تزلزل جریان غرب‌گرا در برابر اراده‌ ی ملی

حضور میدانی مردم، یک متغیر مستقل و تعیین‌کننده در عرصه‌ ی راهبردی است.

در دنیای پیچیده‌ ی ژئوپلیتیک‌ منطقه‌، شاهد تغییر موازنه ‌ی قوا به سمت «موازنه ‌ی اراده‌ ها» هستیم. شواهد فراوان نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی ایران در آزمون سخت مقابله با هژمونی آمریکا، نه‌ تنها ایستادگی خود را ثابت کرده، بلکه معادلات سنتی فشار و تسلیم را نیز برهم زده است.

در این شرایط حساس، جنگ اصلی از میدان نظامی به عرصه‌ ی «جنگ شناختی» و «مدیریت ادراک» منتقل شده است؛ جایی که جریان‌های داخلی هم‌سو با غرب، با استفاده از ابزارهای رسانه‌ای و تحریف مفاهیم، تلاش می‌کنند شکست‌های آمریکا را پنهان کنند.

جریان غرب‌گرا دچار خطای معرفت‌شناختی «تقلیل‌گرایی اجتماعی» شده است. آن‌ها مفهوم «مردم» را نه بر اساس واقعیت‌های عینی، بلکه بر اساس منافع خود تعریف می‌کنند و سعی دارند اقلیت هم‌سو با خود را به‌عنوان کل جامعه معرفی کنند.

تاریخ سیاسی ایران نشان می‌دهد که این جریان، در مواجهه با شکست‌ها، به جای نقد خود، به فرافکنی و تئوری توطئه متوسل می‌شود. امروز نیز که هم‌افزایی ملت و نظام در برابر فشارهای آمریکا به اوج رسیده، این جریان با ایجاد دوگانگی کاذب میان «مردم» و «نظام»، می‌کوشد انسجام ملی را تضعیف کند.

از سوی دیگر، تقسیم‌ بندی ترامپ از مردم و مسئولان ایران به «تندرو» و «میانه‌رو»، یک عملیات روانی برای ایجاد تفرقه بود. اظهارات اخیر برخی چهره‌های اصلاح‌طلب که از حضور مردم در صحنه و مواضع ضدآمریکایی آن‌ها ابراز ناراحتی می‌کنند، ناخواسته در راستای اهداف دشمن قرار می‌گیرد. این هم‌سویی، حتی اگر ناآگاهانه باشد، به «تکمیل پازل جنگ شناختی» آمریکا کمک کرده و هدف نهایی آن، ایجاد ناامیدی و کاهش حمایت از نظام است.

واقعیت این است که حضور مردم در صحنه، تنها یک اقدام سیاسی نیست، بلکه یک «متغیر مستقل و راهبردی» است که سه نقش حیاتی دارد:

1. تأمین امنیت پایدار و افزایش هزینه‌ های مداخله برای دشمن با نمایش همبستگی ملی.

2. تقویت روحیه‌ ی نیروهای مسلح و ایجاد پیوند عمیق میان ملت و حافظان امنیت.

3. مشروعیت‌ بخشی به دیپلماسی مقاومت با تقویت پشتوانه‌ ی مردمی.

بنابراین، هرگونه حمله به حضور مردم، در واقع تلاشی برای خنثی‌ سازی این سه نقش حیاتی است.

در شرایط «جنگ تحمیلی»، اهانت به مردم که در خط مقدم ایستاده‌اند، تضعیف روحیه ‌ی عمومی و کمک به دشمن محسوب می‌شود. انتظار می‌رود قوه ‌ی قضائیه با قاطعیت با کسانی که به این وحدت ملی خدشه وارد می‌کنند، برخورد قانونی کند.