احساس خطر جولانی نسبت به سناریوی احتمالی حمله اسرائیل به سوریه

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، «بنیامین نتانیاهو»، نخست وزیر جنایتکار رژیم صهیونیستی- که این روزها در تکاپوی فرار از شکست انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی، در حال دیدار با جریان‌های مختلف، اعم از اقلیت و اکثریت است- طی روزهای اخیر در گردهمایی حزب «لیکود» با اعضای جامعۀ دروزی ساکن فلسطین اشغالی در شهر «یارکا» در شمال فلسطین اشغالی، مدعی شد در جریان حملۀ دولت افراطی سوریه به منطقۀ «السویدا» در جنوب سوریه در جولای 2025 میلادی (تیرماه 1404)، طی تماس تلفنی با «محمد الجولانی»، رئیس جمهور خودخواندۀ سوریه، با تهدید وی از کشتار دروزی‌ها در سویدا، جلوگیری کرده است.

در پی درگیری نیروهای مسلح دروزی منطقۀ «السویدا» در جنوب سوریه با عرب‌های بادیه نشین آن منطقه، نیروهای دولتی وابسته به احمد الشرع وارد منطقه می‌شوند. درگیری در شهر سویدا و روستاهای اطراف آن آغاز شده بود.

طی کمتر از 3 روز، قریب 1700 نفر در منطقه کشته شدند. برخی اخبار از اعدام‌های میدانی نیروهای دولتی «محمد الجولانی» حکایت دارند.

طبق اعلام رسانه‌های رژیم صهیونیستی، تماس «نتانیاهو» با «محمد الجولانی» در ساعت 13:30 دقیقۀ روز چهارشنبه، 16 جولای 2025 (25 تیر 1405) صورت گرفته است. رسانه‌های صهیونیستی اعلام کردند، «نتانیاهو» شخصاً اقدام به برقراری این تماس کرده است.

پس از این تماس، «نتانیاهو»، خطاب به «محمد الجولانی»، رئیس جمهور خودخواندۀ سوریه می‌گوید: ظاهراً پیام از سوی میانجی‌ها خوب منتقل نشده، کشتار در سویدا در جریان است. نیروهای شما باید تا ساعت 22 از منطقۀ «السویدا» خارج شوند، در غیر این صورت حملات ما سنگین‌تر خواهد شد.

در همان تماس، «محمد الجولانی» از «نتانیاهو» می‌خواهد به او 48 ساعت فرصت دهد تا اوضاع را بررسی کند اما «نتانیاهو» نمی‌پذیرد. جولانی گفته بود: امیدوار بودم این مکالمه به گونه‌ای دیگر پیش برود.

چند ساعت پس از این تماس تلفنی، رژیم صهیونیستی در یک حملۀ سنگین هوایی، ستاد کل ارتش سوریه و بخش‌هایی از کاخ ریاست جمهوری سوریه در شهر دمشق را هدف قرار می دهد.

موضع گیری رهبر دروزیان

پس از افشای مکالمۀ «نتانیاهو» با «محمد الجولانی» توسط نخست وزیر رژیم صهیونیستی، «موفق طریف»، رهبر معنوی دروزیان، از مداخلۀ «نتانیاهو» تشکر کرد. او اظهار داشت در زمانی که جامعۀ بین الملل، در قبال کشتار در سویدا از مداخله خودداری می‌کرد، «نتانیاهو» وارد عمل شد.

موضع و رویکرد دولت سوریه

دولت سوریه تا کنون این اظهارات تأیید یا رد نکرده است. اما همزمان با انتشار این خبر توسط «نتانیاهو»، آن هم در میان دروزی‌های شمال فلسطین اشغالی، نگرانی‌های دولت جدید سوریه در خصوص احتمال حمله به این کشور افزایش یافته است.

مقامات دولت جدید سوریه، طی روزهای پایانی قبل از انتخابات کنست رژیم صهیونیستی اظهار داشته بودند که نگران‌اند «نتانیاهو» برای تبلیغات انتخاباتی‌اش و به منظور کسب کرسی‌های بیشتر، دست به حمله به سوریه بزند.

حال در این شرایط، این اظهارات «نتانیاهو» بر این نگرانی افزوده است. چرا که انگیزه‌ای مضاعف از سوی «نتانیاهو» برای حمله به سوریه را به طور بالقوه در خود دارد و می‌تواند در روزهای پایانی قبل از انتخابات، اجرایی شود.

به ویژه که «نتانیاهو» در ماجرایی که از آن خبر داده، عقب نشینی «محمد الجولانی» را فاش ساخته و اینکه ساختار سیاسی او، توانی برای پاسخ به رژیم صهیونیستی ندارد.

مرور حوادث جولای 2025 منطقۀ «السویدا» در جنوب سوریه نشان می‌دهد، پس از حملات رژیم صهیونیستی- که بلافاصله پس از تماس تلفنی «نتانیاهو» با «محمد الجولانی» صورت گرفته- مکان هایی که محل احتمالی حضور رئیس جمهور خودخوانده سوریه بوده، توسط صهیونیست‌ها بمباران شده‌اند.

در آن حملات «محمد الجولانی» و تعدادی از مقامات نظامی- امنیتی‌اش از دمشق فرار کردند و با سکوت مطلق در قبال این حمله، با عقب نشینی از منطقۀ «السویدا» عملاً تسلیم خواستۀ «نتانیاهو» شدند.

چرا سوریه به حملات اسرائیل پاسخ نداد؟

نگاهی به شعارهای جریانی که پس از «بشار اسد» بر سوریه حاکم شدند نشان می‌دهد این جریان، مدعی آزادی منطقه شام، شامل عراق، سوریه و لبنان بوده است. اما چگونه است که در برابر یک تهدید سادۀ «نتانیاهو» و حملات پس از آن، سکوت اختیار کرده، به صورت تام تسلیم خواستۀ صهیونیست‌ها می شود؟

پاسخ این سؤال را باید در دو مسیر دنبال کرد:

الف. دست نشاندگی حاکمان سوریه

جریان تکفیری حاضر در سوریه دست ساز و پرورش یافتۀ آمریکا و کشورهای اروپایی است. آمریکا با کمک کشورهای اروپایی، طی 50 سال اخیر با ورود به کانون‌های افراطی اهل سنت در منطقۀ غرب آسیا، به این جریان‌های افراطی پر و بال دادند.

آنها با جذب بخشی از شخصیت‌های جاه طلب در این جریان، اقدام به آموزش جریان‌های افراطی اهل سنت کردند؛ جریان‌هایی که از جانب جوامع خودشان نیز مطرود و منزوی بودند.

پس از این فرآیند، با کمک جریان سازی‌های جدید و موج سواری بر جریان «بیداری اسلامی» با به کارگیری نیروهای آموزش دیدۀ همین جریان افراطی، آنها را به عنوان فرماندهان و رهبران جریان سلفی و جهادی سنی معرفی کردند. در اینجا همین قدر که بدانیم «محمد الجولانی» مدت‌های مدیدی توسط آمریکایی‌ها زندانی و سپس توسط خود آنها آزاد شده، برای تأیید این موضوع کافی است.

این جریان دست آموز آمریکا، قطعاً نمی تواند در مقابل رژیم صهیونیستی بایستد.

ب. خالی شدن سوریه از توانمندی های دفاعی و نظامی

پس از سقوط حکومت «بشار اسد» در سوریه در سال 2024، رژیم صهیونیستی شروع به از بین بردن زیرساخت‌های کشور سوریه کرد. رژیم صهیونیستی، طی حملاتی که بیش از یکسال طول کشید، تمامی آنچه زیرساخت اقتصادی و نظامی در سوریه بود را نابود ساخت.

اقدام رژیم صهیونیستی در نابودی زیرساخت‌های نظامی سوریه به گونه‌ای شتابزده صورت می‌گرفت که در برخی موارد با ورود به پایگاه‌های سوریه و بمبگذاری در آنجا و دزدی تجهیزات و تسلیحات نظامی این کشور انجام شد.

صهیونیست‌ها حتی برای تخریب برخی زیر ساخت های پژوهشی سوریه اقدام به انفجار بمب تاکتیکی هسته‌ای در غرب سوریه کردند. همۀ این اقدامات در این راستا صورت گرفت که سوریه توانی برای مقابله با رژیم صهیونیستی نداشته باشد.

آمریکایی‌ها، سوریه‌ای را به «محمد الجولانی» واگذار کردند که نه چیزی از ساختار و تجهیزات نظامی‌اش باقی مانده بود، نه زیرساختی داشت که بتواند نیازهای حیاتی شهروندان سوری را تأمین کند. امروز مردم در پایتخت سوریه چند ساعت در روز از برق برخوردار اند.

حیاتی ترین غذای مردم یعنی نان به جیره بندی هر نفر یک نان در روز رسیده است و سوریه بدهکارترین کشور منطقه است.

چنین کشوری نه تنها توان مقابله با رژیم صهیونیستی را ندارد، بلکه، هر اقدام جاه‌طلبانه از سوی این رژیم می‌تواند خاک این کشور را به آسانی به اشغال صهیونیست‌ها دهد. به همین دلیل است که مقامات دولت «الجولانی» نسبت به احتمال حملۀ رژیم صهیونیستی به سوریه در جریان انتخابات 2026 این رژیم ابراز نگرانی می‌کنند.

بخشی از این ابراز نگرانی‌ها یک اعلام همگانی برای دریافت کمک از جانب کسانی است که میانجی به قدرت رسیدن «الجولانی» بوده‌اند. دریغ از اینکه آنها که میانجی بوده‌اند، امروز دست خودشان به التماس بلند است و گوش شنوایی برای کمک به آنها وجود ندارد.

این است فرجام کسانی که با رؤیای مذاکره و صلح با آمریکا و توهمِ دادن امتیاز به آمریکا، خیال آرامش را در ذهن می پرورانند.