چرا کارگران محیط کار را رها می‌کنند؟

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، احمدرضا معینی عضو شورای عالی کار ‌ از شکاف عمیق میان حقوق‌های دریافتی و هزینه‌های واقعی زندگی سخن گفت و هشدار داد که نبودِ رضایت معیشتی، باعث شده کارگران حتی با وجود حقوق‌هایی که از کف وزارت کار بالاتر است، به سمت مشاغل دوم و سوم یا رها کردن محیط کار بروند.

معینی افزود:بحران معیشت و عدم پاسخگویی شورای عالی کار، تنها یک مسئله اداری نیست؛ این یک تهدید برای زنجیره تولید است. استان‌هایی مانند اصفهان و تهران که هسته‌های اصلی صنعتی کشور هستند، باید به سرعت و با نگاهی اساسی، به این بحران پاسخ دهند.

اگر روند فعلی (تأخیر در تصمیم‌گیری و عدم تطابق دستمزد با تورم) ادامه یابد، کشور با موجی از «خالی شدن از محیط‌های کار» و فروپاشی قدرت خرید مواجه خواهد شد که ترمیم آن، سال‌ها زمان خواهد برد.

نماینده کارگران در شورای عالی کار گفت:واقعیت تلخ این است که با افزایش قیمت حامل‌های انرژی و مواد اولیه، هزینه‌های تولید بالا می‌رود و این فشار در نهایت از جیب کارگر تخلیه می‌شود. اگر حامل‌های انرژی به سمت واقعیت و «جراحی اقتصادی» حرکت می‌کنند، دستمزدها نیز نباید در گذشته‌ای دور و با محاسبات 6ماه پیش باقی بمانند.

طبق محاسبات واقعی، سبد معیشتی یک خانوار با میانگین 3.3 نفر، نباید کمتر از 70تا 80 میلیون تومان باشد؛ رقمی که از «کف میدان» و ارقام رسمی بسیار فاصله دارد.

وی با اشاره به وضعیت بحرانی نیروی کار اظهار داشت: بسیاری از کارفرمایان و مسئولان می‌پرسند که چرا نیروی کار وارد محیط‌های کار نمی‌شوند؟ چرا ماندگاری شغل نداریم؟

آیا کارگر محیط کار را دوست ندارد؟ پاسخ بسیار ساده و تلخ است: مهم‌ترین دلیل، دستمزد است.

وقتی دستمزد پاسخگوی نیازهای اولیه نیست، کارگر محیط کار را رها می‌کند؛ یا به سمت بخش خصوصی می‌رود و یا مجبور می‌شود به دنبال شغل دوم و سوم باشد. وی در ادامه با تحلیل رفتار کارگران افزود:ما با کارگرانی روبه‌رو هستیم که سال‌هاست در یک محیط مشغول به کارند، اما به دلیل ناچاری، تمایل ندارند کار اول را رها کنند، لذا به دنبال شغل دوم و سوم می‌روند تا زندگی‌شان بچرخد.

این وضعیت، کارفرمایان را نیز در چالش قرار داده است. برخی کارفرمایان خودشان شرایط واقعی نیروی کار را به‌خوبی می‌دانند و برای اینکه مانع از فرار نیرو شوند، ناچار شده‌اند اضافه کار را دوبله کنند یا "سبد معاش" پرداخت کنند تا نیروی کار را در محیط کار حفظ کنند.

معینی با اشاره به تناقض میان رقم حقوق و واقعیت معیشت گفت:شاید در ظاهر بگوییم حقوق‌ها از سطح کف وزارت کار بالاتر است، اما واقعیت این است که حتی این افراد هم برای تأمین هزینه‌هایی مثل درمان دچار مشکل جدی هستند و همچنان به دنبال شغل‌های دیگر می‌گردند. با این دستمزدها، حتی تأمین حداقل‌های زندگی هم امکان‌پذیر نیست.

وی در بخش دیگری از گفتگو به بحث بازنگری در دستمزد‌ها پرداخت و گفت:در نهایت، با توجه به شرایط فعلی، تصویب این صورت‌جلسه که دستمزدها هر 6ماه یک‌بار به‌روز شوند، موضوعی است که نمی‌توان آن را انکار کرد، اما باید پرسید آیا در این تورم، این بازه زمانی معقول است؟ با این سطح از تورم، دستمزد جامعه کاری و بازنشستگان باید به‌روز شود.

اگر حامل‌های انرژی و مواد اولیه گران می‌شوند، این فشار در نهایت از جیب کارگر تخلیه می‌شود.بنابراین دستمزد باید به روز شود.

معینی تأکید کرد:باید بدانیم که بهره‌وری و رونق تولید، در گرو رضایت نیروی کار است. در حال حاضر، نیروی کار اصلاً از دستمزد خود رضایت ندارد.

اگر می‌خواهیم تولید رونق بگیرد، نباید از واقعیت‌های معیشتی چشم‌پوشی کرد؛ چرا که بدون رضایت معیشتی، ماندگاری نیروی کار در چرخه تولید عملاً غیرممکن است.