گفت‌وگو با دختر نقره‌ای ناگویا/ تا آخرین پارو برای طلا جنگیدیم

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، سها فخری، قایقران جوان کرمانشاهی و عضو تیم ملی رویینگ بانوان ایران، یکی از چهره‌های موفق کاروان ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا بود؛ ورزشکاری که در ماده چهار نفره رویینگ به همراه هم‌تیمی‌هایش موفق شد مدال نقره این رقابت‌ها را به دست آورد.

فخری که دانش‌آموز پایه دوازدهم مدرسه فرزانگان است، مسیر رسیدن به این مدال را در شرایطی طی کرده که همزمان با اردوهای انتخابی تیم ملی و تمرینات سنگین، درگیر امتحانات نهایی پایه یازدهم نیز بوده است؛ شرایطی که به گفته خودش یکی از سخت‌ترین دوره‌های زندگی ورزشی‌اش بوده است.

این قایقران کرمانشاهی در گفت‌وگوی تفصیلی با خبرنگار از تجربه نخستین حضورش در بازی‌های آسیایی، رقابت نفس‌گیر با چین، نقش ویژه مربی و خانواده، سختی‌های تلفیق ورزش قهرمانی و تحصیل و همچنین مشکلات زیرساختی قایقرانی کرمانشاه سخن گفت.: ابتدا خودتان را برای مخاطبان معرفی کنید.

فخری: سها فخری هستم، دانش‌آموز پایه دوازدهم مدرسه فرزانگان و عضو تیم ملی ایران در رشته رویینگ.: چه شد که وارد رشته قایقرانی شدید؟

فخری: برخلاف خیلی‌ها که شاید در ابتدا با آزمون و خطا وارد یک رشته ورزشی شوند، من یک راهنمای بسیار خوب داشتم و آن هم خواهرم بود. او خودش یک ورزشکار حرفه‌ای است و از همان ابتدا دنیای قایقرانی و رویینگ را به من معرفی کرد.

دیدن پشتکار، نظم و عشقی که خواهرم به قایقرانی و رویینگ داشت، باعث شد من هم به این رشته علاقه‌مند شوم. خواهرم نه‌تنها راهنمای من، بلکه اولین و بزرگ‌ترین مشوق من برای ادامه این مسیر بود.: مدال نقره ناگویا نخستین تجربه شما در بازی‌های آسیایی بود.

این تجربه را چطور ارزیابی می‌کنید؟

فخری: این نخستین تجربه من برای حضور در بازی‌های آسیایی بود و واقعاً حس بسیار خوبی داشتم. حضور در یک رویداد بزرگ ورزشی در چنین سطحی برای من تجربه‌ای استثنایی بود و چیزهای زیادی یاد گرفتم.

به‌خصوص اینکه امسال در یک ماده تیمی شرکت کردیم و آن حس همدلی که داخل قایق داشتیم و همکاری‌ای که همه اعضای تیم انجام دادیم تا بتوانیم به مدال برسیم، برای من بسیار دوست‌داشتنی بود.: مسابقه‌ای که به کسب مدال نقره منجر شد چطور گذشت؟ آیا در مقطعی احساس کردید ممکن است مدال را از دست بدهید؟

فخری: نه، چنین حسی نداشتیم، اما مسابقه بسیار سنگینی بود. قایق‌های اول تا سوم فاصله بسیار کمی با یکدیگر داشتند و همین موضوع استرس مسابقه را بالا برده بود.

با این حال توانستیم شرایط را مدیریت کنیم. تمام تلاش ما از ابتدا تا انتهای مسابقه برای کسب مدال طلا بود و تا آخرین لحظه برای طلا جنگیدیم.

وقتی متوجه شدیم مدال نقره را به دست آورده‌ایم، واکنش اول من کمی ناراحتی بود، چون هدفمان طلا بود؛ اما در ادامه خوشحال شدم که توانستیم در نخستین حضورم در بازی‌های آسیایی یک مدال ارزشمند به دست بیاوریم.: رقابت با چین هم برای شما اهمیت زیادی داشت.

فخری: بله. اینکه ما توانستیم برای نخستین بار در بازی‌های آسیایی با چین چنین فاصله کمی داشته باشیم، برای ما یک نتیجه و رکورد بسیار خوب بود.

چین همیشه در سطح جهانی و المپیک مدال‌های زیادی دارد و یکی از قدرت‌های اصلی رویینگ دنیاست. بنابراین اینکه توانستیم در ناگویا به این سطح از رقابت برسیم، اتفاق بسیار ارزشمندی بود.: در یک ماده چهار نفره، هماهنگی اعضای تیم چقدر اهمیت دارد؟

فخری: خیلی زیاد. در قایق چهار نفره اگر هماهنگی وجود نداشته باشد، رسیدن به نتیجه بسیار سخت است.

ما در مسیری که طی کردیم تا به بهترین هماهنگی برسیم، چیزهای جدید و تکنیک‌های مختلفی یاد گرفتیم و چالش‌های خوبی داشتیم. در نهایت همین هماهنگی و همکاری باعث شد بتوانیم عملکرد خوبی در ناگویا داشته باشیم.: نقش مربی را در این موفقیت چقدر می‌دانید؟

فخری: اگر بخواهم صادقانه بگویم، 95 درصد موفقیت ما به خاطر مربی‌مان بود.

واقعاً ما مربی باتجربه، کاربلد و حرفه‌ای داریم. آقای فرزام برای ما بسیار زحمت کشیدند و در مدت کوتاهی که برای تمرین و آماده‌سازی داشتیم، بهترین برنامه‌ریزی و بهترین تمرینات را برای ما طراحی کردند و توانستیم این نتیجه را به دست بیاوریم.

من واقعاً قدردان زحمات ایشان هستم. البته این مدال نتیجه تلاش همه بچه‌ها و یک موفقیت کاملاً تیمی بود، اما نقش مربی در این موفقیت بسیار پررنگ بود.

این مدال قبل از اینکه حاصل پاروزدن من باشد، ثمره یک برنامه‌ریزی دقیق، علمی و حرفه‌ای است. آقای افشین فرزام فقط یک مربی نیستند؛ به اعتقاد من ایشان یک استراتژیست در ورزش رویینگ هستند.

برنامه‌ریزی‌های ایشان به قدری دقیق و منطبق با استانداردهای جهانی بود که باعث شد بتوانم فشار بسیار زیاد تمرینات را تحمل و آن را مدیریت کنم و در بازی‌های آسیایی به نقطه اوج آمادگی برسم.

اینکه توانستیم در ناگویا با اقتدار ظاهر شویم و رکوردها را جابه‌جا کنیم، نتیجه مستقیم همان نظم آهنین و دیدگاه حرفه‌ای مربی‌مان بود. ایشان همیشه به ما یاد دادند که قهرمانی یک اتفاق نیست؛ نتیجه صدها انتخاب درست در تمرینات است.: یکی از نکات جالب درباره شما، تلفیق ورزش قهرمانی با تحصیل است.

سخت‌ترین بخش این مسیر چه بود؟

فخری: بزرگ‌ترین سختی برای من این بود که بتوانم هم درسم را بخوانم و هم تمریناتم را کامل انجام دهم.

زمانی که درگیر تست‌های انتخابی برای بازی‌های آسیایی بودیم، همزمان امتحانات نهایی پایه یازدهم را هم داشتم. واقعاً دوره سختی بود، چون هم تمرکز زیادی برای درس خواندن نیاز داشتم و هم باید تمرینات را انجام می‌دادم.

ما روزی سه وعده تمرین داشتیم و با وجود این شرایط توانستم امتحاناتم را هم با موفقیت پشت سر بگذارم. این موضوع برای خودم واقعاً ارزشمند است.: خانواده در این مسیر چه نقشی داشتند؟

فخری: خانواده‌ام نه‌تنها حامی من بودند، بلکه خودشان هم بخشی از دنیای ورزش حرفه‌ای بودند.

به‌خصوص خواهرم که مسیر من و او طی سال‌ها با هم گره خورده است. یکی از اتفاقات بسیار شیرین برای من این بود که در سفر ورزشی به بازی‌های آسیایی ناگویا، خواهرم هم کنارم بود.

اینکه کسی که از اولین روز همراهت بوده، در بزرگ‌ترین رویداد ورزشی زندگی‌ات هم کنارت باشد، یک دلگرمی بی‌نظیر است.

ما در این مسیر پا به پای هم سختی‌های اردو و دوری از خانه را تحمل کردیم و حضور او باعث شد فشار مسابقات برای من به یک تجربه شیرین و مشترک تبدیل شود.: وضعیت قایقرانی و به‌خصوص رویینگ در کرمانشاه را چطور می‌بینید؟

فخری: کرمانشاه به نظر من معدن استعدادهای بسیار خوبی در قایقرانی و رویینگ است، اما واقعیت این است که زیرساخت‌های ما با ظرفیت استعدادهای استان همخوانی ندارد.

ما در کرمانشاه استعدادهای زیادی داریم که می‌توانند در سطح ملی و حتی آسیایی بدرخشند، اما این استعدادها به دلیل نبود پیست تمرینی استاندارد، تجهیزات به‌روز و دسترسی مناسب به آب، نمی‌توانند در ظرفیت واقعی خودشان ظاهر شوند.

برای تمرین حرفه‌ای با مشکلات جدی در فضای آبی و تجهیزات مواجه هستیم و بسیاری از مواقع مجبوریم برای اردو و تمرین به استان‌های دیگر برویم.

این مسئله یعنی دوری از خانه، فشار مضاعف و ایجاد اختلال در زندگی شخصی و تحصیلی ورزشکار.: مطالبه شما از مسئولان ورزش استان چیست؟

فخری: از مسئولان می‌خواهم به جای نگاه مقطعی، نگاه سیستمی داشته باشند.

ما نیاز به سرمایه‌گذاری روی زیرساخت‌های تخصصی قایقرانی داریم. اگر امکانات مناسبی مانند قایق‌های استاندارد و یک پیست تمرینی استاندارد، به‌ویژه پیست دو کیلومتری، در کرمانشاه ایجاد شود، این استان می‌تواند به یکی از قطب‌های اصلی رویینگ ایران تبدیل شود.

کرمانشاه می‌تواند فقط در سطح آسیا مدال‌آور نباشد و حتی در سطح جهانی هم قهرمان داشته باشد، اما برای رسیدن به این هدف باید زیرساخت لازم ایجاد شود.

مطالبه اصلی من ایجاد یک مرکز تمرینی مجهز و حمایت واقعی از قهرمانان این رشته است؛ نه فقط شعار.

مسئولان باید بدانند که با ایجاد امکانات مناسب، می‌توان استعدادهای بسیار خوبی را در کرمانشاه پرورش داد.: هدف بعدی سها فخری چیست؟

فخری: مدال نقره ناگویا پایان راه نیست؛ بلکه برای من استارت مسیر اصلی است.

هدف بعدی من حضور در مسابقات جهانی زیر 23 سال و در نهایت المپیک است. امسال قرار بود در مسابقات جهانی زیر 19 سال جوانان هم شرکت کنم، اما به دلیل شرایط کشور و وضعیت جنگی، این امکان فراهم نشد و با بسته شدن سفارت نتوانستم در این رقابت‌ها حضور پیدا کنم.

اما راه من همچنان ادامه دارد و امیدوارم در مسابقات آینده بتوانم نتایج بهتری به دست بیاورم.: اگر بخواهید مدال نقره ناگویا را به کسی تقدیم کنید، چه کسانی هستند؟

فخری: این مدال را به پدر و مادرم تقدیم می‌کنم که همیشه از من حمایت کردند.

واقعاً از آنها تشکر می‌کنم و خیلی دوستشان دارم.