قاتلان شهید فرجالله شوشتری، فرزند سردار شهید نورعلی شوشتری، در اعترافاتی تکاندهنده، جزئیات جنایت هولناک خود در اغتشاشات مشهد را بازگو کردند.
در پی آشوبهای دیماه ۱۴۰۴ مشهد که منجر به شهادت شهید فرجالله شوشتری شد، قاتلان این شهید والامقام به بیان جزئیات جنایت خود پرداختند.
متهمان با تشریح لحظات تلخ شب حادثه، از چگونگی به شهادت رساندن این شهید بزرگوار پرده برداشتند. یکی از قاتلان با اشاره به این که شهید شوشتری در حال عقبنشینی بود، گفت: «مردم هجوم آوردند و شهید نقش بر زمین شد. پانزده نفر از جمله خودم متأسفانه به شهید حمله کردیم.»
این جنایتکار در ادامه افزود: «شب قبل از حادثه، برای نخستین بار به خیابان رفتیم. یک چاقوی دستساز قدیمی و چند میخ تیز همراه داشتیم. به سمت راسته ایثارگران رفتیم و با آتش زدن سطلهای زباله و مسجد، شعار دادیم و یک کوکتل مولوتف به داخل مسجد پرتاب کردیم.» وی همچنین از حضور بیست نفر در آن شب و حرکت آنها به سمت خیابانهای ولیعصر و احمدآباد خبر داد.
یکی دیگر از قاتلان، با اشاره به تهیه ابزارهای جنایت، گفت: «در مغازهای، چند پیچ بلند را صاف و تیز کردیم. هر کدام یک چیزی برداشتیم؛ میخ، پیچ و چاقو… یکی از بچهها جلوتر شمشیر به دست بود و ما در میان جمعیت، سر کلاهدوز قرار داشتیم. حدود پنجاه تا صد مأمور لباس شخصی روبروی ما قرار گرفتند که شهید شوشتری هم بین آنها بود.»
وی ادامه داد: «شهید شوشتری را که در حال عقبرفتن بود، نقش بر زمین کردیم و متأسفانه به او حمله کردیم. من با چاقوی دستسازم سه ضربه به پای چپ شهید زدم. پنج تا هفت ثانیه بعد مأموران لباس شخصی رسیدند و شهید را که غرق خون بود، بلند کردند.»
متهم دیگری با اشاره به ضربات چاقو توسط یکی از همدستانش، گفت: «فقط فرزاد را دیدم که با چاقو ضربات سنگینی وارد کرد و بعد به عقب کشیدم. به فرزاد گفتم نزن دیگر… حتی میخواست با چاقو به خودش هم بزند.»
این افراد با ابراز پشیمانی از اقدامات خود، اذعان داشتند: «تحت تأثیر فضای هیجانی و مطالب منتشرشده در شبکههای اجتماعی قرار گرفته بودیم و تصمیمات آنی باعث شد لحظهای تمام زندگی و آینده خود را از دست بدهیم.»
در پایان، این متهمان از جوانان خواستند از قرار گرفتن در مسیرهای خشونتآمیز خودداری کنند و از سرنوشت آنها عبرت بگیرند.
