امارات و عربستان حدود 2 میلیارد دلار را از طریق حساب‌های محرمانه در اختیار داماد دونالد ترامپ قرار دادند.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، گزارشی تحقیقی نشریه ونیتی‌فیر حاکی است جرد کوشنر، داماد دونالد ترامپ و مشاور ارشد او در نخستین دوره ریاست‌جمهوری، به دست‌کم دو حساب بانکی مرتبط با امارات متحده عربی و اسرائیل دسترسی داشته که در مجموع حدود 2 میلیارد دلار به آن‌ها منتقل شده بود.
بر اساس این گزارش، بخشی از این پول‌ها با مشارکت عربستان سعودی تأمین شده و مسیر انتقال آن‌ها از طریق بانک‌هایی در جمهوری آذربایجان، به‌گونه‌ای طراحی شده بود که منشأ واقعی وجوه و ارتباط آن‌ها با کوشنر پنهان بماند.
متیو کول، نویسنده این گزارش که در 22 اکتبر 2026 منتشر شده، می‌نویسد اسناد و اطلاعات به‌دست‌آمده از عملیات جاسوسی هلند علیه تلفن همراه کوشنر، به شناسایی شبکه‌ای از نقل‌وانتقالات مالی و مذاکرات محرمانه میان مقام‌های آمریکا، امارات، عربستان سعودی و اسرائیل کمک کرده است.
کشف تلفن همراه کوشنر در عملیات اطلاعاتی هلند
ماجرا به اواخر سال 2017 بازمی‌گردد؛ زمانی که سازمان اطلاعات دفاعی و امنیتی هلند، معروف به «ام‌آی‌وی‌دی» (MIVD)، به اطلاعاتی درباره یک مأمور روس دست یافت که برای سازمان اطلاعات نظامی روسیه، موسوم به «جی‌آر‌یو» (GRU)، فعالیت می‌کرد. این فرد در زمینه سرقت اطلاعات بانکی از طریق شبکه تاریک اینترنت تخصص داشت و قرار بود برای انجام مأموریتی جاسوسی به بریتانیا سفر کند.
هلندی‌ها از دولت بریتانیا خواستند پس از ورود این فرد، او را بازداشت کند. اما مقام‌های هلندی به مأمور روس پیشنهاد دادند به‌جای بازداشت و محاکمه به اتهام جاسوسی، با آن‌ها همکاری کند و علیه سازمان اطلاعات نظامی روسیه اطلاعات در اختیارشان بگذارد.
او این پیشنهاد را پذیرفت.
این مأمور بعدها به هلندی‌ها امکان دسترسی به یکی از دارایی‌های حساس سازمان اطلاعات نظامی روسیه را داد: یک سرور رایانه‌ای در شهر روستوف روسیه که گروه هکری این سازمان از آن برای نگهداری بخشی از اطلاعات و داده‌های به‌دست‌آمده استفاده می‌کرد. مأموران هلندی هنگام بررسی فایل‌های محرمانه این سرور، با تصاویر صفحه نمایش تلفن همراه آیفون ایکس جرد کوشنر مواجه شدند.
کوشنر در آن زمان از جدیدترین مدل آیفون استفاده می‌کرد که شرکت اپل آن را در نوامبر 2017 عرضه کرده بود. این گوشی به فناوری تشخیص چهره مجهز بود؛ قابلیتی که اپل آن را یکی از ویژگی‌های امنیتی پیشرفته دستگاه معرفی می‌کرد.
تیم فنی سازمان اطلاعات هلند تلاش کرد شیوه نفوذ روس‌ها به تلفن همراه کوشنر را شناسایی کند. آن‌ها ابتدا به دنبال راهی برای شکستن قفل گوشی بودند، اما سرانجام به این احتمال رسیدند که هکرهای روس به‌جای باز کردن قفل، از یک آسیب‌پذیری نرم‌افزاری برای دسترسی به اطلاعات گوشی استفاده کرده‌اند.
این فرضیه درست بود. تا اوایل سال 2018، متخصصان هلندی آسیب‌پذیری‌ای را شناسایی کرده بودند که امکان مشاهده صفحه نمایش گوشی کوشنر را فراهم می‌کرد.
این دسترسی به‌اندازه بدافزارهایی که می‌توانند میکروفون و دوربین گوشی را فعال کنند، دستگاه را خاموش و روشن کنند یا فایل‌ها را استخراج و به آن اضافه کنند، گسترده نبود. با این حال، مأموران هلندی می‌توانستند هر آنچه روی صفحه گوشی کوشنر نمایش داده می‌شد، مشاهده و ثبت کنند.
به این ترتیب، سازمان اطلاعات هلند به‌تدریج مجموعه‌ای از تصاویر صفحه نمایش تلفن همراه او را ذخیره کرد و فعالیت‌هایش را زیر نظر گرفت.
حساب بانکی در دبی و صدها میلیون دلار از جمهوری آذربایجان
مأموران هلندی در جریان این نظارت متوجه شدند کوشنر با تلفن همراه خود وارد یک حساب بانکی در امارات متحده عربی می‌شود. تا زمانی که آن‌ها به صفحه گوشی دسترسی پیدا کردند، صدها میلیون دلار از طریق بانکی در جمهوری آذربایجان به این حساب منتقل شده بود.
ارزیابی اولیه مأموران این بود که بانک مبدأ با دولت جمهوری آذربایجان ارتباط دارد.
نویسنده گزارش می‌گوید بررسی‌های بعدی نشان داد که این حساب ممکن است بخشی از سازوکاری محرمانه برای تأمین مالی اهداف سیاست خارجی باشد؛ سازوکاری که در آن، کوشنر در کنار محمد بن زاید، رئیس امارات متحده عربی، و محمد بن سلمان، ولیعهد وقت عربستان سعودی، نقش داشت.
در آن مقطع، هر سه نفر اهداف سیاسی مهمی را دنبال می‌کردند. محمد بن سلمان در پی آن بود که به مقام ولیعهدی عربستان برسد و در نهایت پادشاه این کشور شود.
محمد بن زاید نیز می‌خواست توافق هسته‌ای ایران با قدرت‌های جهانی را که در دوره ریاست‌جمهوری باراک اوباما حاصل شده بود، از میان ببرد. کوشنر هم تلاش می‌کرد با کمک این دو رهبر عرب، فلسطینی‌ها را به پذیرش توافقی با شرایط مورد قبول اسرائیل سوق دهد.
در عین حال، کوشنر با مشکلات مالی خانوادگی نیز روبه‌رو بود. شرکت خانوادگی او، «کوشنر کامپنیز»، با سررسید وام یک‌میلیارددلاری مربوط به ساختمان اداری شاخص خود در خیابان پنجم نیویورک، به شماره 666، مواجه شده بود.
بر اساس گزارش، در ابتدای نخستین دوره ریاست‌جمهوری ترامپ، محمد بن زاید و محمد بن سلمان ابتدا پیشنهاد کردند بیش از 10 میلیارد دلار برای ایجاد صندوقی اختصاصی در اختیار بگذارند که قرار بود به تحقق اهداف سیاست خارجی دولت جدید آمریکا کمک کند. برای مثال، یکی از ایده‌ها تأمین مالی دیواری بود که ترامپ وعده داده بود در مرز آمریکا و مکزیک بسازد؛ اقدامی که می‌توانست به تحقق وعده‌های انتخاباتی او و تلاش برای پیروزی در انتخابات بعدی کمک کند.
اما این طرح گسترده به نتیجه نرسید. با افزایش تلاش محمد بن زاید برای کمک به محمد بن سلمان در رسیدن به مقام ولیعهدی، ایده صندوق مشترک به شکل اولیه خود کنار گذاشته شد.
در عوض، بن زاید و بن سلمان در ابتدا و سپس بن زاید به‌تنهایی، دست‌کم 2 میلیارد دلار را در حداقل دو حساب بانکی مرتبط با کوشنر قرار دادند.
حساب نخست؛ صندوق محرمانه برای اهداف سیاست خارجی
نویسنده گزارش برای توضیح سازوکار مالی، دو حساب را با نام‌های فرضی «آلفا» و «بتا» معرفی می‌کند. حساب آلفا در بانک «فرست ابوظبی» (First Abu Dhabi Bank)، بزرگ‌ترین بانک امارات متحده عربی، نگهداری می‌شد.
ریاست این بانک بر عهده طحنون بن زاید، برادر محمد بن زاید، بود.
از سال 2017، عربستان سعودی و امارات متحده عربی حدود 750 میلیون دلار به این حساب منتقل کردند. هدف، استفاده از این پول به‌عنوان صندوقی برای پیشبرد اهداف سیاست خارجی بود؛ صندوقی که قرار بود کوشنر و محمد بن زاید بخشی از مدیریت آن را بر عهده داشته باشند.
به گفته منابع نقل‌شده در گزارش، کوشنر به محمد بن زاید وعده داده بود در صورت مشارکت او در این صندوق، برای پیشبرد دستور کار امارات نزد ترامپ تلاش کند. یکی از منابعی که از این توافق مالی اطلاع داشت، گفته است کوشنر خواهان عادی‌سازی روابط کشورهای عربی با اسرائیل بود تا زمینه برای گسترش فعالیت‌های تجاری فراهم شود.
در این گزارش، اصطلاح «صندوق محرمانه» به مجموعه‌ای از منابع مالی اشاره دارد که خارج از سازوکارهای رسمی و شفاف بودجه‌ای برای پیشبرد اهداف سیاسی و دیپلماتیک استفاده می‌شود. یکی از منابع گزارش گفته است که در برخی دولت‌های عربی حوزه خلیج فارس، اختصاص چنین مبالغی برای دستیابی به اهداف سیاسی امری متداول است و رهبران این کشورها پرداخت یک یا دو میلیارد دلار را، در صورتی که به تحقق خواسته‌هایشان کمک کند، هزینه‌ای قابل قبول می‌دانند.
با این حال، آنچه حساب آلفا را از یک برنامه عادی دولتی متمایز می‌کرد، نه صرفاً مبلغ آن، بلکه شیوه انتقال و مدیریت پول بود. در ظاهر، این حساب می‌توانست منبع مالی برنامه‌ای دولتی در امارات باشد؛ برای مثال، حسابی برای پرداخت حقوق کارکنان دولت یا تأمین هزینه مدارس دولتی.
اما مسیر انتقال وجوه و نقش افراد دخیل نشان می‌داد که احتمالاً تلاش شده است ماهیت واقعی این سازوکار پنهان بماند.
چرا پول از طریق جمهوری آذربایجان منتقل می‌شد؟
یکی از نکات اصلی گزارش، استفاده از بانک‌های جمهوری آذربایجان برای انتقال صدها میلیون دلار به حساب آلفا است. بنا بر توضیحات نویسنده، این کشور در برخی معاملات مالی غیرشفاف و انتقال‌های بزرگ پول نقش واسطه را ایفا می‌کند.
بانک مرکزی جمهوری آذربایجان ذخایر دلاری قابل‌توجهی نگهداری می‌کند، اما نظام بانکی این کشور از نظر شفافیت مالی با استانداردهای بالای بین‌المللی فاصله دارد. بر اساس گزارش، برخی بانک‌های آذربایجانی خدماتی ارائه می‌کنند که به مشتریان امکان می‌دهد مبالغ بسیار بزرگ را از طریق این کشور جابه‌جا کنند، بی‌آنکه مسیر اصلی پول برای حسابرسان به‌آسانی قابل شناسایی باشد.
برای مثال، مشتری‌ای در عربستان سعودی یا امارات می‌تواند مبلغی به ریال سعودی یا درهم امارات به یک بانک آذربایجانی منتقل کند. آن بانک سپس از طریق حساب داخلی دیگری، معادل دلاری آن مبلغ را به مقصد مورد نظر مشتری می‌فرستد.
در مقابل، بانک بابت این تراکنش حدود 6 تا 7 درصد کارمزد دریافت می‌کند.
در چنین سازوکاری، پولی که به مقصد می‌رسد به دلار است و در اسناد ظاهری ممکن است منشأ آن یک بانک آذربایجانی به نظر برسد، نه حسابی در عربستان سعودی یا امارات. به نوشته نویسنده، همین شیوه می‌تواند شناسایی منشأ واقعی پول را برای حسابرسان دشوار کند.
اما بررسی‌های هلندی‌ها یک نکته مهم دیگر را نیز آشکار کرد: کوشنر مالک حساب آلفا نبود، بلکه به‌عنوان یکی از افراد مجاز برای امضای اسناد و انجام تراکنش‌ها به آن دسترسی داشت. مالک و مدیر رسمی حساب، یک مؤسسه خیریه اماراتی به نام «بنیاد وطنی الامارات» بود.
استفاده از یک مؤسسه خیریه برای پوشش فعالیت‌های محرمانه
بنیاد وطنی الامارات، مؤسسه‌ای خیریه با تأمین مالی دولت امارات، در زمان آغاز انتقال پول‌ها در سال 2017 به مدیریت ضرار بلحول الفلاسی اداره می‌شد. الفلاسی از مدیران دولتی و عضو شورای ملی فدرال امارات بود و با یکی از نزدیک‌ترین دوستان و مشاوران محمد بن زاید ارتباط داشت.
با این حال، بر اساس اطلاعاتی که یک منبع آگاه در اختیار نویسنده گذاشته، این بنیاد علاوه بر فعالیت‌های خیریه، برای انتقال منابع مالی مرتبط با عملیات نظامی و اطلاعاتی محرمانه امارات در خارج از کشور نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت.
این منبع گفته است الفلاسی در تسهیل برنامه‌های محرمانه خرید تسلیحات امارات نقش داشت. به گفته او، مقام‌های اماراتی تصور می‌کردند تراکنش‌های بین‌المللی یک مؤسسه خیریه کمتر در معرض بررسی دقیق قرار می‌گیرد و بنابراین می‌توان از آن به‌عنوان پوششی برای تأمین مالی عملیات محرمانه محمد بن زاید و برادرش استفاده کرد.
محمد بن زاید و طحنون بن زاید، کوشنر را به‌عنوان یکی از امضاکنندگان مجاز حساب آلفا معرفی کرده بودند. این جایگاه به او امکان دسترسی و دست‌کم از نظر نظری، انجام تراکنش‌های مالی را می‌داد، هرچند حساب به‌طور رسمی متعلق به او نبود.
نویسنده برای توضیح حساسیت موضوع، این وضعیت را با آن مقایسه می‌کند که فردی در جایگاه رئیس سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، معروف به سیا، مسئول اداره یک نهاد دولتی برای اجرای عملیات محرمانه خارجی باشد. چنین فعالیت‌هایی اگر با مجوز رئیس‌جمهور آمریکا افشای اطلاعات لازم به کنگره و نظارت قانونی انجام شود، می‌تواند در چارچوب وظایف رسمی قرار گیرد.
اما کوشنر در آن زمان مشاور ارشد رئیس‌جمهور بود، نه رئیس سیا؛ جایگاهی که انتصاب آن به تأیید سنا نیاز دارد و فعالیت‌هایش تحت نظارت کنگره قرار می‌گیرد.
به گفته چهار مقام ارشد دولت ترامپ که نویسنده با آن‌ها گفت‌وگو کرده است ــ شامل دو مشاور امنیت ملی، رئیس دفتر سابق کاخ سفید و یک رئیس سابق سیا ــ آن‌ها از هیچ مجوزی از سوی رئیس‌جمهور آمریکا برای دسترسی کوشنر به حساب بانکی یک دولت خارجی اطلاع نداشتند.
البته وکیل کوشنر در واکنش به این اتهامات گفته است موکلش هیچ توافق یا ترتیبی با رهبران یا مقام‌های خارجی برقرار نکرده که مورد توافق رئیس‌جمهور آمریکا نبوده یا در راستای منافع ایالات متحده نباشد.
حساب دوم؛ انتقال حدود یک میلیارد دلار به اسرائیل
بر اساس گزارش، محمد بن زاید علاوه بر حساب آلفا، منابع مالی را در دست‌کم یک حساب دیگر نیز برای کوشنر در نظر گرفته بود. تا بهار سال 2018، حدود یک میلیارد دلار از طریق جمهوری آذربایجان به اسرائیل منتقل شده بود.
نویسنده این حساب را «بتا» می‌نامد.
مشخص نیست بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر وقت اسرائیل، چگونه از این پول اطلاع پیدا کرد. با این حال، یک منبع آگاه از حساب بتا به نویسنده گفته است که نتانیاهو کوشنر را تشویق کرد پول به بانک مرکزی اسرائیل واریز شود؛ نهادی که به‌طور معمول محل نگهداری و انتقال منابع مالی دولت اسرائیل است، نه حساب‌های شخصی افراد.
بر اساس این روایت، پولی که امارات برای کوشنر در نظر گرفته بود، قرار بود در نهایت به نفع شخصی او استفاده شود. با این حال، گزارش تأکید می‌کند که جزئیات چگونگی استفاده از این مبلغ مشخص نیست.
بانک مرکزی اسرائیل حساب شخصی اداره نمی‌کند و تنها منابع مالی دولتی را نگهداری و منتقل می‌کند. حساب‌های دولتی این بانک نیز از سازوکاری موسوم به «دو کلید» استفاده می‌کنند؛ به این معنا که برای انجام انتقال مالی، تأیید دو فرد مجاز لازم است تا نظارت بیشتری بر جابه‌جایی پول وجود داشته باشد.
بر اساس گزارش، نتانیاهو از کوشنر خواسته بود پیش از انجام هرگونه تراکنش از حساب بتا، او را مطلع کند. کوشنر نیز برای انتقال پیام‌های خود به نتانیاهو از طریق دیوید ام.
فریدمن، سفیر وقت آمریکا در اسرائیل، اقدام می‌کرد؛ فردی که به‌طور مرتب با نخست‌وزیر اسرائیل دیدار داشت.
انتقال پول به بانک مرکزی اسرائیل می‌توانست ارتباط میان پرداخت محمد بن زاید و کوشنر را دشوارتر کند. یکی از افرادی که در انتقال پول از اسرائیل مشارکت داشت، به نویسنده گفته است بخش بزرگی از این مبالغ ابتدا به حساب‌هایی در قبرس منتقل و سپس به مقاصد دیگری فرستاده شد.
با این حال، افراد مرتبط با این ادعاها آن را رد کرده‌اند. فریدمن گفته است هیچ اطلاعی از چنین پولی یا نقشی در انتقال پیام‌های کوشنر نداشته و اتهامات مطرح‌شده درباره او کاملاً نادرست است.
وکیل کوشنر نیز گفته است موکلش اساساً از وجود چنین حسابی اطلاعی ندارد و تأکید کرده است که چنین حسابی هرگز وجود نداشته است.
حساب سوم؛ هزینه دفاع از امارات در برابر حمله احتمالی ایران
گزارش به یک حساب مالی دیگر نیز اشاره می‌کند که از دو حساب قبلی متمایز بوده است. این حساب در چارچوب نزدیک‌تر شدن محرمانه روابط اسرائیل و امارات شکل گرفت؛ روندی که کوشنر در مذاکرات آن نقش داشت.
بر اساس گزارش، اسرائیل با امارات به توافقی رسید تا در صورت وقوع یک حمله نظامی بزرگ از سوی ایران، به دفاع از امارات کمک کند. دولت امارات نیز باید هزینه این دفاع اضطراری را تأمین می‌کرد و برای همین، انتقال مالی دیگری به بانک مرکزی اسرائیل انجام داد.
نویسنده این مبلغ را به نوعی صندوق ذخیره دفاعی تشبیه می‌کند؛ منابعی که برای استفاده در شرایط اضطراری در نظر گرفته شده بود. به نوشته او، سه حساب مورد بحث در مجموع بخشی از یک سازوکار محرمانه سیاست خارجی را تشکیل می‌دادند که کوشنر در تعامل با رهبران اسرائیل، امارات و عربستان سعودی در شکل‌گیری آن نقش داشت.
با این حال، گزارش درباره جزئیات توافق دفاعی، شرایط دقیق استفاده از این منابع و میزان ارتباط مستقیم این حساب سوم با دو حساب دیگر توضیح بیشتری ارائه نمی‌کند.
آیا کوشنر قوانین آمریکا را نقض کرده بود؟
یکی از محورهای اصلی گزارش، این پرسش است که آیا دسترسی کوشنر به این حساب‌ها با قوانین و مقررات دولت آمریکا سازگار بوده است یا خیر.
کوشنر در نخستین دوره ریاست‌جمهوری ترامپ، با وجود آنکه برای سمت مشاور ارشد رئیس‌جمهور حقوق دریافت نمی‌کرد، کارمند رسمی دولت آمریکا محسوب می‌شد. به همین دلیل، مشمول مقررات مربوط به اخلاق حرفه‌ای و افشای اطلاعات مالی بود.
او موظف بود هر سال دو فرم مالی، یکی عمومی و دیگری محرمانه، درباره دارایی‌ها و منافع مالی خود ارائه کند. این اسناد با عنوان «گزارش افشای اطلاعات مالی کارکنان قوه مجریه» شناخته می‌شوند.
از آنجا که کوشنر به اطلاعات محرمانه دولتی دسترسی داشت، باید هر حساب بانکی‌ای را که به‌عنوان امضاکننده مجاز یا ذی‌نفع به آن دسترسی داشت، افشا می‌کرد.
بر اساس گزارش، اگر دسترسی او به حساب آلفا در امارات یا حساب بتا در اسرائیل به دولت آمریکا اعلام نشده و مجوزهای لازم دریافت نشده باشد، این اقدام ممکن است قوانین آمریکا را نقض کرده باشد. نویسنده همچنین می‌گوید صرف‌نظر از اینکه کوشنر مالک پول‌ها بوده یا فقط به آن‌ها دسترسی داشته، دریافت چنین اختیاری از سوی دولت‌های خارجی می‌توانسته برای او منافع و تعارض منافع جدی ایجاد کند.
در گزارش آمده است که اگر یک دولت خارجی حدود 2 میلیارد دلار را در اختیار فردی قرار دهد که در دولت آمریکا نفوذ دارد، این اقدام می‌تواند به‌عنوان پرداخت پول برای اثرگذاری بر تصمیم‌های دولتی تلقی شود. در چنین شرایطی، هرگونه تلاش برای شکل دادن به سیاست آمریکا در راستای منافع دولتی که منابع مالی را تأمین کرده است، ممکن است فرد را در معرض مقررات مربوط به نمایندگی از یک قدرت خارجی قرار دهد.
قوانین آمریکا از شهروندانی که به نمایندگی از یک دولت خارجی لابی‌گری می‌کنند، می‌خواهد نقش خود و دولتی را که برای آن فعالیت می‌کنند، به وزارت دادگستری اعلام کنند.
یکی از دادستان‌های سابق که در تحقیقات رابرت مولر درباره ارتباطات کارزار انتخاباتی ترامپ با روسیه مشارکت داشت، به نویسنده گفته است اگر کوشنر در ازای دریافت این پول‌ها، حتی صرفاً با صحبت کردن با پدر همسرش، وعده‌ای به محمد بن زاید یا محمد بن سلمان داده باشد، ممکن است قوانین فدرال مربوط به رشوه و مقررات نمایندگی از قدرت‌های خارجی را نقض کرده باشد.
با این حال، این اظهارنظر به معنای اثبات وقوع جرم نیست و گزارش نیز حکم قضایی یا نتیجه نهایی یک رسیدگی حقوقی را در این زمینه ارائه نمی‌کند. وکیل کوشنر هرگونه تخلف موکلش از قوانین را رد کرده است.
در نهایت، گزارش مدعی است که دسترسی محرمانه کوشنر به حساب‌های مالی مرتبط با دولت‌های خارجی، در کنار مذاکرات او درباره سیاست خاورمیانه، پرسش‌هایی جدی درباره شفافیت، تعارض منافع و نظارت بر فعالیت‌های یک مقام ارشد دولت آمریکا ایجاد می‌کند.
