از سرمایه‌گذاری‌های ناموفق، کنار گذاشته خواهد شد.

پیش‌تر بعید به نظر می‌رسید که عربستان سعودی، که قبلاً از طریق فرماندهی مرکزی آمریکا به اسرائیل متوسل شده بود، کمک‌هایی تقریباً رایگان دریافت کند؛ اما دیگر چنین نیست. شاهزاده باید پیش از آنکه کسانی که در انتظار فرصت مناسب برای برکناری او هستند، خودش را کنار بزنند، جایگزینی را انتخاب کند که به سود پادشاهی باشد.

هیچ‌یک از آنها موج بازداشت‌هایی را که او در سال 2017 در هتل ریتز انجام داد، فراموش نکرده‌اند. با کاهش روزافزون رضایت از محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، احتمالاً رقابت پنهان بر سر جانشینی ملک سلمان بن عبدالعزیز تشدید خواهد شد.