
بهمن دان بازیگر سینما و تلویزیون با تأکید بر اینکه برای به دست آوردن فرصتهای شغلی از اعتقادات خود نسبت به ایران فاصله نمیگیرد، گفت که ایران نقطه اشتراک همه ما است.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، بهمن دان بازیگر سینما و تلویزیون درباره اینکه آیا به دلیل اعتقادات و مواضع خود درباره ایران، هزینهای در عرصه حرفهای پرداخته است، اظهار کرد: من در یک خانواده بسیار مذهبی در جنوب شرق کشور به دنیا آمدم. در هیئت بزرگ شدم و در روضه رشد کردم.
از پنجسالگی در هیئت قند و چای پخش میکردم. یک عمر عزادار امام حسین (ع) بودهام و به این موضوع افتخار میکنم.
برای من مهم نیست که به من کاری بدهند یا ندهند تا بخواهم به خاطر کار از ایدئولوژی خود فاصله بگیرم و نگاه دیگری داشته باشم.
این بازیگر با اشاره به اینکه تهیهکنندگان باید بدانند همکاری حرفهای با او به معنای کنار گذاشتن دیدگاههایش درباره کشور و اعتقاداتش نیست، تصریح کرد: من هرگز از عقایدم کوتاه نمیآیم.
ایران نقطه اشتراک همه ما است
دان در پاسخ به پرسشی درباره نحوه مواجهه با اختلافنظرهای سیاسی و اجتماعی با همکارانش گفت: اگر فاصله دیدگاهها بسیار زیاد باشد، تلاش برای قانع کردن طرف مقابل ممکن است نتیجهای نداشته باشد و تنها موجب آزار ۲ طرف شود. به همین دلیل، ترجیح میدهم هر فرد در یک کشور آزاد، تفکر خودش را داشته باشد.
وی با اشاره به ضرورت احترام به باورهای دیگران اظهار کرد: اگر من نماز میخوانم، نباید کسی مزاحم من شود و بگوید چرا نماز میخوانید. اگر کارهای دینی خود را انجام میدهم یا حتی در فضای مجازی مورد حمله قرار میگیرم، ایرادی ندارد.
این بازیگر با بیان اینکه دوستداری اهلبیت (ع) و علاقه به امام حسین (ع) و همچنین دوست داشتن کشور ممکن است هزینههایی به همراه داشته باشد، افزود: باید تلاش کنیم به توافق برسیم. ممکن است ۲ خط در ابتدا یکدیگر را قطع نکنند، اما در نقطهای این ۲ خط به یکدیگر میرسند.
چه کسانی که با من موافق باشند و چه کسانی که نباشند، در یک نقطه به یکدیگر میرسیم. آن نقطه چیزی جز ایران و کشورمان نیست.
ایران نقطه اشتراک همه ما است.
«آژانس شیشهای» و «بوی پیراهن یوسف»؛ نمونههایی از آثار ماندگار
بازیگر سینما و تلویزیون در پاسخ به پرسشی درباره آثاری که همچنان آنها را ارزشمند و قابل رجوع میداند، از فیلمهای «آژانس شیشهای»، «بوی پیراهن یوسف» و «لیلی با من است» نام برد و بر اهمیت فیلمنامه در ماندگاری آثار تأکید کرد.
دان با انتقاد از وضعیت فیلمنامهنویسی در سینمای ایران گفت: واقعاً به اندازه انگشتان یک دست هم فیلمنامهنویس خوب نداریم و اگر چنین فیلمنامههایی داشته باشیم و به فیلم تبدیل شوند، ماندگار خواهند شد. نگارش فیلمنامه نباید صرفاً بر اساس سلیقه و ذهنیت شخصی و افزودن بخشهایی از جامعه به آن انجام شود، چنین رویکردی یکی از دلایل ناکامی برخی آثار است.
این بازیگر برای توضیح اهمیت فیلمنامه، سینما را به ساخت یک ساختمان تشبیه کرد و گفت: همانطور که یک بنای زیبا حاصل طراحی و محاسبات دقیق است، ساخت فیلمی که بتواند نظر مخاطبان را جلب کند نیز به فیلمنامهای قدرتمند نیاز دارد. اگر قرار باشد فیلمی بسازیم که نظر جهانیان را جلب کند، بدون شک باید فیلمنامه بسیار خوبی داشته باشیم.
خاطره بهمن دان از یک دیالوگ ماندگار
دان با اشاره به دیالوگ ماندگار سریال «بازی پنهان» به کارگردانی شاپور غریب گفت: غریب از من خواسته بود جملهای را که معمولاً در زندگی روزمره بر زبان میآورم، برای استفاده در سریال بیان کنم. درنتیجه جمله «من قبلاً تا به کسی میرسیدم، اول میزدم، بعد میپرسیدم.
حالا که سنم بالا رفته، اول میپرسم، بعد میزنمش» در این مجموعه استفاده شد و در زمان پخش مورد توجه قرار گرفت. این خاطره پس از سال ها همچنان در ذهنم باقی مانده است.
«زیر تیغ»؛ تجربه همکاری با هنرمندان برجسته
این بازیگر با اشاره به همکاری خود با محمدرضا هنرمند در مجموعه «زیر تیغ»، این کارگردان را از چهرههای خوشسلیقه و توانمند دانست و اظهار کرد: در جریان همکاری با محمدرضا هنرمند، پرویز پرستویی، آتیلا پسیانی و دیگر هنرمندان، تجربههای ارزشمندی به دست آورده ام. پیش از حضور در «زیر تیغ» نیز در عرصه بازیگری فعالیت داشتم و در آثار مختلفی از جمله مجموعه «محاکمه» ایفای نقش کردم.
اما «زیر تیغ» یکی از تجربههای اثرگذار و پربیننده دوران فعالیت حرفهای من بود.
وی با ابراز امیدواری نسبت به آینده سینما و تلویزیون گفت: امیدوارم فیلمنامههایی از این دست نوشته و ساخته شود، جوانان بیایند و در آنها بازی کنند و ما نیز از دیدن این آثار لذت ببریم.
آرزوی بهمن دان برای آینده ایران
دان درباره بزرگترین آرزو و حسرت زندگیاش عنوان کرد: افتخار من این است که کشورم را در بالاترین نقطه ببینم. این بزرگترین آرزویی است که دارم؛ چه از نظر علمی، چه فرهنگی و چه اقتصادی.
امیدوارم این آرزو هرچه زودتر محقق شود. امیدوارم زمینه برای تولید آثار نمایشی باکیفیتتر فراهم شود و نسل جوان بازیگری نیز بتواند در پروژههایی با فیلمنامههای قوی حضور پیدا کند.
نوزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت آبان با نمایش آثار در بخش های مختلف برگزار میشود.
در روزهای پایانی این هفته، «گنج آدم کوچولوها»، «جایی که ماندیم»، «ربات جنجالی»، «جوجه تیغی»، «هشتگ خانه»، «یولی و سه پهلوان» و «سرزمین ربات ها»؛ فیلمهای جدیدی هستند که از قاب شبکه های سیما پخش میشوند.
تلویزیون این آخر هفته با تنوعی از ژانرها به میدان آمده، اما چیدمان برخی فیلمهای مهم، همچنان محل تأمل است.
تلویزیون در آخر هفته فیلمهای سینمایی مختلفی در ژانرهای گوناگون، از آثار ورزشی و پرهیجان تا درامهای معمایی و تاریخی را به نمایش میگذارد.
شبکه نمایش سیما به مناسبت هفته نیروی انتظامی، این هفته هفت فیلم پلیسی را هر شب ساعت ۲۱ پخش میکند.
تاخیر تلویزیون در پخش مبارزه یکی از دختران جودوکار ایران باعث شد برخی در فضای مجازی با کنایه به این شکست دختر ۱۷ ساله ایران اشاره کنند.
کنداکتور آخر هفته تلویزیون با فیلمهای متنوعی پر شده؛ اما مسئله اصلی همچنان کیفیت انتخابهاست، نه تعداد آنها.
انتشار قسمت پایانی سریال «بیستویک» بار دیگر ضعفهای مزمن ژانر پلیسی در ایران را به نمایش گذاشت؛ ژانری که سالهاست میان فانتزیسازی، سیاهنمایی و فیلمنامههای قابل پیشبینی گرفتار مانده است. چرا سینما و تلویزیون ایران هنوز نتوانستهاند یک اثر پلیسی ماندگار و باورپذیر خلق کنند؟
«گذرگاه» را میتوان یکی از آن سریالهای خوش ایده تلویزیون دانست؛ جایی که ایدهای درخشان درباره عدالتخواهی در روزهای انقلاب و پس از جنگ، در دام فیلمنامهای گرفتار میشود که از سوژه عقبتر است.
فیلمهایی که عید و رمضان به سینما و تلویزیون میآیند
