حاج علیاکبر رئوف، معلم باسابقه، مطالعه را عامل موفقیت در زندگی میداند و معتقد است آموزش و پرورش باید به پرورش دانشآموزان توجه ویژهای داشته باشد.
به گزارش خبرگزاری «۶۰ ثانیه»، یکی از سرمایههای آموزشی کشور که بیش از ۷۰ سال از تجربه مدیریت آموزشی خود را دارد، حاج علیاکبر رئوف است. وی متولد شهر یزد و مدیر مجتمعهای آموزشی متعددی است. به مناسبت روز معلم، با این پیشکسوت ارزشمند به گفتوگو نشستهایم.
میرزا علیاکبر رئوف، از پیشکسوتان عرصه تعلیم و تربیت، در سال ۱۳۱۱ متولد شد. او در سال ۱۳۲۹ معلمی را آغاز کرد و در سال ۱۳۳۱ به استخدام اداره فرهنگ درآمد.
وی همچنین از نخستین مدیران جامعه تعلیمات اسلامی یزد بود که از سال ۱۳۳۵ به عنوان مدیر در مدارس این مجموعه فعالیت کرد. در سال ۱۳۵۹، بنا به پیشنهاد آیتالله شهید صدوقی و ابلاغ شهید رجائی، به عنوان مدیرکل آموزش و پرورش استان یزد منصوب شد.
این معلم پرافتخار در سال ۱۳۶۴ به مقام بازنشستگی نائل آمد و در سال ۱۳۶۵ مجتمع آموزشی حضرت سیدالشهدا(ع) را با همت خیرین تأسیس کرد. وی همچنان سرپرستی این مجموعه را برعهده دارد؛ مجموعهای که شامل بیش از ۱۷ واحد آموزشی، یک باب حوزه علمیه خواهران و قریب به ۶ هزار دانشآموز و ۷۵۰ نفر کادر است. کسب مقام فرهنگی برگزیده کشوری و چهره ماندگار در آموزش و پرورش، از دیگر افتخارات این فرهنگی است.
رئوف در پاسخ به سوالی در مورد اهمیت پرورش، گفت: «انسان خود را دوست میدارد و من اگر خود را دوست میدارم باید همگان را دوست داشته باشم و اگر انسان اینگونه باشد در تمام لحظات باید خدا را در امورش در نظر بگیرد. دانشآموزان نزد ما امانت هستند و باید شخصیتشان را ارتقا داد.»
این پیشکسوت عرصه آموزش، عامل موفقیت و پیشرفت خود را «مطالعه کردن» دانست و گفت: «از ۸ سالگی تا کنون شبی را بدون مطالعه نگذراندم و معتقدم آموزش و پرورش باید خود را در جایگاه رفیع پرورش قرار دهد تا به آینده کشور و فرهنگ ایران زمین کمک شود.»
وی افزود: «بعد از انقلاب به خوبی در آموزش عمل شد و اکنون پیشدبستانی تا پیشدانشگاهی ۱۳ سال را در بر میگیرد و بعد از آن فرزندانمان وارد جامعه و یا دانشگاه میشوند که در این ایام باید به موضوع تربیتی و خداشناسی توجه ویژهای شود.»
رئوف با تأکید بر نقش معلمان در آموزش و پرورش اظهار کرد: «نقطه ضعف نظام آموزشی هم غفلت از موضوع پرورشی است. معلمینی باید انتخاب شوند که جامعه را بسازند. معلمان باید آموزش بیشتری ببینند و این امر فکر فرهنگی و اصولی نیاز دارد.»
وی با اشاره به خاطرهای از سالهای کاری خود گفت: «سال ۵۳، بعد از ظهر بود؛ معلمان آمدند و گفتند دولت همه مدارس ملی را دولتی کرده است. من حدود ۲۲ سال به عنوان مأمور در مدرسه ملی فعالیت کرده بودم. سال بعد به مشهد مقدس مشرف شدم و کلید مدرسه را در ضریح انداختم و از امام رضا(ع) کمک طلبیدم. متاسفانه بر مدارس نظارت نمیشود و در زمینه آموزش و تربیت عملکرد خوب نبوده است و در صورتی که معلمان ما مطالعه داشته باشند، میشود که این ضعفها به قوت تبدیل شود.»
