فاجعهی میناب، فصلِ نوینی در تقابل با پوچیِ مدرن است. این حادثه، مرگ را به شهادت و آگاهی را به حماسه بدل میکند.
حملهی نظامیِ نیروهای فراملی (آمریکا و رژیم صهیونیستی) به خاکِ ایران در اسفند ۱۴۰۴، یک تقابلِ تمامعیار است؛ نه فقط یک درگیریِ نظامی. این رویارویی، نبردِ دو دیدگاهِ متضاد به هستی است. از یکسو، «پوچیِ مدرن» با سلاحهای ویرانگر و جنگِ سردِ دیجیتالیاش به میدان آمده است؛ جایی که مرگِ انسانها تنها به «دادههای آماری» و «آسیبهای جانبی» تقلیل مییابد.
میناب؛ نقطهٔ عطفِ آگاهی
واقعهی میناب، نقطهی درخششِ آگاهی در برابرِ ملالِ مدرن است. درحالیکه انسانِ گرفتار در «پوچیِ مدرن» بهدنبالِ معنایی برای رنجهایش میگردد، فاجعهی میناب، معنا را بهشکلی تکاندهنده اما «حماسی» بازمیگرداند. خونِ ریختهشده در این خاک، مرگ را از یک پدیدهی بیارزش به یک «شهادتِ تاریخی» تبدیل میکند. اینجا، آگاهی از مرگ، در کافهها با فلسفه بازی نمیکند، بلکه زیرِ آوارِ مدرسه، وجدانِ جمعی را بیدار میکند.
حماسه در برابرِ پوچی
اگر پوچیِ مدرن را زاییدهی بیمعناییِ کنشها بدانیم، ایستادگی و مظلومیتِ قربانیان در اسفند ۱۴۰۴، یک «حماسهی تراژیک» را پدید میآورد. کودکانِ میناب، بدونِ خواستِ خود، به نمادِ تضادِ بین «توحشِ مدرن» و «حقِ حیات» تبدیل میشوند. اینجاست که «مرگآگاهیِ حماسی» وارد میشود: ملت در مواجهه با این مصیبت، از رخوتِ ناشی از پوچگرایی رها شده و به یک «آگاهیِ ملی» دست مییابد. این مرگ، «بیهوده» نیست؛ بلکه سنگِ بنایِ یک مقاومتِ فرهنگی و وجودی میشود.
اسفند ۱۴۰۴؛ پایانِ بیتفاوتی
همزمانیِ این واقعه با پایانِ سال، نمادی از فروریزیِ یک عصر است. عصری که در آن، پوچی و ابتذالِ مدرن، حاکم بود. اما خونِ جاری در میناب، «زمانِ خطی» را شکسته و به «زمانِ اساطیری» پیوند میدهد. در این روایت، کودکانِ میناب، نهتنها قربانیانِ بیدفاع، بلکه گواهانِ راستینِ یک حماسهی ناخواسته هستند که پوچیِ شعارهای حقوق بشریِ مدرن را برملا میکنند.
معنا از دلِ فاجعه
جایگزینیِ «مرگآگاهیِ حماسی» بهجای «پوچیِ مدرن» در حوادثِ اسفند ۱۴۰۴، بهمعنای یافتنِ شکوه در دلِ سوگ است. این نگرش به ما میآموزد که حتی در تاریکترین لحظاتِ تهاجم، آگاهی از مرگ و ایستادگی در برابرِ ستم، میتواند به زندگی، لایهای از «عظمت» ببخشد که هیچ سلاحی قادر به نابودیِ آن نیست. میناب، دیگر فقط یک نامِ جغرافیایی نیست، بلکه به «کربلایِ مدرنی» بدل میشود که در آن، مرگآگاهیِ حماسی، پوچیِ متجاوز را به زانو درمیآورد.
منبع: تسنیم
