حقوق معلم ۳ برابر شود؛ مطالبه‌ای برای پایان شغل‌ دوم

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، زنگ مدرسه که به صدا درمی‌آید، برای دانش‌آموز پایان یک روز آموزشی است؛ اما برای بخشی از معلمان، پایان کار لزوماً به معنای پایان دغدغه‌های روزانه نیست. پشت کلاس درس، دفتر نمره و برنامه آموزشی، مسئله‌ای قرار دارد که سال‌هاست بخشی از جامعه فرهنگیان با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند: معیشت و قدرت خرید.

مطالبه جمعی از مخاطبان نیز با ثبت پویشی با عنوان « افزایش حداقل سه برابری حقوق فرهنگیان و معلمان » از همین نقطه شکل می‌گیرد؛ از جایی که درآمد یک معلم باید میان هزینه‌های زندگی، نیازهای خانواده و فشارهای اقتصادی تقسیم شود و در چنین شرایطی، شغل اصلی دیگر به‌تنهایی پاسخگوی همه هزینه‌ها نیست. حالا در این مطالبه، سخن از افزایش حداقل سه‌برابری حقوق معلمان و فرهنگیان است؛ افزایشی که هدف آن فقط بیشتر شدن رقم فیش حقوقی نیست، بلکه قرار است بخشی از فشار معیشتی این قشر را کاهش دهد.

وقتی حقوق با هزینه‌های زندگی فاصله می‌گیرد معلمی شغلی است که بخش مهمی از آینده آموزشی کشور به آن گره خورده است، اما زندگی معلم بیرون از مدرسه با مسائل اقتصادی‌ روبه‌روست. یک دبیر مرد شاغل در شهر تهران به خبرنگار گفت: هزینه‌های زندگی فقط با شغل معلمی نمی‌چرخد.

پس مجبور می‌شویم به شغل‌های دوم و سوم روی آوریم. یعنی زمانی که معلم باید برای به‌روزآوری دانش‌ صرف کند، برای شغل‌های دوم و سوم می‌رود.

در متن این پویش آمده است: «با توجه به شرایط اقتصادی کشور و وضعیت نابسامان معیشت و سفره معلمان و فرهنگیان، از مسئولان مربوطه خواستاریم برای بهبود وضعیت معیشتی و افزایش قدرت خرید فرهنگیان و کاهش فاصله درآمد آنان با خط فقر، حقوق این قشر زحمتکش و فرهیخته را حداقل ۳ برابر افزایش دهند؛ چراکه اگر متوسط حقوق یک معلم را ۲۰ میلیون تومان در نظر بگیریم، با این افزایش تازه به ۶۰ میلیون تومان می‌رسد؛ یعنی حقوق جامعه کارگری. همچنین، جهت فاصله گرفتن فرهنگیان از شغل‌های دوم و سوم و ارتقای وضعیت آموزشی کشور، خواهشمندیم این موضوع را پیگیری فرمایید».

معلمی که نباید میان چند شغل تقسیم شود یکی از محورهای مهم این مطالبه، موضوع شغل‌های دوم و سوم معلمان است. یکی از امضاکنندگان این پویش به خبرنگار گفت: مسئله از این منظر مطرح می‌شود که وقتی درآمد شغل اصلی پاسخگوی هزینه‌های زندگی نباشد، ممکن است معلم برای تأمین معاش به فعالیت‌های شغلی دیگری روی بیاورد.

وی ادامه داد: در چنین شرایطی، مسئله فقط زندگی اقتصادی معلم نیست. ادامه این وضعیت می‌تواند پرسش‌های دیگری را نیز پیش بکشد؛ معلمی که بخشی از توان و زمان خود را خارج از مدرسه برای تأمین معاش صرف می‌کند، چه اندازه فرصت دارد انرژی خود را به کلاس، مطالعه، آماده‌سازی آموزشی و ارتباط با دانش‌آموز اختصاص دهد؟

از همین‌جا مطالبه افزایش حقوق، از یک خواسته صرفاً اقتصادی فراتر می‌رود و به موضوع کیفیت آموزش پیوند می‌خورد. از معیشت معلم تا کیفیت آموزش آموزگاری در شهرستان‌های استان تهران گفت: کلاس درس تنها با کتاب و تخته اداره نمی‌شود.

کیفیت آموزش به مجموعه‌ای از عوامل وابسته است که یکی از آنها شرایط کاری و اقتصادی معلم است. معلمی که دغدغه تأمین هزینه‌های زندگی را دارد، طبیعی است که مسئله معیشت را از زندگی حرفه‌ای خود جدا نبیند.

وی ادامه داد: مطالبه‌کنندگان افزایش حقوق بر این باورند که بهبود قدرت خرید فرهنگیان می‌تواند زمینه فاصله گرفتن آنان از شغل‌های دوم و سوم را فراهم کند؛ در نتیجه، معلم فرصت و توان بیشتری برای تمرکز بر حرفه اصلی خود خواهد داشت. این معلم تصریح کرد: افزایش حقوق تنها یک عدد در فیش ماهانه نیست؛ مسئله، بازگرداندن تمرکز معلم به همان جایی است که بخش مهمی از سرمایه انسانی کشور در آن شکل می‌گیرد یعنی مدرسه.

مطالبه‌گران این پویش می‌گویند که این مطالبه، مسئولان مربوط را خطاب قرار می‌دهد تا وضعیت اقتصادی فرهنگیان را جدی‌تر دنبال کنند؛ نه فقط برای آنکه رقم حقوق افزایش پیدا کند، بلکه برای آنکه معلم بتواند با فراغ بال بیشتری در مدرسه بماند، برای کلاس آماده شود و بخش اصلی توان حرفه‌ای خود را صرف آموزش کند. مدرسه به معلمِ تمام‌وقت نیاز دارد معلمان مطالبه‌گر می‌گویند که پشت هر کلاس، معلمی ایستاده است که نقش او فقط به ساعاتی که در مدرسه حضور دارد محدود نمی‌شود.

آماده‌سازی درس، ارزیابی دانش‌آموزان، ارتباط با خانواده‌ها و پیگیری مسائل آموزشی، بخشی از همان حرفه‌ای است که باید فرصت و تمرکز بخواهد. اگر دغدغه اصلی معلم پس از پایان ساعت مدرسه، پیدا کردن راهی برای تأمین درآمد بیشتر باشد، مسئله معیشت دیگر موضوعی جدا از آموزش نیست؛ به خودِ آموزش بازمی‌گردد.

از همین منظر، مطالبه افزایش سه‌برابری حقوق فرهنگیان را می‌توان تلاشی برای پیوند دوباره دو موضوع دانست: معیشت معلم و کیفیت مدرسه. مطالبه‌ای که می‌گوید معلم برای ماندن در کلاس، نباید مجبور باشد بعد از کلاس به دنبال شغل دیگری برود.