همزمان با سالروز شهادت امام جواد (ع)، سرودهای سوزناک از سیده فاطمه موسوی منتشر شد.
در آستانه سالروز شهادت امام محمد تقی (ع)، نوای دلنشین و سوزناکی از زبان سیده فاطمه موسوی، بانوی شاعر، منتشر شد. این سروده، که در سوگ شهادت امام جواد (ع) سروده شده، دلهای مؤمنان را به درد آورد.
امام جواد (ع)، جوانترین امام شیعیان در زمان شهادت، در 25 سالگی به دست دشمنان به شهادت رسید. ایشان 17 سال امامت کردند و در این مدت با حکومت مأمون عباسی و معتصم عباسی، خلفای ستمگر عباسی، روبرو بودند.
در ادامه، ابیاتی از این سروده را با هم مرور میکنیم:
صحن و مقام و قبلهام باب الجواد است
این خانواده، کودکش، خیرالعباد است
شیخ مفید و قطب راوندی نوشتند
که معجزات و رحمتش در امتداد است
تا میوهی بیدانهی سدر تو باشم
کافیست! اینها از سر شاعر زیاد است
موسیکلیمالله اگر نطق عصا داشتمی
گفت ایران «ارضموعود السعاد» است
بیتالمقدس: آستان قدسِ مشهد
دیوار ندبه :گوشهی بابالمراد است
الحمدلله خلقنا الکاظمینی
طرز گدایان فرصت زادالمعاد است
اصبحت مفتونا باعین ، بالنهایه
تا شامِ گوهرشاد مست عطر یاد است
انی هجرت النفس واخترت الخراسان
قلبم به بویت سالها در دستِ باد است
شاه عهود و کشتهی خُلف وعود است
ابنالرضا جانم! عماد بن العماد است
