کارگردان مستند «آخرین کلک» با توضیح وضعیت جغرافیایی و طبیعی روستاهای چهارمحال و بختیاری از شخصیت و قایقی گفت که تنها راه گذر از رودخانه است.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، عباس رفیعی کارگردان مستند «آخرین کلک» درباره موضوع این اثر و دغدغه تولید آن توضیح داد: سال گذشته برای عکاسی به منطقه بازفت در شهرستان کوهرنگ رفته بودیم. معمولاً در کنار مستندسازی و فیلمسازی، کار عکاسی هم انجام می‌دهم و بیشتر سوژه‌هایم را به واسطه عکاسی در مناطق مختلف پیدا می‌کنم.
در مسیر گردشگری آبشار زردلیمه که یکی از آبشارهای زیبای منطقه است، به روستای گزستان رسیدیم. تمام گردشگران برای رفتن به آبشار باید از این روستا رد بشوند، اما بین این روستا و روستاهای بعدی رودخانه‌ای وجود دارد که هیچ پلی روی آن نیست.
در آنجا متوجه شدیم برای دسترسی به آن سوی رودخانه، اهالی و گردشگران از وسیله‌ای به نام «کلک» استفاده می‌کنند.
روایتی از آخرین بازمانده قایقی کهن
وی با اشاره به ساختار «کلک» و انتخاب سوژه اصلی مستند بیان کرد: کلک نوعی قایق سنتی است که از پوست بز ساخته می‌شود و قدمت بسیار زیادی دارد؛ حتی در مستند معروف «علف» (Grass: A Nation's Battle for Life) محصول ۱۹۲۵ آمریکا که به کوچ طایفه بابااحمدی از طوایف ایل بختیاری می‌پردازد نیز از این قایق‌ها استفاده شده است. سوژه اصلی و شخصیت فیلم من محمدعلی اسدی است؛ آخرین نفری که در آن منطقه با این قایق‌های سنتی کار می‌کند و از طریق جابه‌جایی گردشگران و اهالی درآمدزایی دارد و نزدیک به ۵۰ سال است که به این کار مشغول است.
در کنار پرداختن به این شخصیت، یک پل نیمه‌کاره را در پایین‌دست روستا نشان می‌دهیم. یکی از دغدغه‌های اصلی من برای رفتن به سراغ این سوژه، ثبت آخرین بازمانده از این وسیله سنتی و همچنین نشان دادن وضعیت پل نیمه‌کاره منطقه بود.
این مستندساز درباره چالش‌های تولید پروژه اظهار کرد: ضبط کار از خرداد تا اوایل مرداد طول کشید. یکی از چالش‌های اصلی ما گرمای شدید هوا از اواسط اردیبهشت به بعد بود.
محل اسکان ما با لوکیشن روستا حدود نیم ساعت فاصله داشت، به همین دلیل باید صبح زود کار را شروع می‌کردیم و تا ساعت یازده بیشتر نمی‌توانستیم ضبط کنیم. بعدازظهرها دوباره از ساعت چهار کار را از سر می‌گرفتیم.
از سوی دیگر، شخصیت فیلم مشغله کشاورزی و درو کردن گندم هم داشت که همین موضوع باعث شد یکی از سکانس‌های ابتدایی فیلم به برداشت گندم اختصاص یابد. اولین نمایش این مستند ۱۵ دقیقه‌ای سال گذشته در جشنواره «سینماحقیقت» بود و جزو ۲۲ اثر کوتاه جشنواره پذیرفته شد.
کاری که دیگر جانشینی نخواهد داشت
رفیعی با اشاره به جذابیت‌های سوژه برای مخاطب شهری و دغدغه‌های شخصیت اصلی افزود: یکی از جذابیت‌های اصلی برای گردشگرانی که از شهرها می‌آیند، سوار شدن روی همین کلک و عبور از رودخانه است. این وسیله در گذشته در استان‌های دیگری نیز وجود داشته است، اما اکنون در حال انقراض است.
سوژه فیلم متولد ۱۳۳۷ است و به دلیل کار طولانی در آب سرد رودخانه، درگیر بیماری شده است. او می‌گفت نهایتاً یک یا دو سال دیگر بتواند این کار را انجام بدهد و چون فرزندانش به شهر رفته‌اند، دیگر کسی نیست که جایگزین او شود.
یکی از دغدغه‌های این مرد این است که پل نیمه‌کاره‌ای که فقط چند ستون از آن زده شده است، هرچه زودتر تکمیل شود تا اهالی و گردشگران برای رفت‌وآمد دچار مشکل نشوند. او به کنایه می‌گفت؛ «تا وقتی که بیایند این پل را آماده کنند، احتمالاً رودخانه خشک شده است!»
کارگردان مستند «آخرین کلک» در پایان درباره برنامه اکران مستند گفت: اکران اولیه ما در جشنواره «سینماحقیقت» بود و پس از آن در جشنواره بین‌المللی فضای باز لاهیجان نیز حضور داشتیم. در حال حاضر تمرکزمان بر پخش جشنواره‌ای است و برای پخش بین‌المللی نیز با یک شرکت پخش‌کننده صحبت کرده‌ایم.
امیدوارم در آینده نزدیک این مستند بیشتر دیده شود و مهم‌تر از آن، شرایط منطقه بهتر شده و پل نیمه‌کاره روستا هرچه سریع‌تر ساخته شود.
