سردرگمی و ابهام در صحنه سیاسی رژیم صهیونیستی

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، روزنامه «زیمان یسرائیل» در یادداشتی که همزمان با آغاز انتخابات کنست در اسرائیل منتشر شد اعلام کرد: اگر نتایج واقعی با نظرسنجی‌های انتخاباتی مطابقت داشته باشد، آیزنکوت، لیبرمن و نتانیاهو امشب ناگزیر خواهند بود در مقیاسی تاریخی، تصمیم‌هایی سرنوشت‌ساز اتخاذ کنند.

به نوشته این رسانه عبری زبان، رئیس حزب یاشار باید تصمیم بگیرد که آیا دولتی اقلیت تشکیل دهد یا خیر؛ رئیس حزب اسرائیل بیتنو نیز مجبور خواهد شد میان وفاداری به وعده خود به رأی‌دهندگان و برکناری نتانیاهو یکی را انتخاب کند.

از سوی دیگر، نخست‌وزیر فعلی باید تصمیم بگیرد که آیا استعفا دهد یا با اپوزیسیون روبه‌رو شود.

در ادامه گزارش آمده است: کسانی که دیروز وارد ساختمان کنست شدند، فضایی ویژه را احساس کردند. کمیته مرکزی انتخابات فعال است و کارها به‌سرعت و با تمام توان پیش می‌رود.

تنها می‌توان امیدوار بود این فرآیند امشب و در روزهای آینده با موفقیت به پایان برسد.

اگر نتایج انتخابات تا حد زیادی با بیشتر نظرسنجی‌های چند ماه اخیر (که تعدادشان به صدها مورد می‌رسد) همخوانی داشته باشد، امشب سه نفر مجبور خواهند بود تصمیم‌هایی تاریخی بگیرند؛ تصمیم‌هایی شاید در حد و اندازه‌ی اعلام پیروزی نامزد حزب «یاشار»؛ نه‌چیزی کمتر از آن.

نفر اول گادی آیزنکوت است؛ رهبر حزب «یاشار». به‌احتمال زیاد، رئیس سابق ستاد کل ارتش مهلتی 21 روزه به‌همراه امکان تمدید 14 روزه از سوی یتسحاق هرتزوگ، (رئیس رژیم صهیونیستی) برای تشکیل کابینه دریافت خواهد کرد که زمان طولانی و قابل‌توجهی است.

آیزنکوت باید تصمیم بگیرد که آیا می‌خواهد کابینه‌ای متکی بر احزاب عربی تشکیل دهد یا خیر؛ همان احزابی که او را هرتزوگ پیشنهاد خواهند کرد. آیزنکوت در تمام طول مبارزات انتخاباتی خود تقریباً هیچ اشاره‌ای به جامعه عرب نکرد و مدعی بود که در نهایت با اتکا به اکثریت صهیونیستی کابینه تشکیل خواهد داد، حتی اگر از مرز 61 کرسی عبور نکند.

به اعتراف این رسانه حتی شخص آیزنکوت و متحدانش هم اذعان دارند که چنین کابینه‌ای تنها چند ماه تا انتخابات بعدی دوام خواهد آورد. آن‌ها امیدوارند که کابینه به‌لطف نمایندگانی از حزب لیکود و دیگر احزاب که بعداً به آن می‌پیوندند، پابرجا بماند.

طبق این سناریو که به طرح عمل آیزنکوت تبدیل شده، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر دولت مستقر، در این میان از قدرت کنار زده خواهد شد.

آیزنکوت و همراهانش درک می‌کنند که چنین تصمیمی ریسک و خطری بی‌سابقه به همراه دارد و علاوه بر این، به موافقت آویگدور لیبرمان و نفتالی بنت نیز وابسته است.

لیبرمن نیز امشب باید تصمیمی تاریخی بگیرد. با این فرض که «ائتلاف تغییر» به 61 کرسی دست نیابد، آیا رهبر حزب «اسرائیل بیتنو» (اسرائیل خانه ما) تعهد قاطع خود مبنی بر عدم تشکیل کابینه اقلیت (که لزوماً متکی بر احزاب عربی خواهد بود) را زیر پا خواهد گذاشت؟

ممکن است لیبرمن امشب با بزرگ‌ترین چالش و تردید زندگی‌اش روبرو شود. او می‌تواند به آرزوی خود دست یابد و نتانیاهوی مغضوب را (حتی برای مدتی کوتاه) از قدرت پایین بکشد، اما در چشمان جریان راستی که از او حمایت می‌کرد، برای سال‌های متمادی فردی دروغگو و پیمان‌شکن شناخته خواهد شد.

اگر لیبرمن بر موضع خود پافشاری کند، به‌زودی خود را در برابر دور دیگری از انتخابات خواهد یافت. لیبرمن پیش از این نیز در آوریل 2019، زمانی که از ورود به ائتلاف با نتانیاهو و راست‌گرایان امتناع کرد، اسرائیل را وارد دور باطل مشابهی کرد.

نتانیاهو سومین فردی است که اگر نتایج نظرسنجی‌ها محقق شود و آیزنکوت در تشکیل کابینه اقلیت ناکام بماند یا موفق شود، باید تصمیمی تاریخی بگیرد.

نتانیاهو باید تصمیم بگیرد که آیا در صحنه باقی بماند و رهبر اپوزیسیون شود، یا اینکه از دنیای سیاست کناره‌گیری کند ـ که به‌احتمال زیاد در قبال دریافت عفو /پرونده‌های فسادش/ گزینه دوم را انتخاب کند.

اگر نتانیاهو تصمیم به کناره‌گیری بگیرد، ائتلافی که سال‌ها زندگی سیاسی اسرائیل را قفل کرده بود، از هم خواهد پاشید. بدون نتانیاهو، امکان تشکیل «کابینه وحدت» شامل حزب «یاشار»، در کنار لیکود و سایر نیروها فراهم می‌شود.

این رویداد بزنگاهی حیاتی خواهد بود که بسیاری، از جمله اعضای حزب لیکود، منتظر آن هستند.

البته این سناریوها با عدم قطعیتی نسبی همراهند و نتایج قاطعی را که ممکن است به یکی از دو ائتلاف اکثریت قاطعی ببخشد، نادیده می‌گیرند. حتی تجدید جنگ با ایران در جریان روند تشکیل کابینه نیز می‌تواند همه‌چیز را به تأخیر بیندازد.

ما هنوز شاهد رویدادی در این سطح نبوده‌ایم و نمی‌دانیم امور چگونه پیش خواهد رفت.