قرآن خودش موسیقی درونی دارد و نیازی ندارد قاری از بیرون، به آن موسیقی تزریق کند.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، محمود لطفی‌نیا قاری و داور بین‌المللی قرآن کریم، به ارزیابی سطح رقابت‌های قرآنی و همچنین تبیین دیدگاه اسلام درباره تلفیق قرآن با موسیقی پرداخت و گفت: قرآن، خود، دارای آهنگ و موسیقی درونی است و هیچ نیازی به تزریق موسیقی بیرونی ندارد.
وی در پاسخ به این سؤال که رقابت‌های قرآنی را چگونه ارزیابی می‌کند و آیا نمایندگان جمهوری اسلامی ایران به تراز مورد انتظار رسیده‌اند یا خیر، اظهار داشت: در مجموع قاریان ما حتی در رقابت با قاریان جهان، بی‌شک در آن تراز هستند. قاریان جوان ما به تراز نصاب رسیده‌اند، اما ما در مسابقات قرآن ناگزیریم برای اینکه بهترین‌ها را انتخاب کنیم - چون همه خوب هستند - عیار جامعی را برای انتخاب در نظر بگیریم که گذشته از همه ظرافت‌هایی که در فنون تلاوت وجود دارد، بتوانیم انتخاب درست‌تری داشته باشیم.
این‌داور بین‌المللی قرآن کریم، با اشاره به حساسیت ویژه در حوزه صوت و لحن گفت: به‌خصوص لحن، چون مایه تأثیرگذاری بر گوش جان افراد است، بسیار مهم است. در واقع خودِ ابزار صوت و لحن، یک رسانه قوی است؛ به گونه‌ای که وقتی مستمع قرائت را می‌شنود، کیفیت ادا، آهنگ‌گذاری و اندازه صداها باید به‌گونه‌ای باشد که با احساس مستمع تعامل کند و او را جلب نماید.
لذا ما در این زمینه کمی سخت‌تر می‌گیریم تا بهترین‌ها انتخاب شوند و کوچک‌ترین ضعفی اگر در صدا و لحن باشد، ناچاریم افراد را از جریان رقابت‌ها حذف کنیم. تلاش ما این است که هم عدالت رعایت شود و هم بهترین‌ها انتخاب شوند.
تلفیق قرآن با موسیقی؛ تفکری شیطانی
لطفی‌نیا به موضوع مطرح‌شده درباره «التقاط قرآن با موسیقی» و تلاش برخی برای سوق دادن نسل جوان به سمت قرآن از طریق موسیقی‌هایی که اصلاً در تلاوت قرآن جایی نداشته‌اند، واکنش نشان داد و گفت: آنچه در روایات ما از خود قرآن برمی‌آید و در روایات به آن اشاره شده، این است که قرآن باید از قلب به قلب برسد؛ یعنی از قلب قاری به لسان قاری منتقل شود و از لسان قاری به قلب مستمع بنشیند.
وی افزود: لذا حتی نزول قرآن بر اساس نزول و فرود بر قلب است: « نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِینُ؛ عَلَىٰ قَلْبِكَ » یعنی تلقی درونی. بعضی آیات نیز اشاره به این دارد که بعضی‌ها قلبشان مشکل دارد؛ شنیدن باید از قلب باشد.
داور بین‌المللی قرآن، با استناد به تحقیقات علما گفت: بر اساس تحقیق علما، قرآن خودش آهنگ و موسیقی درونی دارد و هیچ نیازی ندارد که اگر قاری متوجه این نکته باشد، از طریق بیرون، موسیقی به آن تزریق شود تا جذابیت ایجاد کند. هم کلام قرآن اعجاز است، هم موسیقی درونش اعجاز است، هم مفاهیمش اعجاز و تأثیرگذار است.
حال اگر ایمان درون قاری تقویت شود، آهنگ‌ها حتی اگر ساده هم باشند، آن‌قدر تأثیرگذار خواهند بود که نیازی به هیچ موسیقی بیرونی نیست.
لطفی‌نیا در پایان با تأکید بر حکم شرعی این موضوع گفت: در عین حال که علمای اسلام اتفاق نظر دارند که همراهی موسیقی با آلات موسیقی با قرائت قرآن، حرام شرعی است. قاری قرآن باید شأن قرآن را رعایت کند.
لذا این‌ها تفکرات شیطانی است که می‌خواهند ورود پیدا کنند به جامعه قرآنی ما؛ و امیدواریم که خداوند جوانان ما را از این خطر محفوظ بدارد.
