با آمادگی فصل دوم «بامداد خمار» و تاکید بر حقوق مخاطبان، دوران رها کردن سریالهای نیمهتمام به سر آمده است.
به گزارش خبرنگار ما، خبرهایی حاکی از آماده شدن فصل دوم سریال «بامداد خمار» به کارگردانی نرگس آبیار است. زمان انتشار این سریال به تصمیم پلتفرم پخش کننده بستگی دارد و حتی زمزمه هایی از آغاز تولید فصل سوم نیز شنیده میشود.
اوضاع نامناسب امنیتی ممکن است روند تولید را تغییر دهد و ادامه کار، به تصمیم گروه سازنده، پلتفرم و تهیه کننده وابسته است. پیش از این نیز، پروژه هایی در چنین شرایطی متوقف و پس از مدتی از سر گرفته شدهاند.
مسئله ی مهم تر، توجه به حقوق مخاطبان و تعیین تکلیف روشن برای سریال های ناتمام است. مخاطبان هنوز اتفاقات ناخوشایند سریال هایی مانند «قهوه تلخ» و «قلب یخی» را فراموش نکرده اند که چگونه ناگهان متوقف شدند؛ بدون هیچ توضیحی یا برنامه ای برای ادامه.
پیگیری ها نشان میدهد که این مطالبه گری جدی تر شده و سازندگان و پلتفرم ها باید بدانند که دوران رها کردن آثار نیمه کاره به پایان رسیده است. مخاطبی که هزینه پرداخت میکند، حق دارد پایان داستانی را که دنبال کرده، ببیند.
تجارب مشابهی برای سریال های «قبله عالم»، «کلیله و دمنه»، «شبکه مخفی زنان»، «رقص روی شیشه» و «عشق تعطیل نیست» نیز وجود داشت؛ توقف های ناگهانی و تصمیمات پشت پردهای که برای مخاطب توضیح داده نشد.
نمونه ی اخیر این وضعیت، سریال «جنگل آسفالت» است که با وجود وعده ساخت فصل دوم، هنوز اقدامی عملی صورت نگرفته و تولید فصل جدید در ابهام است.
تعطیلی ناگهانی پلتفرم «استارنت» و توقف سریال های «کنکل» و «جزر و مد» باعث شد تا موضوع جدی تر پیگیری شود. ساترا با ثبت دادخواست رسمی در دادسرای فرهنگ و رسانه، پیگیر ادامه پخش این دو مجموعه شد. این اقدام نشان دهنده این است که حقوق مخاطب نباید قربانی بی برنامگی پلتفرم ها و سازندگان شود.
با شروع فصل دوم «بامداد خمار»، آغازی بر روشن شدن چراغ سریال های در انتظار است. این موضوع، هشداری جدی به سازندگان و پلتفرمها نیز هست. مدل های پیشین که با تبلیغات فراوان مخاطب را جذب میکردند و پس از چند قسمت سریال را متوقف میساختند، اکنون به پایان رسیده است. سیستم های نظارتی امروز از سازندگان، تعهد مکتوب، تکمیل فصل ها و برنامه شفاف پخش را مطالبه میکنند.
به نظر میرسد عصر سریال های نیمه کاره، اگرچه دیر، اما به پایان رسیده است؛ عصری که در آن مخاطب تنها یک بیننده نیست، بلکه صاحب حق است؛ حقی که این بار ساترا، ناظران و حتی دستگاه قضایی برای احقاق آن قدم برداشتهاند.