برنامه «شیوه» با رویکردی نوآورانه و بدون حضور در استودیو، به بررسی مسائل مهم از طریق گفتوگو با کارشناسان میپردازد. این شیوه جدید، امکان گفتوگوهای گستردهتر و کاهش هزینهها را فراهم میکند.
به گزارش خبرنگار ۶۰ ثانیه، برنامه «شیوه» پس از مدتی غیبت، با ظاهری جدید و رویکردی متفاوت به آنتن شبکه چهار بازگشته است. این بار، مجری و مهمانان برنامه از خانهها و محل کارشان با یکدیگر به گفتوگو میپردازند، بدون نیاز به حضور در استودیو.
این روش که در دوران همهگیری کرونا برای حفظ تولید و کاهش هزینهها مورد استفاده قرار گرفت، اکنون به یک رویه پایدار تبدیل شده و نمونههای موفق بینالمللی آن در رسانههای مختلف جهان دیده میشود.
در کشورهای دیگر نیز برنامههای متعددی با همین الگو تولید میشوند، بهطوریکه مجری و مهمانان هرگز در استودیو حضور فیزیکی ندارند و تمام ارتباطات از طریق ویدئوکنفرانس انجام میشود. از برنامههای تحلیلی در آمریکا گرفته تا برنامههای سیاسی در اروپا و ژاپن، این سبک تولید، امکان حضور مهمانان در نقاط مختلف و کاهش هزینههای سنگین استودیو را فراهم میکند. «شیوه» نیز با الهام از این رویکرد، به سمت انعطافپذیری و نوآوری در تولید برنامههای تحلیلی و ژانر اندیشه و سیاست گام برداشته است.
اولین قسمت از سری جدید برنامه «شیوه» با موضوع تنگه هرمز و بایستههای رژیم حقوقی آن در فضای پس از جنگ روی آنتن رفت. عطاالله بیگدلی، مجری برنامه که از مازندران برنامه را اجرا میکرد، با سه کارشناس؛ علی سعیدی، مهدی محمدی و مهدی ازرقی که در تهران و قم حضور داشتند، به گفتوگو پرداخت. این ارتباط تصویری امکان بحث و تبادل نظر در فضایی تعاملی و زنده را فراهم کرد، بدون محدودیت مکان استودیو.
بازگشت «شیوه» با این شکل نوین، علاوه بر صرفهجویی اقتصادی، فرصت حضور گستردهتر کارشناسان و تنوع موضوعی را نیز فراهم میکند. اکنون باید دید آیا مخاطبان با این سبک تولید ارتباط برقرار میکنند و این نوآوری میتواند مسیر جدیدی در تولید برنامههای تلویزیونی در ایران ایجاد کند یا خیر.
این شیوه برنامهسازی مزایا و چالشهای خاص خود را دارد؛ مزیت اصلی، کاهش هزینه، افزایش پایداری تولید و امکان حضور مهمانان از سراسر کشور یا حتی جهان بدون محدودیت جغرافیایی است. چالش پیش رو، جذب مخاطب و حفظ تعامل و جذابیت بصری برنامه در غیاب فضای فیزیکی استودیو است.
این نوع تولید، بهویژه برای برنامههای تحلیلی، ژانر اندیشه، سیاست و گفتوگوهای تخصصی، میتواند الگوی نوین برای تلویزیون ایران باشد و مسیر تازهای در پخش و تولید برنامهها ایجاد کند.
