آسوشیتدپرس در گزارشی اذعان کرد که ایران با دو کشور دیگر در مواجهه با تحریمهای آمریکا تفاوتهای اساسی دارد و تلاشهای ترامپ برای تکرار سناریوی ونزوئلا در ایران، راه به جایی نخواهد برد.
به گزارش خبرگزاری «۶۰ ثانیه»، آسوشیتدپرس در گزارشی به بررسی تفاوتهای اساسی ایران با ونزوئلا و کوبا در برابر تحریمهای آمریکا پرداخته است. این گزارش با اشاره به تلاشهای دولت ترامپ برای اعمال فشار بر ایران از طریق محاصره دریایی، تأکید میکند که ایران با دو کشور دیگر تفاوتهای بنیادینی دارد.
1. ایران، شریان حیاتی انرژی جهان را بسته است. برخلاف کوبا و ونزوئلا، ایران با تسلط بر تنگه هرمز، یک مسیر حیاتی برای حمل انرژی را مسدود کرده است. این مسئله میتواند اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار دهد و افزایش قیمت بنزین در آمریکا، دولت این کشور را تحت فشار قرار دهد.
2. موفقیت در ونزوئلا، ترامپ را گمراه کرد. کارشناسان بر این باورند که موفقیت در ونزوئلا بیشتر به دلیل دستگیری مقامات این کشور بوده است تا محاصره نفتکشها. ترامپ تصور میکند که این یک الگوی قابل تکرار با هزینه کم است، اما “در ایران خبری از دلسی رودریگز (رئیسجمهور موقت ونزوئلا) نیست.”
3. اثربخشی محاصره زیر سؤال رفته است. با وجود ادعاهای آمریکا مبنی بر بازگرداندن کشتیها، شرکتهای کشتیرانی در این مورد تردید دارند. از زمان شروع محاصره، نفتکشهای ایرانی با استفاده از تاکتیکهای مختلف، محاصره را دور زدهاند.
4. محاصره به صبر نیاز دارد، اما ترامپ نتیجه سریع میخواهد. محاصرههای تاریخی تأثیرات بلندمدتی داشتهاند، در حالی که ترامپ به دنبال نتایج سریع کوتاهمدت است.
5. ایران تهدید نظامی بزرگتری است. ایران برخلاف کوبا و ونزوئلا، تهدید نظامی بزرگتری محسوب میشود و توانایی نظامی قابل توجهی برای تلافی دارد.
6. جمعبندی. آسوشیتدپرس نتیجه میگیرد که ترامپ با تکیه بر موفقیت در ونزوئلا، محاصره را به عنوان ابزاری کمهزینه و پرنتیجه میبیند. اما ایران تفاوتهای اساسی دارد. تهران با بستن تنگه هرمز اقتصاد جهانی را گروگان گرفته و اثربخشی محاصره نیز با دور زدن موفق نفتکشها زیر سؤال رفته است.
همچنین، گزارشهای دیگر حاکی از آن است که ایران نسبت به گذشته، باثباتتر شده و همچنان نبض تنگه هرمز را در دست دارد. هشدار سناتورهای آمریکایی درباره پیامدهای خطرناک ادامه جنگ علیه ایران، دستکاری آمار تلفات جنگ توسط پنتاگون، و انتقادات از سیاستهای ترامپ در قبال ایران، همگی نشان از پیچیدگی اوضاع و ناکارآمدی راهبردهای پیشین دارد.
