ذخایر راهبردی نفت آمریکا به پایینترین سطح در ۴۴ سال گذشته سقوط کرد و موجودی این ذخایر به حدود ۲۸۳.۸ میلیون بشکه رسید؛ سطحی که از اکتبر ۱۹۸۲ تاکنون مشاهده نشده بود.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، ذخایر نفت خام در مخازن راهبردی نفت آمریکا به پایینترین سطح خود از اکتبر ۱۹۸۲ رسیده است؛ وضعیتی که در بحبوحه ادامه اختلالات بازار جهانی انرژی و آزادسازی گسترده نفت از ذخایر اضطراری آمریکا برای مهار تبعات بحران تنگه هرمز نگرانیها درباره کاهش حاشیه امن انرژی واشنگتن را افزایش داده است. الجزیره به نقل از رویترز گزارش داد، ذخایر نفت خام در «ذخایر راهبردی نفت آمریکا» (SPR) در هفته منتهی به ۲۵ سپتامبر به ۲۸۳.۸ میلیون بشکه کاهش یافت که پایینترین میزان از اکتبر ۱۹۸۲ تاکنون محسوب میشود.
دادههای رسمی اداره اطلاعات انرژی آمریکا رقم دقیق ذخایر را در پایان این هفته ۲۸۳.۷۶۷ میلیون بشکه اعلام کرده است. این میزان در یک هفته حدود ۸۰۰ هزار بشکه کاهش یافته است.
همچنین در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته، ذخایر راهبردی آمریکا حدود ۱۲۲.۹ میلیون بشکه، معادل ۳۰.۲ درصد، کاهش داشته است.
کاهش ذخایر آمریکا بخشی از برنامه گسترده آزادسازی نفت برای مقابله با اختلالات عرضه در بازار جهانی است. دولت آمریکا در ماه مارس با شروع جنگ متعهد شد در چارچوب برنامه هماهنگ آژانس بینالمللی انرژی، در مجموع ۱۷۲ میلیون بشکه از ذخایر راهبردی خود را وارد بازار کند.
بر اساس آخرین آمار منتشرشده، از آغاز ماه مارس تاکنون حدود ۱۳۱.۶۴ میلیون بشکه از ذخایر راهبردی آمریکا آزاد شده است؛ با این حال، تمام این مقدار به معنای مصرف نهایی نفت نیست، زیرا بخشی از برنامه آمریکا به شکل وام نفتی و تبادل انجام میشود و شرکتهای دریافتکننده متعهد شدهاند نفت را همراه با مقدار اضافی به ذخایر بازگردانند. وزارت انرژی آمریکا در تازهترین اقدام نیز پیشنهاد وامدهی تا ۴۰ میلیون بشکه نفت دیگر از ذخایر راهبردی را مطرح کرده است.
این اقدام آخرین بخش از تعهد ۱۷۲ میلیون بشکهای آمریکا در چارچوب برنامه هماهنگ آزادسازی ذخایر عنوان شده است. ذخایر فعلی آمریکا تنها حدود ۳۹.۷ درصد از ظرفیت مجاز ذخیرهسازی این کشور را پر کرده است.
ظرفیت مجاز ذخایر راهبردی آمریکا حدود ۷۱۴ میلیون بشکه است، در حالی که این ذخایر در مقطعی به بیش از ۷۲۶ میلیون بشکه رسیده بود. بالاترین سطح ثبتشده در دادههای EIA، ۷۲۶.۶۱۷ میلیون بشکه در ژانویه ۲۰۱۰ بوده است.
از سوی دیگر، قانون آمریکا اجازه برداشتهای معمول و محدود از ذخایر راهبردی را در صورت کاهش سطح آن به زیر ۲۵۲.۴ میلیون بشکه نمیدهد؛ هرچند در شرایط اضطراری گسترده، امکان آزادسازی نفت همچنان وجود خواهد داشت. آزادسازی ذخایر جهانی کاهش ذخایر آمریکا بخشی از یک برنامه بزرگتر برای تزریق نفت به بازار جهانی است.
آژانس بینالمللی انرژی در ماه مارس اعلام کرده بود کشورهای عضو این نهاد در مجموع ۴۰۰ میلیون بشکه نفت از ذخایر اضطراری خود را برای مقابله با اختلالات بازار آزاد خواهند کرد. بر اساس آخرین اعلام آژانس، تاکنون حدود ۳۲۵ میلیون بشکه، معادل بیش از ۸۰ درصد از این ۴۰۰ میلیون بشکه، آزاد شده است.
این در حالی است که گروه هفت نیز در دوم اکتبر با آزادسازی هماهنگ ۱۰۰ میلیون بشکه نفت خام و فرآوردههای نفتی از ذخایر اضطراری موافقت کرد تا فشار ناشی از افزایش قیمت انرژی و کمبود فرآوردهها، بهویژه گازوئیل، کاهش یابد. کاهش ذخایر راهبردی آمریکا در شرایطی رخ میدهد که بازار نفت همچنان تحت تأثیر اختلال در مسیرهای حملونقل، افزایش هزینه بیمه و حمل نفتکشها و نااطمینانی درباره تردد نفتکشها در منطقه خلیج فارس قرار دارد.
رویترز امروز گزارش داده که با وجود افزایش جریان نفت از خاورمیانه، مشکلات لجستیکی همچنان عامل اصلی بالا ماندن قیمت نفت محسوب میشوند.
همزمان با جهش قیمت نفت و بازده اوراق قرضه آمریکا، بازار سهام این کشور زیر فشار سنگین قرار گرفته و حدود ۷۰ درصد شرکتهای بزرگ وارد محدوده منفی شدهاند.
برخی گمان میکنند ماجراهای الان منطقه از 7 اکتبر شروع میشود. اما این اشتباه است. 7 اکتبر یک پاسخ انسانی طبیعی بود در مواجهه با آنچه که به سمت منطقه آمده بود و البته رخدادی که به نفع منطقه شد. اما پاسخ به این سوال را شهید سید حسن نصرالله در روز هفتم شهادت حاج قاسم سلیمانی در سال 98 بیان میکند: بعد از سه سال، حاصل کار آمریکا در منطقه «ناکامی پشت ناکامی، پشت ناتوانی، پشت سرگردانی» بود: «پروژهشان در سوریه، لبنان، یمن، افغانستان، عراق، ایران «هیچ دستاوردی» نداشت و «معاملهی قرن» برای فلسطین را نتوانست تحمیل کند. پس آمریکاییها گفتند «برویم سراغ یک مرحله و سیاست تازه». از این جا اینجا نبرد دو پروژه شکل گرفت. یک پروژه، پروژهی سلطهی امریکا و اسرائیل بر منطقهی ماست. اجازه دهید از جزئیات لبنانی، عراقی، سوری، خلیجی، یمنی و… نگاهمان را بالاتر بیاوریم. یک پروژه وجود دارد به نام پروژهی سلطهی امریکا و اسرائیل بر منطقهی ما و اماکن مقدسمان و نفت و گاز و منابع موجود در هر کشور از طریق تثبیت اسرائیل و معاملهی قرن. آنها به نفت، گاز، آب و منابع ما چشم دوختهاند. این یک پروژه است. چگونه میخواهند آن را انجام دهند؟ ترور حاج قاسم یک عملیات ترورِ خارج از روند نیست... این آغاز یک روند تازهی امریکایی در منطقه است.
رئیس کمیسیون اصل 90 گفت:اختلال در جریان نفت خلیج فارس، فشار بر تورم و بازارهای مالی آمریکا را افزایش داد.
با وجود ادعاهای آمریکا درباره باز شدن مسیر هرمز و افزایش صادرات نفت، قیمتها همچنان بالای ۱۰۰ دلار ماندهاند و بازار نفت روایت پیروزی آمریکا را باور نمیکند.
رئیس جمهور آمریکا همچنان تلاش دارد ادعا کند که تنگه هرمز باز بوده و جریان نفت از این آبراه همانند قبل است اگر چه واقعیتها چیز دیگری را نشان میدهد.
تنگه هرمز بسته است یا باز؟ این پرسش طی هفتههای اخیر به یکی از مهمترین محورهای جنگ روایتها میان ایران و آمریکا تبدیل شده است.
در حکایتی آمده است که حاکمی برای آزمودن خادم خویش، کیسهای به او داد که بر آن نوشته بود ۱۰۰ سکه، در حالی که در آن تنها ۹۹ سکه بود. خادم با بیاعتنایی به ۹۹ سکه، روزگارش را در حسرت سکه صدم گذراند. داشتههایش را از یاد برد و اسیر چیزی شد که برای بهدست آوردنش، شاید ناچار شود همه دارایی خود را بدهد. عراق از نفت و منابع طبیعی، پارلمان و قانون اساسی، نیروی انسانی، ظرفیتهای امنیتی، موقعیت راهبردی و جایگاه مذهبی و فرهنگی نجف اشرف و کربلا معلا برخوردار است. اینها سرمایههای ملیاند. اما در بزنگاههای مهم، گویی رضایت واشنگتن به معیاری برای بهرهبرداری از این ظرفیتها تبدیل میشود. در پی تحریمهای آمریکا علیه شرکتهای هواپیمایی ایرانی، عراق پروازهای ایران را در چند فرودگاه خود متوقف کرد. بغداد تلاش کرد از واشنگتن معافیت بگیرد. رویترز گزارش داد آمریکا معافیتی محدود صادر کرد. اما با شروطی توهینآمیز: پروازها فقط از فرودگاه نجف و به همان فرودگاه، مسافران ایرانی فقط با هدف زیارت، ممنوعیت حمل پول نقد عمده، و ارائه اطلاعات مسافران و شماره گذرنامه و هزینهکرد سوخت به وزارت خزانهداری آمریکا. این مجوز قابل لغو یا تغییر از سوی آمریکا اعلام شد. نفت حدود ۹۰ درصد بودجه دولت عراق را تشکیل میدهد و درآمدهای نفتی این کشور همچنان در حساب بانک مرکزی عراق نزد بانک فدرال رزرو نیویورک نگهداری میشود. این سازوکار از سال ۲۰۰۳ شکل گرفته و همچنان ادامه دارد. رویترز گزارش داده در سال ۲۰۲۰، وقتی بغداد خواستار خروج نیروهای آمریکایی بود، واشنگتن تهدید کرد دسترسی عراق به منابع نفتی خود را محدود میکند.
وزیر جنگ آمریکا پیت هگزث روز شنبه ادعاهای رئیسجمهورِ خود درباره نفتِ عبوری از تنگه هرمز را تکرار کرد.
اگرچه مقامات و منابع آمریکایی مدعی عبور حجم بالای نفت از تنگه هرمز هستند؛ اما بدون آزادسازی 40 میلیون از ذخایر آمریکا، قیمت نفت بالای 100 دلار بود و روزانه کشتیهای متخلف در تنگه مورد اصابت قرار میگیرند.
عراق پرچم دارد، دولت دارد، پارلمان دارد و نفت هم دارد؛ اما برای برقراری یک خط پروازی با ایران باید از واشنگتن معافیت بگیرد، درآمد نفتیاش در حسابی تحت نظارت نظام مالی آمریکا قرار دارد و برای انتخاب نخستوزیر نیز چراغ سبز ترامپ لازم است.
احمدیان با اشاره به تداوم درگیریها گفت: اگر آمریکا کنترل هرمز را دارد، چرا قیمت نفت کاهش نمییابد؟
جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران نه تنها اوپک پلاس را در تعیین سهمیه نفتی ۲۰۲۷ ناتوان کرد، بلکه پروژههای افزایش تولید نفت را در خلیج فارس متوقف ساخت.
رئیسجمهور آمریکا یک بار دیگر بامداد شنبه وعده داد که جنگ با ایران به زودی تمام میشود و قیمت نفت پایین میآید.
یک نظرسنجی جدید نشان میدهد بانکهای بزرگ آمریکا برآورد خودشان را بر افزایش قیمت نفت قرار دادهاند.