خاطرات شنیدنی از تعصب مثال‌زدنی یک اسطوره فوتبال

جنارو گتوسو، هافبک جنگنده و متعصب میلان، از شدت علاقه و غیرت خود به تیم و فوتبال، خاطراتی شنیدنی را بازگو کرد.

جنارو گتوسو، هافبک جنگنده و محبوب سال‌های نه چندان دور میلان و تیم ملی ایتالیا، در گفت‌وگویی از شدت تعصب و روحیه مبارزه‌طلبی خود پرده برداشت. او که به «کرگدن» فوتبال شهرت داشت، معتقد است که فوتبال برای او هرگز یک سرگرمی ساده نبوده، بلکه بخشی از غریزه بقای او محسوب می‌شده است.

گتوسو با یادآوری دوران طلایی حضورش در میلان می‌گوید: وقتی در طول تمرینات میلان توپ را لو می‌دادم، گاهی چنان عصبانی می‌شدم که می‌رفتم و شروع به خوردن چمن‌های زمین تمرین می‌کردم؛ چون از دست دادن آن توپ برای من به معنای گرسنگی کشیدن بود.

این شدت از هیجان و جدیت در تمرینات، حتی باعث تعجب و شوخی هم‌تیمی‌های بزرگ او نیز می‌شد. گتوزو در ادامه به شوخی آندره‌آ پیرلو، مهندس میانه میدان میلان، اشاره کرده و می‌گوید: یادم هست پیرلو جلو می‌آمد و می‌گفت: “رینو، من امشب تو را به یک بشقاب پاستای عالی مهمان می‌کنم، فقط خواهش می‌کنم تمام چمن‌های زمین را تمام نکن!” اما من سر او فریاد می‌زدم: “من پاستا نمی‌خواهم، من آن توپ را می‌خواهم!”

این روحیه شکست‌ناپذیر گتوسو که حتی در جلسات تمرینی نیز اجازه نمی‌داد رقیبی از کنارش عبور کند، یکی از دلایل اصلی موفقیت‌های بی‌شمار آن نسل جادویی میلان بود. برای گتوسو، هر فضا در زمین فوتبال حکم یک میدان جنگ را داشت که در آن تصاحب توپ، تنها راه زنده ماندن بود.