سفیر سابق پاکستان در آمریکا اذعان کرد: جمهوری اسلامی ایران با اتکا به توانمندیهای خود، نهتنها از این جنگ آسیب نخواهد دید؛ بلکه با قدرتی فزاینده، بر موقعیت خود در منطقه و جهان خواهد افزود.
«ملیحه لودهی» سفیر پیشین پاکستان در آمریکا، در تحلیلی راهبردی، به بررسی پیامدهای جنگِ تحمیلیِ اخیر علیه ایران پرداخت و تأکید کرد: ایران، با وجود تمامی دسیسهها و توطئهها، نهتنها تضعیف نشده، بلکه احتمالاً از این نبرد نابرابر، با اقتداری فزونتر خارج خواهد شد.
وی افزود: تسلط ایران بر تنگه هرمز، یک اهرم قوی است که میتواند بر معادلات انرژی در منطقه تأثیرگذار باشد و کشورهای منطقه را به سمت کاهش تنش و عادیسازی روابط با جمهوری اسلامی ایران سوق دهد.
این دیپلمات پیشین پاکستانی همچنین اشاره کرد: یکی از مهمترین دستاوردهای ایران در این بحران، انزوای فزایندهی رژیم صهیونیستی در سطح جهانی است.
لودهی در ادامه تصریح کرد: بهدنبال جنایات رژیم صهیونیستی در غزه و سپس، حمله به ایران، موجی از محکومیتهای جهانی علیه این رژیم شکل گرفته و حتی متحدان سنتی اروپایی نیز از این رژیم فاصله گرفتهاند.
وی با اشاره به افزایش نفرت جهانی از رژیم اشغالگر قدس، گفت: بر اساس نظرسنجیها، 60 درصد آمریکاییها دیدگاه منفی نسبت به صهیونیستها دارند، در حالی که این رقم سه سال پیش 40 درصد بود.
ملیحه لودهی تأکید کرد: این روند، بهویژه در میان نسل جوان و حتی برخی جریانهای سیاسی محافظهکار آمریکا، در حال تشدید است و میتواند آیندهی روابط واشنگتن و تلآویو را تحتالشعاع قرار دهد.
سفیر پیشین پاکستان در آمریکا همچنین پیامدهای جنگ بر روابط فرا آتلانتیکی را مورد توجه قرار داد و تأکید کرد: اختلافات میان آمریکا و اروپا پیش از این نیز وجود داشت، اما جنگ اخیر، شکاف میان دو سوی آتلانتیک را عمیقتر کرده است. کشورهای اروپایی، برخلاف انتظار آمریکا، از مشارکت در این جنگ خودداری کردند و آن را «غیرقانونی» توصیف کردند؛ موضوعی که حتی به تنش لفظی و تهدید آمریکا نسبت به ناتو انجامید.
وی با اشاره به تغییرات در معماری امنیتی منطقه، به عنوان یکی دیگر از پیامدهای این جنگ، تصریح کرد: اعتماد کشورهای شورای همکاری خلیج فارس به چتر امنیتی آمریکا تضعیف شده و این کشورها اکنون در حال بازنگری در وابستگیهای امنیتی خود به واشنگتن هستند.
لودهی در پایان نیز تأکید کرد: این جنگ، روندهای از پیش آغاز شده را تسریع کرده است که از جمله مهمترین آنها، کاهش تدریجی نفوذ منطقهای و جایگاه جهانی آمریکا است.
