یک کارشناس مطرح صهیونیست اذعان کرد که اسرائیل فقط چهار سال با ورود به گرداب فروپاشی فاصله دارد.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، پروفسور دان بن دیوید که روزنامه زیمان یسرائیل او را کارشناس برجسته اقتصادی معرفی کرده که 25 سال است در مورد تاثیرات سیاست‌های حاکمیتی بر نسل‌های آتی تحقیق می‌کند، در گفتگویش با این روزنامه هشدار داد اسرائیل فقط چهار سال با نقطه فروپاشی خود فاصله دارد.
در بخشی از مقدمه این گفتگو آمده است: بر کسی پوشیده نیست که اسرائیل در حال حاضر یکی از جدی‌ترین بحران‌های هویتی و اجتماعی تاریخ خود را تجربه می‌کند.
اگرچه هنوز آمار دقیق شمار مهاجران (مهاجرت معکوس و فرار از فلسطین اشغالی) مشخص نشده (مخفی نگه داشته شده) است، اما روشن است که بحث درباره مهاجرت معکوس از این سرزمین طی سال گذشته به‌شدت افزایش یافته است.
با این‌حال، این گفتمان نیز مانند هر موضوع دیگری به عرصه‌ای سیاسی تبدیل شده که با دیدگاه‌های قطبی‌شده همراه است؛ از تحقیر «یوردیم» (اصطلاح عبری برای مهاجران اسرائیلی که فلسطین اشغالی را ترک می‌کنند) و تلاش برای کم‌اهمیت جلوه دادن نفوذ آنها گرفته تا ادعاهایی مبنی بر اینکه این روند ممکن است به معنای پایان این دولت باشد.
دان بن‌دیوید در مصاحبه با پایگاه خبری «زیمان یسرائیل» با قاطعیت گفت: «این بحثی میان راست و چپ یا میان یهودیان حریدی و سکولارها نیست؛ بلکه بحث بر سر موجودیت خود دولت است».
بن‌دیوید، اقتصاددان و پژوهشگری که از سال 1999 درباره پیامدهای بلندمدت سیاست‌های دولتی بر زندگی نسل‌های آینده تحقیق می‌کند، درباره خطرات وجودی ناشی از چالش‌های اجتماعی و اقتصادی پیش روی این سرزمین هشدار می‌دهد.
بن‌دیوید در سال‌های اخیر، در مقام رئیس مؤسسه پژوهش‌های اقتصادی و اجتماعی شورش، همواره تلاش کرده است با به صدا درآوردن زنگ خطر، توجه همگان را به این مسائل جلب کند. به گفته او، اسرائیل طی 30 سال گذشته همواره به راه‌حل‌های موقت متوسل شده، اما اکنون به نقطه‌ای بحرانی رسیده است.
او می‌گوید: «در حوزه اجتماعی و اقتصادی، مسائل مهم بسیاری وجود دارد، اما همه آنها لزوماً مسائل وجودی نیست. ما 30 سال است که در چرخه تلاش برای ترمیم مشکلات به‌صورت مقطعی گرفتار شده‌ایم؛ تلاش‌هایی که به‌هیچ‌وجه نتیجه‌بخش نبوده‌اند».
بن‌دیوید تصریح کرد: «اکنون به وضعیتی رسیده‌ایم که زمان زیادی برایمان باقی نمانده است. در یک سال و نیم گذشته، یعنی وحشتناک‌ترین دوره تاریخ این دولت، بسیاری از مردم دست‌کم از طریق اخبار با برخی مشکلات بنیادین آشنا شده‌اند.
نتیجه این است که اگر تا زمانی که هنوز توانایی داریم، این مشکلات را برطرف نکنیم، آنها به تهدیدی وجودی برای دولت اسرائیل تبدیل خواهند شد».
این کارشناس صهیونیست به بخشی از آنچه که رسانه‌های صهیونیست حاضر به افشای آن نیستند اشاره و تاکید کرد: مثال بسیار ساده‌ای می‌زنم. کودکانی در مناطق حاشیه‌ای از نظر اجتماعی و جغرافیایی زندگی می‌کنند که شمار آنها حدود نیمی از کودکان این سرزمین برآورد می‌شود.
این کودکان در حوزه‌های پایه و دروس اساسی، آموزشی در سطح کشورهای جهان سوم دریافت می‌کنند. مشکل اینجاست که این گروه از جمعیت که آموزش آنها در چنین سطحی قرار دارد، سریع‌ترین رشد جمعیتی را در اینجا تجربه می‌کند.
این کودکان بزرگ خواهند شد و روزی به اکثریت تبدیل می‌شوند؛ اما قادر نخواهند بود اقتصاد پیشرفته‌ای را حفظ کنند. بدون اقتصادی پیشرفته، نه نظام سلامت و نه نظام رفاه اجتماعی پیشرفته‌ای وجود خواهد داشت و ارتش پیشرفته‌ای نیز نخواهیم داشت.
همچنین دیگر کسی باقی نخواهد ماند که بتواند با چالش‌هایی که اکنون با آنها روبرو هستیم، مقابله کند.
او دربخش دیگری از گفتگوی خود گفت: ما اگر نسلی تربیت نکنیم که توانایی مقابله با این چالش‌ها را داشته باشد، درحالی‌که می‌دانیم کسانی هستند که برای ما نقشه‌های شومی در سر دارند، ممکن است سرانجام اوضاع به‌طرز فاجعه‌باری پیش برود.
به اعتقاد این کارشناس صهیونیست، گروه بسیار کوچکی اسرائیل را سرپا نگه داشته است، اما این افراد مجبور نیستند در اینجا بمانند.
برای مثال، وقتی به موضوع مالیات نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که 20 درصد از جمعیت، پرداخت 90 درصد مالیات بر درآمد در اسرائیل را بر عهده دارند و این نسبت همچنان در حال افزایش است. نیمی از جمعیت از ابزارهای لازم برای فعالیت در اقتصاد مدرن برخوردار نیستند.
فقر آنها به‌اندازه‌ای است که حتی به حداقل درآمد مشمول مالیات نیز نمی‌رسند و در نتیجه، اصلاً مالیات بر درآمد پرداخت نمی‌کنند».
به گفته بن‌دیوید، داده‌ها نشان می‌دهند که کمتر از 300 هزار نفر در مشاغل کلیدی حوزه‌هایی مانند فناوری پیشرفته، پزشکی و دانشگاهی فعالیت می‌کنند. او معتقد است خروج ده‌ها هزار نفر از این چهره‌های برجسته می‌تواند اسرائیل را وارد بحرانی جدی کند و به بروز مشکلاتی در نظام‌های حیاتی این رژیم بینجامد.
او در بخش دیگری از این گفتگو می‌افزاید: «اگر امروز پیدا کردن یک پزشک خوب در اسرائیل برایتان دشوار است، در صورت مهاجرت پزشکان، زمان انتظار برای مراجعه به پزشک، در بهترین حالت، 10 برابر خواهد شد. حتی پس از آنکه موفق شوید پزشک ببینید، پزشکی که به او مراجعه می‌کنید دیگر از همان سطح تخصص و توانایی برخوردار نخواهد بود.
آیا این همان دولتی است که می‌خواهید در آن زندگی کنید».
به اعتقاد این اقتصاددان صهیونیست: اگر این دولت در انجام کاری موفق بوده باشد، آن کار متحد کردن تمام اقتصاددانان با گرایش‌های سیاسی مختلف است ما چند ماه پیش، نامه‌ای هشدارآمیز منتشر کردیم که دقیقاً به همین مسئله اشاره کرده است: «این نامه به امضای 130 نفر از اقتصاددانان برجسته، از جناح راست و چپ، رسیده است. این تندترین و صریح‌ترین نامه‌ای است که در تمام عمرم دیده‌ام.
در این نامه، آنچه را که «چرخه فروپاشی» نامیده می‌شود، توصیف کرده‌ایم. چنین چرخه‌ای در برخی کشورها رخ می‌دهد و یک روند مشخص دارد.
او در پاسخ به پرسش دیگری هم گفت: مسیر ما (اسرائیل) در حال حاضر از جهان سوم می‌گذرد، اما پایان آن بی‌سرزمینی خواهد بود؛ زیرا دولتی که در میان دشمنانی که آن را محاصره کرده‌اند و خواهان نابودی‌اش هستند، قادر به دفاع از خود نباشد، در اینجا دولتی شکست‌خورده محسوب می‌شود. در چنین وضعیتی هیچ خرد و منطقی وجود ندارد.
منظورم این است که این همان پیامی است که در نامه خود نوشته‌ایم. شهروندان به‌سادگی متوجه وخامت وضعیت نیستند.
ممکن است وارد چرخه فروپاشی شویم و این مسئله برای ما خطری وجودی و واقعی خواهد بود.
دان بن دیوید در پاسخ به پرسش روزنامه: آیا معتقدید که ما عملاً در چرخه افول گرفتار شده‌ایم؟ گفت: این روندها مدت‌هاست که در حال شکل‌گیری هستند، اما سرعت آنها افزایش یافته و شتاب بیشتری گرفته است.
چند سال پیش، این روند در بانک اسرائیل و وزارت دارایی شروع به آشکار شدن کرد، اما در سطح سیاسی چنین اتفاقی نیفتاد؛ قطعاً در میان عموم مردم نیز چنین برداشتی وجود نداشت، زیرا آنها برنامه‌های تلویزیونی واقع‌نما را ترجیح می‌دادند. این روند تنها در یک سال و نیم گذشته در میان عموم مردم آشکار شده است.
اما به گفته او همه چیز تغییر کرد: همه‌چیز با انقلاب سیاسی یا قضایی آغاز شد و سپس این جنگ وحشتناک (عملیات طوفان الاقصی) رخ داد. اکنون بسیاری از مردم دریافته‌اند که در مسیری ناپایدار حرکت می‌کنیم.
شاید آنها نتوانند مسائل را با همان دقتی که من توضیح می‌دهم، مشخص کنند، اما وخامت وضعیت و سرعت پیشرفت آن را درک نمی‌کنند.
بنابراین، ما اقتصاددانان، روزنامه‌نگاران، سیاستمداران و رهبران مسئولیت داریم این پیام را به افکار عمومی منتقل کنیم. هیچ گزینه دیگری پیش روی ما نیست؛ باید در مسیر خود تجدیدنظر کنیم.
آنچه ما را به این نقطه رسانده است، دیگر نمی‌تواند ادامه پیدا کند. باید در برخی مسائل و در مفاهیم بنیادین اسرائیل، انقلابی ایجاد کنیم.
اینجاست که روزنامه می‌پرسد: به اعتقاد شما، پیش از آنکه برای تغییر مسیر دیر شود، چقدر فرصت داریم؟
مسائلی که تصویب آنها در کنست طی سال‌های گذشته بسیار دشوار بود و امروز تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسند، به دلیل تغییرات جمعیتی در این سرزمین، در آینده برای هر دولتی غیرممکن خواهند شد. بنابراین، بهترین فرصت برای ایجاد تغییرات، و شاید آخرین فرصت، در دو، سه یا چهار سال آینده است؛ زمانی که هنوز خاطره فجایع زنده است.
او می‌افزاید: «می‌توانیم از این بحران عظیم برای آغاز تغییراتی که باید انجام شود، استفاده کنیم و شاید پس از آن بتوانیم اکثریت لازم را در کنست برای اجرای این تغییرات به دست آوریم.
این تحلیلگر صهیونیست در بخش دیگری از گفتگوی خود اعتراف می‌کند، آنچه که در این مدت خراب شده در یک چشم به هم زدن قابل بازسازی نیست و اعتراف می‌کند: اسرائیل نمی‌تواند به‌عنوان بخشی از جهان سوم به بقای خود ادامه دهد؛ زیرا توانایی دفاع از خود را نخواهد داشت. در چنین شرایطی، دیگر هیچ انگیزه‌ای برای کسی وجود نخواهد داشت که از مناطق دیگر به اینجا مهاجرت کند و در احیای این بخش مشارکت داشته باشد.
این همان خطری است که با آن روبه‌رو هستیم.
