آزمون و خطای اداره آب اسرائیل 5 میلیون شیکل این شرکت را بر باد داد، در حالی که بحران آب همچنان باقی است.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، روزنامه اقتصادی کالکالیست در گزارشی اعلام کرد، در حالی که اداره آب اسرائیل ادعا می‌کرد مشکل از کار افتادن تاسیسات آب اسرائیل وجود جلبک‌ها و آلودگی دریا می‌باشد، طرح این شرکت برای از بین بردن آنها با شکست مواجه شد و تلاش‌های این شرکت بی نتیجه باقی ماند.
در ادامه این گزارش ضمن اعتراف ضمنی به شکست اسرائیل در حل مشکل تصفیه خانه‌های آب و ادامه این بحران آمده است: در تلاش برای حل مشکل جلبک‌هایی که (ادعا می‌شود) فعالیت تأسیسات آب‌شیرین‌کن را مختل کرده بودند، چندین تن سولفات مس و سولفات آلومینیوم به دریا ریخته شد.
اما این آزمایش هیچ نتیجه‌ای در پی نداشت و کارشناسان درباره پیامدهای وخیم آن برای اکوسیستم هشدار می‌دهند. این در حالی است که سازمان آب می گوید: «این پیشنهاد توسط گروه‌های تخصصی بررسی شده است».
سازمان آب برای اجرای این آزمایش جنجال‌برانگیز، که طی آن مواد شیمیایی در آب‌های دور از ساحل برای از بین بردن جلبک‌هایی که موجب تعطیلی تأسیسات آب‌شیرین‌کن شده بودند، پخش شد، 5 میلیون شیکل پرداخت کرد. این موضوع در گزارش قراردادهای سازمان آب مربوط به سه‌ماهه سوم سال 2026 که در وب‌سایت دولتی منتشر شده، مشخص شده است.
سازمان آب پیش از اجرای این آزمایش، شهرک‌نشینان را در جریان آن قرار نداد و وزارت بهداشت ناچار شد در روزهای بعد، صید ماهی را ممنوع کند؛ زیرا لازم بود درباره تأثیرات انتشار مواد سمی در دریا بر فعالیت‌های صیادی منطقه، بررسی جامعی انجام شود.
در طول یک ماه، از ماه اوت، پنج مورد از شش تأسیسات آب‌شیرین‌کن که 80 درصد آب مورد نیاز اسرائیل را تأمین می‌کنند، به‌دلیل افزایش غیرعادی تیرگی آب دریا در پی شکوفایی جلبک‌های میکروسکوپی، از فعالیت بازماندند.
این بحران جدی در شرایطی رخ داد که منابع طبیعی آب اسرائیل، یعنی دریاچه طبریه، سفره آب زیرزمینی ساحلی و چاه‌ها، به‌دلیل خشکسالی طولانی‌مدت با کم‌آبی مواجه بودند یا دچار افت منابع و آلودگی شده بودند.
سازمان آب دریافت که این بحران ممکن است تشدید شود و ادامه پیدا کند؛ ازاین‌رو، تصمیم گرفت هزینه غشاهای گران‌قیمت تأسیسات آب‌شیرین‌کن متعلق به بخش خصوصی را تأمین کند تا این تأسیسات بتوانند، بدون در نظر گرفتن صرفه اقتصادی، به فعالیت جزئی خود ادامه دهند. همچنین، با توجه به شرایط استثنایی و تمایل به یافتن راه‌حلی سریع، تصمیم گرفته شد آزمایشی آغاز شود که خشم گسترده افکار عمومی را برانگیخت و در نهایت نیز شکست خورد.
این طرح آزمایشی پاشیدن مواد شیمیایی بر تجمعات جلبکی با هدف مهار آنها بود. این آزمایش را شرکت «بلوگرین» اجرا کرد که 5 میلیون شیکل از سازمان آب دریافت کرد.
بر اساس اظهارات این شرکت که به وزارت حفاظت از محیط زیست ارائه شده است، 40 تُن سولفات مس و 30 تُن سولفات آلومینیوم، ماده‌ای شیمیایی و سمی برای محیط زیست دریایی، به آب ریخته شد.
هنوز آثار این مواد شیمیایی بر اکوسیستم به‌طور کامل مشخص نشده است. به گفته کارشناسان افزودن مس می‌تواند به تعادل ظریف زیست‌محیطی آسیب برساند؛ زیرا مس برای زئوپلانکتون‌هایی که از جلبک‌ها تغذیه می‌کنند سمی است و این زئوپلانکتون‌ها نیز به نوبه خود، یکی از منابع اصلی غذایی ماهی‌ها به شمار می‌روند.
مس در آب تجزیه نمی‌شود، بلکه همراه با مواد آلی در بستر دریا ته‌نشین می‌شود و سپس طی فرایندی که ممکن است صدها بار تکرار شود، دوباره به آب بازمی‌گردد.
بنابراین، این راه‌حل سریع ممکن است دقیقاً همان مشکلی را ایجاد کند که قرار بود برطرفش کند؛ یعنی شکوفایی مکرر جلبک‌ها و آسیب مستمر به تأسیسات آب‌شیرین‌کن.
حتی ممکن است شرایطی فراهم کند که جلبک‌های مقاوم به مس در آینده برای مدت طولانی‌تری رشد کنند.
سازمان آب اعلام کرد: «در جریان حادثه مربوط به جلبک‌ها که نزدیک بود به بحرانی در تأمین آب تبدیل شود، پیشنهادی برای حل مشکل مطرح شد. این پیشنهاد توسط گروه‌های تخصصی متشکل از نمایندگان سازمان آب، انجمن تحقیقات دریاها و دریاچه‌ها و وزارتخانه‌های بهداشت و حفاظت از محیط زیست بررسی شد.
با توجه به ابعاد گسترده این چالش، تصمیم گرفته شد آزمایش با هزینه‌ای در حدود 5 میلیون شیکل اجرا شود. پس از اجرای آزمایش، تصمیم گرفته شد نتایج آن بیشتر تحلیل شود.
از آنجا که نتایج قطعی نبودند، فعالیت از سر گرفته نشد»، (تعبیری که به معنای شکست این طرح، ادامه بحران آب و به هدر رفتن 5 میلیون شیکل است).
