نخست وزیر جدید انگلیس با ابراز تمایل به نزدیکی مجدد به اتحادیه اروپا تابوی بحث برخلاف جهت برگزیت را شکست.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، روزنامه هندلزبلات در مطلبی نوشت: بحث‌ها در مورد پیوستن مجدد به اتحادیه اروپا در بریتانیا دوباره داغ شده است.
در ادامه این گزارش آمده است: روز بودجه یک رویداد ملی در انگلیس است. این روزها همه جا بریتانیایی‌ها به سخنرانی بودجه سالانه اندی برنهام، نخست وزیر انگلیس گوش می‌دهند تا بفهمند دولت چه برنامه‌هایی دارد و این برای کیف پول آنها چه معنایی دارد.
امسال، انتظارات به ویژه بالا بود، زیرا اندی برنهام، نخست وزیر انگلیس وعده شروع تازه‌ای در سیاست اقتصادی را داده بود.
اما اوضاع طور دیگری رقم خورد. کمی بادنوچ، رهبر اپوزیسیون محافظه‌کار، با انتقاد از پیش‌نویس بودجه‌ای که اگرچه شامل بیش از 100 اقدام جداگانه بود، اما فاقد یک استراتژی سیاست اقتصادی برای رشد بیشتر بود، به طعنه گفت: «نخست‌وزیر با وعده پایان دادن به 40 سال نئولیبرالیسم قدرت را به دست گرفت، اما در عوض ما تخفیف چهار پنی برای خیارشور گرفتیم.»
تاکنون مشخص نیست که برنهام چگونه قصد دارد بر ضعف اقتصادی مزمن بریتانیا غلبه کند. تنها اشاره او که شایسته عنوان «آغازی جدید» است، به آن سوی کانال مانش و به سوی اروپا اشاره دارد.
بنابراین تصادفی نیست که گفتمان ملی این هفته نه حول بودجه، بلکه حول بازگشت احتمالی بریتانیا به اتحادیه اروپا می‌چرخد.
برنهام، 56 ساله، چنین بازگشتی را نه تنها ممکن، بلکه «در طول زندگی‌اش» مطلوب نیز اعلام کرده است. وی به این ترتیب تابوی ناگفته برگزیت را که سیاستمداران همه احزاب اصلی انگلیس به مدت ده سال به آن پایبند بوده‌اند، شکسته است.
اندی برنهام اخیرا در مصاحبه‌ای با روزنامه ساندی تایمز، آمادگی خود را برای بحث در مورد بازگشت بریتانیا به قوانین آزادی تردد اتحادیه اروپا ابراز کرد.
برنهام در مصاحبه با این روزنامه گفت: «من فکر می‌کنم ما باید بحثی بسیار واقعی و عینی در این مورد داشته باشیم.» برنهام بارها به صراحت اعلام کرده بود که بریتانیا پس از برگزیت در وضعیت بدتری نسبت به قبل از خروج از اتحادیه اروپا قرار دارد.
قرار است نشست بعدی بین دولت بریتانیا و اتحادیه اروپا در 20 نوامبر در بروکسل برگزار شود. قرار است در این نشست تعدادی از توافقات از پیش برنامه‌ریزی شده، از جمله توافقات مربوط به تجارت مواد غذایی و نوشیدنی و تجارت انتشار گازهای گلخانه‌ای، پیش برده شود.
بریتانیا همچنین قصد دارد همکاری در حوزه مهاجرت با اتحادیه اروپا را تعمیق بخشد.
پس از رأی‌گیری محدود در همه‌پرسی سال 2016 برای خروج از اتحادیه اروپا، هیچ‌کس نمی‌خواست به موضوعی که همچنان بریتانیا را رنج می‌دهد و دچار تفرقه کرده است، بپردازد.
حتی حامیان محافظه‌کار و پوپولیست راست‌گرای خروج از اتحادیه اروپا نیز از پرداختن به این موضوع طفره رفتند، زیرا بسیاری از وعده‌های آنها دروغ از آب درآمد. این امر مانع از بحث ملی طولانی‌مدت در مورد جایگاه بریتانیا در جهان شد.
برنهام اکنون اوضاع را تغییر داده است. پارلمان انگلیس بار دیگر در حال بحث در مورد اتحادیه اروپا است.
در لندن، محافل سیاسی در حال بحث در مورد مزایا و معایب عضویت مجدد هستند.
به عنوان مثال، به این دلیل که بریتانیا نمی‌تواند بدون روابط اقتصادی نزدیک با همسایگان اروپایی خود، پتانسیل رشد خود را محقق کند بحث ها درباره عضویت در اتحادیه اروپا دوباره داغ شده است. اما همچنین این بحث ها به دلیل تهدید روسیه و رویگردانی آمریکا از اروپا تابوی خود را از دست داده است.
به این ترتیب برنهام صرفاً همان چیزی را بیان می‌کند که بسیاری در بریتانیا مدت‌هاست به آن فکر می‌کنند. طبق نظرسنجی‌ها، اکثر بریتانیایی‌ها نه تنها برگزیت را یک اشتباه می‌دانند، بلکه طرفدار بازگشت به اتحادیه اروپا نیز هستند.
البته نخست وزیر تا انتخابات عمومی بعدی، که می‌تواند زودتر از سال 2029 برگزار شود، پیوستن به اتحادیه گمرکی یا بازار واحد و همچنین پیوستن مجدد به اتحادیه اروپا را رد کرده است. با این حال وی اعلام کرده که برای دوره پس از آن، همه گزینه‌ها روی میز است.
برنهام گفت که وی حتی می‌تواند بازگشت به آزادی رفت و آمد مردم را تصور کند.
در این میان ترس بسیاری از بریتانیایی‌ها از تعداد بالای مهاجران، بزرگترین مانع برای ایجاد روابط حسنه با اتحادیه اروپا است. اروپایی‌های ساکن این سوی کانال مانش با ترکیبی از حیرت و علاقه، تغییر افکار عمومی در این جزیره را نظاره می‌کنند.
با این حال این مسئله ضروری است که بحث در مورد بازگشت احتمالی انگلیس به اتحادیه اروپا نیز از اینجا آغاز شود. در میان موانع بسیاری که بازگشت بریتانیا باید بر آنها غلبه کند، این سوال که این کشور به چه نوع اتحادیه اروپایی باز خواهد گشت، از همه مهم‌تر است.
پوپولیست‌های راست‌گرا در فرانسه، آلمان، اسپانیا و لهستان می‌توانند مسیر اروپا را تعیین کنند و جذابیت این اتحادیه را کاهش دهند.
